GUIDELINES FOR DEVELOPING A TRAINING CURRICULUM ON INFORMATION TECHNOLOGY FOR SCHOOL ADMINISTRATION IN THE DIGITAL ERA
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to: 1) study the current problems and training needs regarding the use of information technology for school administration in the digital age, and 2) propose guidelines for developing a training curriculum on the use of information technology for school administration in the digital age. The study employed a mixed-methods research design. For the quantitative phase, the sample consisted of 95 teachers selected through simple random sampling. The research instrument was a 5-point Likert scale questionnaire. Data were analyzed using descriptive statistics, including frequency, percentage, mean, and standard deviation. For the qualitative phase, the key informants comprised four individuals selected through purposive sampling: one school administrator, one head of administrative affairs, one teacher, and one educational management expert. The research instrument was a structured in-depth interview. The data were analyzed using content analysis.
The findings of the research revealed that
1) An assessment of the problems related to ICT training for digital-age educational administration indicates an overall high level. Categorically, the media and technology dimension exhibits the highest mean value, in contrast to the measurement and evaluation dimension, which presents the lowest. Regarding training requirements, the overall results are at the highest level, with media and technology identified as the primary area of need and measurement and evaluation identified as the least prioritized.
2) The guidelines for developing a training curriculum on the use of information technology for school administration in the digital age consist of two main components: policy guidelines, comprising 5 items, and practical guidelines, comprising 20 items.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรรณิกา บุลสถาพร. (2568). การบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล: ถอดรหัส AI สู่ทักษะอนาคต. Journal of Buddhist Education and Research, 11(4), 366-379.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2579. เรียกใช้เมื่อ 10 เมษายน 2569 จาก https://www.moe.go.th
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2567) การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และ AMOS. (พิมพ์ครั้งที่ 20). นนทบุรี: เอส. อาร์. พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์.
นิวัฒน์ ศรีสวัสดิ์. (2568). ระบบนิเวศการเรียนรู้ดิจิทัล 5.0 เพื่อการเตรียมพร้อมรับการจัดการศึกษาสาหรับพลเมืองยุคใหม่: หนึ่งจุดเชื่อมต่อระหว่างงานการศึกษาดิจิทัลและวิศวกรรมการเรียนรู้. Journal of Digital Education and Learning Engineering, 1(1), 70–84.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
พัทธพล วงศ์วาร และสำเนา หมื่นแจ่ม. (2568). การศึกษาสภาพปัญหาและความต้องการการบริหารสถานศึกษา ในยุคดิจิทัลของโรงเรียนพะเยาพิทยาคม จังหวัดพะเยา. วารสารมณีเชษฐาราม, 8(6), 414-426.
ยืน ภู่วรวรรณ. (2567). การเปลี่ยนผ่านการศึกษาไทยสู่ยุคดิจิทัลอย่างยั่งยืน. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
วิจารณ์ พานิช. (2566). การวัดและประเมินผลการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.
สุทธิพงศ์ เสมสูงเนิน. (2568). ทฤษฎีการกำหนดขนาดและคุณสมบัติผู้ให้ข้อมูลสำคัญในการวิจัยเชิงคุณภาพ. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการศึกษา, 3(2), 112-123.
สมใจ วิเศษทักษิณ. (30 เมษายน 2569). เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. (สุทธิพงศ์ เสมสูงเนิน, สัมภาษณ์)
สายฝน กองมะณี และอนุสรา สุวรรณวงศ์. (2568). ทักษะของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 โรงเรียน สังกัดกรุงเทพมหานคร กลุ่มกรุงเทพเหนือ. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 8(3), 73-86.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1. (2568). ครูในสังกัด. เรียกใช้เมื่อ 20 มกราคม 2569 จาก http://ptt1.go.th/home/
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562 ก). มาตรฐานการศึกษาของชาติ พ.ศ. 2561. นนทบุรี: บริษัท 21 เซนจูรี่ จำกัด.
______. (2562 ข). แนวทางการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) สำหรับผู้บริหารสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
______. (2565). รูปแบบการจัดการเรียนรู้ผ่านดิจิทัลแพลตฟอร์มโดยการมีส่วนร่วมของภาคเอกชน. (พิมพ์ครั้งที่ 1). นนทบุรี: บริษัท 21 เซนจูรี่ จำกัด.
______. (2567). แนวทางการประเมินสมรรถนะผู้เรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
เสาวลักษณ์ รัตนะ และวัลลภา อารีรัตน์. (2567). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลสำหรับครูเพื่อการจัดการเรียนรู้เชิงรุกในโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดหนองคาย. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(3), 799-812.
อนงค์นาฎ หน่วยแก้ว และคณะ. (2568). การบริหารงานวิชาการด้วยเทคโนโลยีดิจิทัลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพัทลุง. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 7(1), 265-278.
Creswell, J. W. (2018). Research Design: Qualitative, Quantitative, and Mixed Methods Approaches. (5th ed.). New York: Sage Publications.
Fullan, M., & Quinn, J. (2023). Coherence : The right drivers in action for schools, districts, and systems. Corwin Press.
Saunders, M., Lewis, P., & Thornhill, A. (2012). Research Methods for Business Students. Pearson Education Ltd: Harlow.
Schildkamp, K., et al. (2020). Formative Assessment : A Systematic Review of Critical Teacher Prerequisites for Classroom Practice. International Journal of Educational Research, 103(2), 1-16.
Venkatesh, V., et al. (2003). User acceptance of information technology : Toward a unified view. MIS Quarterly, 27(3), 425-478.
Yamane, T. (1973). STATISTICS An Introductory Analysis. (3rd ed). New York: Harper & Row.
