ปัจจัยด้านการตลาดออนไลน์ที่มีผลต่อพฤติกรรมการซื้อสินค้าออนไลน์ของผู้บริโภค ในอำเภอเมือง จังหวัดเพชรบูรณ์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ คือ 1) ศึกษาส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์ของผู้บริโภคในอำเภอเมือง จังหวัดเพชรบูรณ์ 2) ศึกษาพฤติกรรมการซื้อสินค้าออนไลน์ของผู้บริโภคในอำเภอเมือง จังหวัดเพชรบูรณ์ และ 3) วิเคราะห์ส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์ที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการซื้อสินค้าออนไลน์ของผู้บริโภคในอำเภอเมือง จังหวัดเพชรบูรณ์ เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ เก็บข้อมูลกับผู้บริโภคที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป ที่มีการใช้จ่ายในตลาดออนไลน์ในอำเภอเมือง จังหวัดเพชรบูรณ์ ซึ่งคัดเลือกแบบสะดวก จำนวน 384 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ
ผลการวิจัยพบว่า
1) ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านผลิตภัณฑ์มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ( 4.05) ด้านราคาอยู่ในระดับปานกลาง
2) พฤติกรรมการซื้อสินค้าออนไลน์ภาพรวมในระดับมาก ( = 3.52) โดยด้านช่องทางในการซื้อสินค้าออนไลน์ มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ตามด้วย ปัจจัยกระตุ้นต่อความต้องการในการซื้อสินค้า และด้านประเภทของสินค้าที่สั่งซื้อผ่านช่องทางออนไลน์ ตามลำดับ
3) ปัจจัยด้านผลิตภัณฑ์ การจัดจำหน่าย การส่งเสริมการตลาด การให้บริการส่วนบุคคล และการรักษาความเป็นส่วนตัว สามารถร่วมกันพยากรณ์พฤติกรรมการซื้อสินค้าออนไลน์ได้ร้อยละ 66.5 (R2=0.665) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ทว่าปัจจัยด้านราคาปราศจากอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อ ผู้ประกอบการจึงควรเน้นพัฒนาคุณภาพสินค้า ควบคู่กับการเพิ่มประสิทธิภาพช่องทางการจัดจำหน่ายและการรักษาความปลอดภัยข้อมูลเพื่อสร้างความเชื่อมั่นและยกระดับขีดความสามารถทางการแข่งขัน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ฉัตยาพร เสมอใจ. (2550). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ชูชัย สมิทธิไกร. (2554). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ดวงตา อ่อนเวียง. (2568). การตัดสินใจของผู้บริโภคในการเลือกซื้อคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กในเขตจังหวัดยโสธร. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์, 13(1), 18–29.
เดชาวีย์ นันทธนอัครดี, ตระกูล จิตวัฒนากร และ วิโรชน์ หมื่นเทพ. (2567). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าออนไลน์ ผ่านแพลตฟอร์ม TikTok Shop ของผู้บริโภคที่อาศัยอยู่ในจังหวัดกรุงเทพมหานคร. วารสาร มจร กาญจนปริทรรศน์, 4(3), 348–360.
พูนพงษ์ นัยนาภากรณ์. (2566). สนค. แนะ เข้าใจพฤติกรรมผู้บริโภคออนไลน์ ปรับธุรกิจให้ดึงดูดใจนักช้อป. เรียกใช้เมื่อ 10 พฤษภาคม 2569 จาก https://www.tpso.go.th/ news/2402-0000000019
ภัคณิษา อภิศุภกรกุล. (2566). พฤติกรรมการใช้สื่อโฆษณาดิจิทัลที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกซื้อสินค้า ผ่านระบบออนไลน์ของผู้บริโภคในจังหวัดบุรีรัมย์. วารสารการจัดการและการพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 10(1), 205–218.
วรรณวิไล โพธิ์ชัย และสุปราณี ปาวิลัย. (2564). ปัจจัยทางการตลาดดิจิทัลที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าออนไลน์ผ่านช่องทาง e-Marketplace ในกรุงเทพมหานคร. วารสารสมาคมนักวิจัย, 26(3), 259–277.
สำนักงานจังหวัดเพชรบูรณ์. (2566). เป้าหมายการพัฒนาจังหวัดเพชรบูรณ์ 20 ปี พ.ศ. 2566-2585. เพชรบูรณ์: สำนักงานจังหวัดเพชรบูรณ์.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2566). การสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2568). การสำรวจการมีการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ และการสื่อสารในครัวเรือน พ.ศ.2567 (ไตรมาส 4). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
อรนรี ปิ่นวันนา และสุวรรณา เตชะธีระปรีดา. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์ และการตัดสินใจซื้อเครื่องสำอางของนักศึกษาระดับอุดมศึกษา ในเขตอำเภอเมืองจังหวัดนครราชสีมา. วารสารบริหารธุรกิจเทคโนโลยีมหานคร, 19(2), 89–108.
Abid, S. (2020). Future of E-commerce: An Analysis of Ecommerce in Retail Business. International Research Journal of Electronics and Computer Engineering, 5(4), 10-14.
Andika, A. D. P., Lestari, E. I. P., & Wiliam, A. (2024). Analyzing the Role of Influencers in Digital Marketing Strategy: A Case Study in the Online Fashion Industry. Ilomata International Journal of Social Science, 5(2), 444-459.
Belyh, A. (2015). Understanding the 4C’s of the Marketing Mix. Wurzburg: Cleverism.
Blackwell, R. D., Miniard, P. W., & Engel, J. F. (2005). Consumer Behavior (10th ed). Cincinnati: South-Western College Pub.
Chartprasert, D.-K., & Deedenkeeratisakul, K. (2022). Domestic Customers’ Perceived Value Toward Thai Cultural Products. Journal of Management Science Chiangrai Rajabhat University, 17(2), 31-59.
Engel, J. F., Blackwell, R. D., & Miniard, P. W. (1995). Consumer Behavior. New York: Dryden Press.
Komari, A., Indrasari, L. D., Tripariyanto, A. Y., & Rahayuningsih, S. (2020). Analysis of SWOT Marketing Strategies and 7P Influence on Purchasing Decision. Journal of Physics: Conference Series, 1569(3), 032002.
Kotler, P., Kartajaya, H., & Setiawan, I. (2016). Marketing 4.0: Moving from Traditional to Digital. New Jersey: John Wiley & Sons.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2021). Marketing Management (16th ed). New Jersey: Pearson Prentice Hall.
Okonkwo, I., & Namkoisse, E. (2023). The Role of Influencer Marketing in Building Authentic Brand Relationships Online. Journal of Digital Marketing and Communication, 3, 81–90.
Schiffman, L. G., & Wisenblit, J. (2019). Consumer Behavior. New York: Pearson.
Taber, K. S. (2018). The Use of Cronbach’s Alpha When Developing and Reporting Research Instruments in Science Education. Research in Science Education, 48(6), 1273–1296.
