การพยาบาลผู้ป่วยโรคจิตเภทจากการใช้สารเสพติดเมทแอมเฟตามีน

บทคัดย่อ

          การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการพยาบาลผู้ป่วยโรคจิตเภทที่มีประวัติการใช้สารเมทแอมเฟตามีน โดยประยุกต์ใช้กระบวนการพยาบาลร่วมกับทฤษฎีสัมพันธภาพระหว่างบุคคลของเพพลาว (Peplau’s Theory of Interpersonal Relations) กรณีศึกษาเป็นผู้ป่วยชายไทยอายุ 29 ปี เข้ารับการรักษา ณ โรงพยาบาลราชวิถี ในระบบสมัครใจด้วยอาการหงุดหงิด กระสับกระส่าย พูดคุยสับสน ไม่สบตา และมีพฤติกรรมตาขวางระหว่างสนทนา แพทย์วินิจฉัยเบื้องต้นพบความผิดปกติทางจิตและพฤติกรรมจากการเสพสารกระตุ้นระบบประสาท ผู้ป่วยได้รับการบำบัดรักษาและฟื้นฟูสภาพจนถึงวันที่ 5 กันยายน 2565 โดยพยาบาลได้ให้การดูแลตามข้อวินิจฉัยการพยาบาลจำนวน 7 ข้อ ผลการประเมินพบว่า ผู้ป่วยไม่มีพฤติกรรมก้าวร้าวรุนแรงต่อตนเองและผู้อื่น สามารถจัดการกับความคิดและอารมณ์ได้อย่างเหมาะสม มีความเชื่อมั่นและยอมรับในคุณค่าของตนเองมากขึ้น ด้านความรู้ความเข้าใจ สามารถอธิบายถึงโทษและพิษภัยของสารเสพติด รวมถึงบอกวิธีการดูแลตนเองไม่ให้เสพซ้ำได้อย่างถูกต้อง ด้านการรักษาด้วยยา ไม่พบอาการข้างเคียงจากการใช้ยาจิตเวช สามารถปฏิบัติกิจวัตรประจำวันและรับประทานยาได้ตามแผนการรักษาอย่างต่อเนื่อง และมีแบบแผนการนอนหลับที่มีประสิทธิภาพ เฉลี่ย 5 - 6 ชั่วโมงต่อคืน ในส่วนของพฤติกรรมบำบัด พบว่าผู้ป่วยร่วมมือในการรักษาและมีพฤติกรรมไปในทางที่ดีขึ้น บางครั้งจะมีปัญหาการควบคุมอารมณ์ แต่สามารถปรับตัวได้รวดเร็วภายใต้และยอมรับความช่วยเหลือด้วยดี ประการสุดท้าย ผู้ป่วยและญาติเข้าใจในคำแนะนำทางการพยาบาล มีทัศนคติที่ดี พร้อมกลับไปดูแลตนเองที่บ้าน สะท้อนถึงความสำเร็จของการใช้สัมพันธภาพบำบัดในการฟื้นฟูผู้ป่วยจิตเวชที่มีปัญหาสารเสพติดร่วม