การพัฒนาทักษะการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะของนักศึกษาชั้นปีที่ 3 สาขาวิชาพลศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎเพชรบุรี ด้วยการจัดการเรียนการสอนแบบการเรียนรู้ฐานสมรรถนะ ร่วมกับการสะท้อนคิด
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้ เป็นการวิจัยชั้นเรียน มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาทักษะการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะของนักศึกษาชั้นปีที่ 3 สาขาวิชาพลศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี ที่เรียนรู้ โดยวิธีการจัดการเรียนการสอนแบบการเรียนรู้ฐานสมรรถนะร่วมกับ
การสะท้อนคิด ในรายวิชาการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะ และเพื่อสะท้อนความคิดเห็นของนักศึกษาชั้นปีที่ 3 สาขาวิชาพลศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี ที่เรียนรู้ด้วยวิธีการจัดการเรียนการสอนแบบการเรียนรู้ฐานสมรรถนะร่วมกับการสะท้อนคิดในรายวิชาการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะ โดยกลุ่มตัวอย่าง เป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 3 สาขาวิชาพลศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 ที่ลงทะเบียนเรียนในรายวิชาการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะ จำนวน 20 คน ซึ่งผู้วิจัยได้ทำการเก็บรวบรวมข้อมูล ด้วยแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้วิธีการการสอนแบบการเรียนรู้ฐานสมรรถนะร่วมกับการสะท้อนคิด แบบประเมินทักษะการจัดการเรียนรู้ฐานะสมรรถนะ และแบบสอบถาม
ความคิดเห็น และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐานค่าเฉลี่ยและค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการวิเคราะห์เนื้อหาด้วยเทคนิคการวิเคราะห์ข้อความ
ผลการวิจัยพบว่า 1) ทักษะการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะของนักศึกษาชั้นปีที่ 3 สาขาวิชาพลศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี ที่เรียนรู้โดยวิธีการจัดการเรียนการสอนแบบการเรียนรู้ฐานสมรรถนะร่วมกับการสะท้อนคิด ในรายวิชาการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะ โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (4.89) และ 2) ระดับความคิดเห็นต่อวิธีการจัดการเรียนการสอนแบบการเรียนรู้ฐานสมรรถนะร่วมกับการสะท้อนคิดในรายวิชาการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะ ของนักศึกษาชั้นปีที่ 3 สาขาวิชาพลศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (4.88)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ณัฐชยา กลั่นบุศย์. (2565). รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบฐานสมรรถนะวิชาการสอน
วิทยาศาสตร์ในระดับอุดมศึกษา. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 10(5), 1871–1888.
พรพรรณ พิศเพ็ง. (2565). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบ Active Learning โดยใช้กระบวนการสะท้อนคิดร่วมกับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบลงมือปฏิบัติในรายวิชาฝึกประสบการณ์. วารสารการศึกษาเชิงสร้างสรรค์, 17(4), 92–104.
วาสนา กาญจนมยูร. (2566). การจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning เพื่อส่งเสริมทักษะการคิดวิเคราะห์และการเรียนรู้ด้วยตนเองในรายวิชาวิชาชีพครู. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 17(2), 179–193.
อุไรวรรณ รัตนพันธ์. (2566). การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้เทคนิค STAD ร่วมกับการสะท้อนคิดเพื่อส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและการคิดอย่างมีวิจารณญาณ. วารสารศิลปะศาสตร์และวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี, 10(1), 134–148.
Casey, A., & Quennerstedt, M. (2024). Exploring student reflection in physical education practice. Sport, Education and Society, 1–14. https://doi.org/ 10.1080/17408989.2024.2438057
Harvey, S., & Light, R. (2020). Cooperative learning in physical education: A study of students' learning journey over 24 lessons. Sport, Education and Society, 26(4), 409–423. https://doi.org/10.1080/17408989.2020.1761955
Ovens, A., & Fletcher, T. (2013). Reflective practice in physical education and physical education teacher education: A review of the literature since 1995. Quest, 65(2), 248–266. https://doi.org/10.1080/00336297.2013.773 530
Romar, J. E., Frisk, A., & Roure, C. (2024). Enhancing reflective pedagogies and critical thinking through the national physical education standards. Journal of Physical Education, Recreation & Dance, 1–3. https://doi.org/ 10.1080/07303084.2024.2423741
Tsangaridou, N., & Matsouka, O. (2023). Competency-based learning and formative assessment feedback as precursors of college students' soft skills acquisition. Teaching in Higher Education, 28(7), 1425–1442. https://doi.org/10.1080/03075079.2023.2217203
