CURRICULUM DEVELOPMENT FOR TRAINING IN THE LOCAL FOLK DANCE YOK KHAN SATHTHA BUCHA KHRU NORA TO ENHANCE PRACTICAL SKILLS

Main Article Content

Ratanapat Wora-amorndhanawit
Kanchaporn Tunthong

Abstract

The objectives of this research were to: 1) develop a training curriculum for the Yok Khan Saththa Bucha Khru Nora folk dance to enhance practical skills competency, 2) examine students’ learning achievement, and 3) investigate students’ satisfaction with the developed curriculum.


          This research was conducted in two phases. In Phase 1, a total of 40 participants including school administrators, teachers, and students participated in the curriculum development process. In Phase 2, the effectiveness of the implemented training curriculum was investigated among 20 students in the school’s traditional dance club. The statistics used in the analysis were mean, standard deviation, and t-test.


          The research results revealed that: 1) the developed curriculum consisted of eight components: rationale, training objectives, curriculum structure, training duration, training implementation procedures, training activities, assessment and evaluation, and a training management plan; 2) in terms of learning achievement: (1) knowledge; post-test scores were significantly higher than pre-test scores, with a t-value of 19.00* at a statistically significance level of .05. In terms of knowledge of performance components, the post-test scores were higher than the pre-test scores, with a t-value of 34.28* at a statistically significance level of .05. (2) Regarding practical skills in terms of vocal performance, the average score of the samples’ learning achievement was 15 out of 20, with a standard deviation of 0.92, while the average score for dance movement performance was 17 out of 20, with a standard deviation of 0.61. 3) Participants’ satisfaction in terms of instructor aspect was found at the highest level with a mean score of 4.87 and a standard deviation of 0.34.

Article Details

Section
Article

References

เกษมศรี รุณไชย และ สลักจิต ตรีรณโอภาส. การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมนาฏศิลป์พื้นบ้าน เรื่องเสน่ห์เนินมะปรางสำหรับนักเรียนชุมนุมนาฏศิลป์ไทย ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 13(1), 220-235.

ขณิตา ภูละมูล. (2566). การพัฒนากิจกรรมเสริมหลักสูตรนาฏศิลป์ เรื่อง การใช้อาวุธในละครเสภา. วารสารศิลปกรรมศาสตร์วิชาการ วิจัย และงานสร้างสรรค์, 10(2), 128.

คำล่า มุสิกา และ ปริณ ทนันชัยบุตร. (2567). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเรื่องการแสดงกลองตุ้มโดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบชุมชนเป็นฐาน สำหรับนักศึกษาวิชาเอกดนตรีศึกษา. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

จุฑารัตน์ การะเกต. (2562). ละครชาตรีเมืองเพชรรูปแบบการแสดงที่เปลี่ยนไปในโลกที่เปลี่ยนแปลง. วารสารนิเทศสยามปริทัศน์, 18(2), 13-26.

ฉวีวรรณ ตาลสกุล. (2556). การพัฒนาหลักสูตรนาฏศิลป์สร้างสรรค์ตามแนวทางการจัดการศึกษาเชิงสร้างสรรค์ สำหรับนักเรียนประถมศึกษา. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปกร.

ประทินทิพย์ พรไชยยา. (2564). การพัฒนาหลักสูตรเสริมสร้างความรู้ความสามารถของครูในการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมของผู้เรียนตามแนวคิดชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 23. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

ปวิชญา เนียมคํา. (2558). การพัฒนาหลักสูตรมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม หนังใหญ่วัดสว่างอารมณ์ กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ สําหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.

พิทยา บุษรารัตน์ และเบ็ญจวรรณ บัวขาว. (2559). โนรา:การปะทะกันและพลังมวลชนที่เกิดขึ้นในที่นี้คือคีตนาฏยลักษณ์ของชาวปักษ์ใต้. วารสารอาศรมวัฒนธรรมวลัยลักษณ์, 16(2), 41-64.

มาโนช บุญทองเล็ก. (2563). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้นาฏศิลป์ไทยสู่ความเป็นพลเมืองโลก. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10 ฉบับปรับปรุงใหม่). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.

วราภรณ์ อาจคำไพ. (2565). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมการเสริมสร้างสมรรถนะด้านการจัดการเรียนรู้ตามกรอบแนวคิดความรู้ในเนื้อหาศาสตร์การสอนและเทคโนโลยี(TPACK) สำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. (4).

อังคณา โตกระโทก. (2565). การพัฒนาหลักสูตรสาระเพิ่มเติมนาฏศิลป์ เรื่องระบำนาฏยมาลา สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

อินทิรา พงษ์นาค. (2567). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้โขนที่ส่งเสริมทักษะการบูรณาการเชิงสร้างสรรค์สำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษา. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒน์.