แนวทางพัฒนาการบริหารงานส่งเสริมประชาธิปไตยในยุคดิจิทัล ของกลุ่มโรงเรียนแม่ปะ - แม่กาษา สังกัดสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตาก เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพและปัญหาการบริหารงานส่งเสริมประชาธิปไตยในยุคดิจิทัล 2) หาแนวทางพัฒนาการบริหารงานส่งเสริมประชาธิปไตยในยุคดิจิทัล 3) ประเมินแนวทางพัฒนาการบริหารงานส่งเสริมประชาธิปไตยในยุคดิจิทัล ของกลุ่มโรงเรียนแม่ปะ - แม่กาษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตาก เขต 2 เป็นการวิจัยแบบผสม กลุ่มประชากร ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอนในกลุ่มโรงเรียนแม่ปะ-แม่กาษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตาก เขต 2 จำนวน 149 คน ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 9 คน และผู้ประเมิน จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์และแบบประเมิณ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาวิเคราะห์หาความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัย พบว่า 1) สภาพการบริหารงานส่งเสริมประชาธิปไตยในยุคดิจิทัล ค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก เรียงจากสูงไปต่ำคือ ด้านการสร้างบรรยากาศและสภาพแวดล้อมที่ส่งเสริมประชาธิปไตย สูงที่สุด รองลงมาคือ ด้านกิจกรรมที่ส่งเสริมประชาธิปไตย ด้านการจัดการเรียนการสอนที่ส่งเสริมประชาธิปไตย และด้านหลักสูตรสถานศึกษาที่ส่งเสริมประชาธิปไตย ปัญหา คือ การวิเคราะห์สภาพบริบทและความพร้อมของสถานศึกษาเพื่อการวางแผนบูรณาการเนื้อหาและกำหนดแนวทางการจัดการเรียนการสอนที่ส่งเสริมประชาธิปไตยในทุกกลุ่มสาระการเรียนรู้ไม่ครอบคลุมและเป็นระบบ 2) แนวทางพัฒนา ควรพัฒนาระบบประเมินและติดตามผลด้วยเทคโนโลยีดิจิทัล สนับสนุนสื่อและนวัตกรรมที่เหมาะสม แต่งตั้งผู้รับผิดชอบในการขับเคลื่อนการจัดการเรียนรู้ส่งเสริมประชาธิปไตยอย่างชัดเจน และพัฒนาสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการมีส่วนร่วมและการเรียนรู้อย่างเหมาะสม 3) ผลการประเมินแนวทางพัฒนาการบริหารงานส่งเสริมประชาธิปไตยในยุคดิจิทัล โดยรวมมีความเป็นไปได้และความเป็นประโยชน์อยู่ในระดับมาก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ชัชวาล กันเพชร. (2565). การศึกษาสภาพและแนวทางการส่งเสริมประชาธิปไตยในโรงเรียนของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุโขทัย. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ณวัฒน์ บัวพัฒน์ และคณะ. (2567). รูปแบบการบริหารงานกิจการนักเรียนเพื่อส่งเสริมประชาธิปไตยในโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 1. วารสารวิชาการแสงอีสาน, 21(1), 78-92.
บ่าวอุบล ศิลาบุตร. (2568). แนวทางการส่งเสริมประชาธิปไตยในโรงเรียนของเทศบาลนครนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์. วารสาร มจร.หริภุญชัยปริทรรศน์, 9(3), 1-14.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ (ฉบับที่ 4). (2562). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 136 ตอนที่ 57 ก หน้า 49 (1 พฤษภาคม 2562).
รัชเดช ทองสาดี และคณะ. (2565). การส่งเสริมประชาธิปไตยในโรงเรียนในสังกัดเครือข่ายศีขรภูมิ 2 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 1. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี, 10(1), 15-30.
ศุฑาวัฒน์ ไชยสา. (2566). การพัฒนาแนวทางการส่งเสริมประชาธิปไตยในโรงเรียนโดยใช้ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามหาสารคาม. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตาก เขต 2. (2567). รายงานผลการดำเนินงาน ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. เรียกใช้เมื่อ 21 มิถุนายน 2568 จาก http://www.takesa2.go.th
สำนักงานศึกษาธิการภาค 13. (2564). รูปแบบการพัฒนาคุณลักษณะผู้เรียนตามพระบรมราโชบายด้านการศึกษา ในหลวงรัชกาลที่ 10 ของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานศึกษาธิการภาค 13. ใน รายงานการวิจัย. สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2561). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุรัสวดี ชื่นวงค์. (2566). ทักษะการบริหารงานในศตวรรษที่ 21 ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพะเยา เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญา มหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยพะเยา.
อุดม อินทา. (2562). การพัฒนากลยุทธ์การดำเนินงานส่งเสริมประชาธิปไตยในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชร. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญา ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชายุทธศาสตร์การบริหารและการพัฒนา. มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
