การประเมินความยั่งยืนกิจกรรมการท่องเที่ยวโดยชุมชน: วิสาหกิจท่องเที่ยวโดยชุมชนตำบลถ้ำรงค์ อ.บ้านลาด จ.เพชรบุรี

ผู้แต่ง

  • อิทธิศักดิ์ จิราภรณ์วารี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี 0000-0002-9171-4716
  • สุรัตน์ เพชรนิล
  • ภาสนันทน์ อัศวรักษ์
  • ปภามญชุ์ ซีประเสริฐ

คำสำคัญ:

การท่องเที่ยวโดยชุมชน, การท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน, เมืองท่องเที่ยว, วิสาหกิจท่องเที่ยวโดยชุมชน

บทคัดย่อ

          อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเป็นกลไกสำคัญในการสร้างรายได้ให้กับประเทศไทย ซึ่งปัจจุบันมีการส่งเสริมการท่องเที่ยวกระแสรองผ่านแนวคิดการท่องเที่ยวโดยชุมชน (CBT) เพื่อขับเคลื่อนเศรษฐกิจจากฐานราก การวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินความยั่งยืนของกิจกรรมการท่องเที่ยวโดยชุมชน ณ วิสาหกิจท่องเที่ยวโดยชุมชนตำบลถ้ำรงค์ อ.บ้านลาด จ.เพชรบุรี โดยประยุกต์ใช้เกณฑ์การท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนโลก (Global Sustainable Tourism Criteria for Destination: GSTC-D) เป็นกรอบในการประเมินครอบคลุม 4 ด้าน ได้แก่ การจัดการความยั่งยืน เศรษฐกิจ-สังคม วัฒนธรรม และสิ่งแวดล้อม เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพผ่านการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 8 ราย ร่วมกับการสังเกตการณ์ในพื้นที่ ผลการศึกษาพบว่า การท่องเที่ยวโดยชุมชนส่งผลเชิงบวกในด้านเศรษฐกิจและสังคมอย่างชัดเจน โดยเฉพาะการสร้างงานและอาชีพเสริมให้กับคนในพื้นที่ภายใต้อัตลักษณ์ "ชุมชนวิถีตาล" ในด้านสังคมพบว่าช่วยรักษาวัฒนธรรมดั้งเดิมและสร้างความสุขให้กับผู้สูงอายุในฐานะปราชญ์ชุมชน ส่วนด้านสิ่งแวดล้อมยังไม่มีผลกระทบทางลบเนื่องจากนักท่องเที่ยวยังมีจำนวนที่จัดการได้ อย่างไรก็ตาม เมื่อประเมินตามเกณฑ์ GSTC-D พบว่ายังมีความท้าทายสำคัญในด้านการจัดการความยั่งยืนด้าน A เนื่องจากขาดการจัดทำแผนยุทธศาสตร์ แผนปฏิบัติการ และการจัดการความเสี่ยงที่เป็นระบบ นอกจากนี้ยังพบข้อจำกัดในการเข้าถึงสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับกลุ่มเปราะบาง และความเสี่ยงจากสภาพภูมิอากาศที่อาจกระทบต่อผลผลิตต้นตาลในอนาคด ผู้วิจัยจึงเสนอแนะให้มีการจัดทำแผนยุทธศาสตร์การพัฒนาพื้นที่แบบมีส่วนร่วม และเตรียมความพร้อมเพื่อรับมือกับความเสี่ยงด้านสิ่งแวดล้อม เพื่อยกระดับการท่องเที่ยวให้ได้มาตรฐานสากลและเกิดความยั่งยืนอย่างแท้จริง

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2566). สถิติการท่องเที่ยวของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของประเทศไทย.กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. https://www.mots.go.th/news/category/704

คนธรรพ์ พรถวิล และเสนอชัย เถาว์ชาลี. (2564). ผลกระทบจากการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมชนเผ่าม้ง ตำบลรวมไทยพัฒนา อำเภอพบพระ จังหวัดตาก. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 6(1), 103 – 110.

ชัญญานุช ยุทธวรวิทย์. (2565). การศึกษาโมเดลการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน [สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหิดล]. CMMU Digital Archive. https://archive.cm.mahidol.ac.th/handle/123456789/4669

พงศ์ลัดดา ป้านสุวรรณ. (2561). การท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ตําบลถํ้ารงค์ อําเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี [เอกสารนำเสนอ]. การประชุมนําเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา ครั้งที่ 13 ปีการศึกษา 2561. มหาวิทยาลัยรังสิต.

วรวลัญช์ ดอกรัก และพชร สาตร์เงิน. (2566). แนวทางการจัดการการท่องเที่ยววิถีชุมชนอย่างยั่งยืน ตำบลถ้ำรงค์อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 5(2), 462-480.

สำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2566). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2566 – 2570).

สิทธิชัย สวัสดิ์แสน และปริญญา นาคปฐม. (2565). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนจังหวัดนครนายกภายหลังสถานการณ์โควิด-19. วารสารเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวสู่ความยั่งยืน, 4(2), 38–55.

องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน). (2565). คู่มือการวางแผนการดำเนินงานของแหล่งท่องเที่ยวตามเกณฑ์ GSTC - D VERSION 2.0. สำนักจัดการองค์ความรู้ด้านการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน) ร่วมกับ วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล.

อิสระพงษ์ พลธานี, อุมาพร บุญเพชรแก้ว, ฐิติวัลค์ ช่อมะลิ, ณัฐฌา มูลคร, สุดารัตน์ คณิตอิทธิวัฒน์, ศศิพร กลั่นบุศย์, และอาทิตยา ประเสริฐนอก. (2564). การศึกษาผลกระทบจากการท่องเที่ยวทางทะเลตามองค์ประกอบของการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในพื้นที่เกาะล้าน อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี. ศิลปศาสตร์ปริทัศน์, 16(2), 98–110.

Armstrong, R. (2012). An analysis of the conditions for success of community based tourism enterprises (ICRT Occasional Paper, OP21). International Centre for Responsible Tourism.

CBT Thailand. (2566). วิสาหกิจท่องเที่ยวโดยชุมชนบ้านไร่สะท้อนถ้ำรงค์. องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน). https://cbtthailand.dasta.or.th/webapp/community/content/48/

Lee, T. H., & Jan, F. H. (2019). Can community-based tourism contribute to sustainable development? Evidence from residents’ perceptions of the sustainability. Tourism Management, 70, 368-380. https://doi.org/10.1016/j.tourman.2018.09.003

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-06-04

รูปแบบการอ้างอิง

จิราภรณ์วารี อ., เพชรนิล ส., อัศวรักษ์ ภ. ., & ซีประเสริฐ ป. (2024). การประเมินความยั่งยืนกิจกรรมการท่องเที่ยวโดยชุมชน: วิสาหกิจท่องเที่ยวโดยชุมชนตำบลถ้ำรงค์ อ.บ้านลาด จ.เพชรบุรี. วารสารบริหารการพัฒนานวัตกรรมเชิงบูรณาการ, 4(1), 13–30. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/IIDMJ/article/view/1196

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย