การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมการแสดงนาฏศิลป์พื้นเมืองชุด ยกขันศรัทธา บูชาครูโนรา เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะด้านทักษะปฏิบัติ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมนาฏศิลป์พื้นเมือง ชุด ยกขันศรัทธาบูชาครูโนรา เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะด้านทักษะการปฏิบัติ 2) ศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนต่อการพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรม

การวิจัยครั้งนี้ แบ่งออกเป็น 2 ระยะ คือ ระยะที่ 1 ผู้บริหารในสถานศึกษาครูและนักเรียนรวมจำนวน 40 คน ระยะที่ 2 ศึกษาผลการใช้หลักสูตรฝึกอบรม กลุ่มเป้าหมายการวิจัย ได้แก่ นักเรียนชุมนุมนาฏศิลป์ จำนวน 20 คน เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถามความพึงพอใจ และหลักสูตรฝึกอบรม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่า t

ผลการวิจัยพบว่า 1) การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรม มี 8 องค์ประกอบ ได้แก่ หลักการ จุดมุ่งหมายการฝึกอบรม โครงสร้างหลักสูตร เวลาการอบรม แนวดำเนินการจัดอบรม กิจกรรมการฝึกอบรม การวัดและประเมินผล แผนการจัดการอบรม 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ได้แก่ (1) ด้านความรู้ พบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน ซึ่งมีค่า t อยู่ที่ระดับ 19.00* อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ด้านความรู้เรื่ององค์ประกอบการแสดง พบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน ซึ่งค่า t อยู่ที่ระดับ 34.28* อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (2) ด้านการปฏิบัติการขับร้อง พบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของกลุ่มตัวอย่างมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 15 คะแนน จากคะแนนเต็ม 20 คะแนน ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.92 และด้านทักษะการปฏิบัติท่ารำ พบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของกลุ่มตัวอย่างมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 17 คะแนน จากคะแนนเต็ม 20 คะแนน ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.61   3) ความพึงพอใจของผู้เข้ารับการอบรม พบว่า ด้านครูผู้สอนมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.87 ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.34 อยู่ในระดับมากที่สุด