การจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัลโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการเรื่อง “การจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัลโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา” มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์สภาพการณ์และองค์ประกอบของการจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัลสำหรับโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา และ 2) เสนอแนะแนวทางการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ที่สอดคล้องกับบริบทของศาสนทายาทในศตวรรษที่ 21 ผลการศึกษาพบว่าการจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัลเป็นการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศร่วมกับกระบวนการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ (Learner-Centered Approach) เพื่อสร้างสมรรถนะตามแผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579 สำหรับแนวทางการพัฒนาที่สำคัญประกอบด้วย 4 ด้าน ได้แก่ 1) การพัฒนาหลักสูตรบูรณาการ 2)การจัดการเรียนรู้ผ่านแพลตฟอร์มดิจิทัล 3) การวัดและประเมินผลตามสภาพจริงและ 4) การนิเทศการศึกษาแบบกัลยาณมิตรทางไกลซึ่งจะช่วยส่งเสริมให้ผู้เรียนในโรงเรียนพระปริยัติธรรมสามารถปรับตัวเข้ากับโลกยุคใหม่โดยยังคงรักษาอัตลักษณ์ทางศาสนธรรมไว้ได้อย่างมั่นคง
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
วงษ์ใหญ่. (2554). การพัฒนาหลักสูตรระดับอุดมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: อาร์ แอนด์ เอ็น ปริ้นท์.
บุญภิรมย์. (2552). การบริหารงานวิชาการ. กรุงเทพมหานคร: บุ๊คพอยท์.
Marketeer Team. (2559). ยุคดิจิทัล 1.0-4.0. Marketeer Online. เรียกใช้เมื่อ 13 กันยายน 2559 จาก https://marketeeronline.co/archives/24632
Moore, K. D. (1992). Classroom teaching skills. McGraw-Hill.
Wiggins, G. (1998). Educative assessment: Designing assessments to inform and improve student performance. Jossey-Bass.