แนวทางการพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ เพื่อการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาและความต้องการฝึกอบรมการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล 2) เสนอแนวทางการพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสานวิธี คือ การวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ครูผู้สอน จำนวน 95 คน ใช้เทคนิคการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย สำหรับเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นแบบสอบถามความคิดเห็น ชนิดมาตรวัดประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ผู้วิจัยเลือกใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย ผู้บริหารสถานศึกษา 1 คน หัวหน้าฝ่ายบริหารงาน 1 คน ครูผู้สอน 1 คน และผู้เชี่ยวชาญด้านการจัดการศึกษา 1 คน รวมทั้งสิ้น 4 คน ใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง สำหรับเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นแบบสัมภาษณ์เชิงลึก ชนิดมีโครงสร้าง ทำการวิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้วิธีการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1) สภาพปัญหาฝึกอบรมการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านสื่อและเทคโนโลยี
มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ส่วนด้านการวัดและประเมินผล มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด และความต้องการฝึกอบรมการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านสื่อและเทคโนโลยี มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ส่วนด้านการวัดและประเมินผล มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด
2) แนวทางการพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล พบว่า แนวทางเชิงนโยบาย ประกอบด้วยจำนวน 5 ข้อ และแนวทางเชิงปฏิบัติ ประกอบด้วย จำนวน 20 ข้อ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรรณิกา บุลสถาพร. (2568). การบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล: ถอดรหัส AI สู่ทักษะอนาคต. Journal of Buddhist Education and Research, 11(4), 366-379.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2579. เรียกใช้เมื่อ 10 เมษายน 2569 จาก https://www.moe.go.th
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2567) การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และ AMOS. (พิมพ์ครั้งที่ 20). นนทบุรี: เอส. อาร์. พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์.
นิวัฒน์ ศรีสวัสดิ์. (2568). ระบบนิเวศการเรียนรู้ดิจิทัล 5.0 เพื่อการเตรียมพร้อมรับการจัดการศึกษาสาหรับพลเมืองยุคใหม่: หนึ่งจุดเชื่อมต่อระหว่างงานการศึกษาดิจิทัลและวิศวกรรมการเรียนรู้. Journal of Digital Education and Learning Engineering, 1(1), 70–84.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
พัทธพล วงศ์วาร และสำเนา หมื่นแจ่ม. (2568). การศึกษาสภาพปัญหาและความต้องการการบริหารสถานศึกษา ในยุคดิจิทัลของโรงเรียนพะเยาพิทยาคม จังหวัดพะเยา. วารสารมณีเชษฐาราม, 8(6), 414-426.
ยืน ภู่วรวรรณ. (2567). การเปลี่ยนผ่านการศึกษาไทยสู่ยุคดิจิทัลอย่างยั่งยืน. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
วิจารณ์ พานิช. (2566). การวัดและประเมินผลการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.
สุทธิพงศ์ เสมสูงเนิน. (2568). ทฤษฎีการกำหนดขนาดและคุณสมบัติผู้ให้ข้อมูลสำคัญในการวิจัยเชิงคุณภาพ. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการศึกษา, 3(2), 112-123.
สมใจ วิเศษทักษิณ. (30 เมษายน 2569). เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. (สุทธิพงศ์ เสมสูงเนิน, สัมภาษณ์)
สายฝน กองมะณี และอนุสรา สุวรรณวงศ์. (2568). ทักษะของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 โรงเรียน สังกัดกรุงเทพมหานคร กลุ่มกรุงเทพเหนือ. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 8(3), 73-86.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1. (2568). ครูในสังกัด. เรียกใช้เมื่อ 20 มกราคม 2569 จาก http://ptt1.go.th/home/
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562 ก). มาตรฐานการศึกษาของชาติ พ.ศ. 2561. นนทบุรี: บริษัท 21 เซนจูรี่ จำกัด.
______. (2562 ข). แนวทางการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) สำหรับผู้บริหารสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
______. (2565). รูปแบบการจัดการเรียนรู้ผ่านดิจิทัลแพลตฟอร์มโดยการมีส่วนร่วมของภาคเอกชน. (พิมพ์ครั้งที่ 1). นนทบุรี: บริษัท 21 เซนจูรี่ จำกัด.
______. (2567). แนวทางการประเมินสมรรถนะผู้เรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
เสาวลักษณ์ รัตนะ และวัลลภา อารีรัตน์. (2567). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลสำหรับครูเพื่อการจัดการเรียนรู้เชิงรุกในโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดหนองคาย. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(3), 799-812.
อนงค์นาฎ หน่วยแก้ว และคณะ. (2568). การบริหารงานวิชาการด้วยเทคโนโลยีดิจิทัลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพัทลุง. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 7(1), 265-278.
Creswell, J. W. (2018). Research Design: Qualitative, Quantitative, and Mixed Methods Approaches. (5th ed.). New York: Sage Publications.
Fullan, M., & Quinn, J. (2023). Coherence : The right drivers in action for schools, districts, and systems. Corwin Press.
Saunders, M., Lewis, P., & Thornhill, A. (2012). Research Methods for Business Students. Pearson Education Ltd: Harlow.
Schildkamp, K., et al. (2020). Formative Assessment : A Systematic Review of Critical Teacher Prerequisites for Classroom Practice. International Journal of Educational Research, 103(2), 1-16.
Venkatesh, V., et al. (2003). User acceptance of information technology : Toward a unified view. MIS Quarterly, 27(3), 425-478.
Yamane, T. (1973). STATISTICS An Introductory Analysis. (3rd ed). New York: Harper & Row.
