Digital Leadership of School Administrators Affecting Effectiveness of Schools under The Secondary Educational Service Area Office Nan
Keywords:
Digital Leadership, Effectiveness of Schools, The Secondary Educational Service Area Office NanAbstract
The objectives of this research were: 1) examine the level of digital leadership among school administrators under the Secondary Educational Service Area Office Nan; 2) investigate the level of school effectiveness within the same office; and 3) analyze the digital leadership factors influencing school effectiveness. The sample consisted of 278 teachers, determined using Krejcie and Morgan’s formula and selected through multi-stage random sampling. The research instrument was a 5-point Likert scale questionnaire. Data were analyzed using percentage, mean, standard deviation, Pearson’s product-moment correlation coefficient,
and stepwise multiple regression analysis.
The research findings revealed that
- The overall digital leadership of school administrators was at a high level.
- The overall and individual aspects of school effectiveness were also at a high level.
- Four specific aspects of digital leadership Support for Technology-Based Instruction (X6), Systemic Improvement and Organizational Change (X5), Creation of Learning Culture and Digital Environments (X3), and Digital Citizenship (X4) significantly influenced school effectiveness. These variables collectively predicted school effectiveness at 79.50% with statistical significance at the .01 level. The predictive equations are as follows.
Unstandardized form
Y ̂ = 0.554 + 0.344(X6) + 0.219(X5) + 0.164(X3) + 0.121(X4)
Standardized form
Z ̂ = 0.387(Zx6) + 0.259(Zx5) + 0.189(Zx3) + 0.138(Zx4)
References
คณิณ คำแพง. (2563). โมเดลภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนประถมศึกษาในจังวัดขอนแก่น โมเดลแข่งขันภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมและภาวะผู้นำแบบดิจิทัล. วิทยานิพนธ์ ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ไทเกอร์. (2566). ภาวะผู้นำในยุคดิจิทัลคืออะไร (Digital Leadership). [ออนไลน์]https://thaiwinner.com/digital-leadership/. [20 มีนาคม 2568]
ธรรมรักษ์ ละอองนวล. (2561). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัล. อุบลราชธานี: ศิริธรรมออฟเซ็ท.
ธนกร จันทะนาม. (2563). การศึกษาภาวะผู้นำในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. คณะครุศาสตร์: มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
นิษฐ์อติกานต์ ดาราพันธ์. (2560). ปัจจัยทางการบริหารและองค์การแห่งการเรียนรู้ที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. คณะครุศาสตร์: มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร.
นิศาชล บำรุงภักดี. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางเทคโนโลยีสารสนเทศของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลโรงเรียนในสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดสกลนคร. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร มหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. คณะครุศาสตร์: มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร.
พณพร รัตนประสบ. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาจังหวัดปราจีนบุรี สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 7. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. คณะครุศาสตร์: มหาวิทยาลัยบูรพา.
ภคพร เลิกนอก. (2563). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. คณะศึกษาศาสตร์: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
วณัฐสนันท์ กมลบูรณ์. (2561). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารตามหลักธรรมาภิบาลของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. คณะครุศาสตร์: มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (2566). การแถลงข่าวผลการประเมิน PISA 2022. [ออนไลน์] https://pisathailand.ipst.ac.th/news-21/. [20 มีนาคม 2568]
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาน่าน. (2568). แผนปฏิบัติราชการประจำปีงบประมาณ 2568. [ออนไลน์] https://www.spmnan.go.th. [20 มีนาคม 2568]
สุกัญญา แช่มช้อย. (2562). การบริหารสถาณศึกษาในยุคดิจิทัล (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560 – 2564). กรุงเทพมหานคร: สำนักนายกรัฐมนตรี.
สุจรรยา ขาวสกุล, ธีระ รุญเจริญ, และวรสิทธิ์ รัตนวราหะ. (2560). ผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล. ใน รายงานสืบเนื่องการประชุมวิชาการและการนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครุศาสตร์วิจัยครั้งที่ 3 นวัตกรรมแห่งการเรียนรู้. มหาวิทยาลัยราชภัฎลำปาง
สัตตบุษย์ โพธิรุท. (2564). ทักษะการบริหารของผู้บริหารโรงเรียนในศตวรรษที่ 21 ที่ส่งผลต่อประสิทธิผลโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 21. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. คณะครุศาสตร์: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สิเรมอร ทองสมนึก. (2562). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงและภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 31. วิทยานิพนธ์
ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. คณะครุศาสตร์: มหาวิทยาลัยบูรพา.
สุภวัช เชาวน์เกษม. (2562). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหาร สถานศึกษากับประสิทธิผลโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. คณะศึกษาศาสตร์: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
Fullan, M. (2011). Change leader: Learning from good people and bad organizations. John Wiley & Sons.
Hall, G. E., & Hord, S. M. (2015). Implementing change: Patterns, principles, and potholes (4th ed.). Pearson.
Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2001). Educational administration: Theory, research, and practice (6th ed.). McGraw-Hill.
Kopcha, T. J. (2012). A network-based action research approach to overcoming barriers to technology integration. Computers & Education, 58(4), 1109–1121. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2011.12.011
Leithwood, K., & Jantzi, D. (2008). Linking leadership to student learning: The contributions of leader efficacy. Educational Administration Quarterly, 44(4), 496-528.
Wagner, T., Compton, R. A., Kotelawala, U., Karim, K. S., & Perrin, D. (2014). Learning by doing: A strategy for closing the achievement gap. Harvard Education Press.
World Bank. (2020). The COVID-19 pandemic: Shocks to education and policy responses. World Bank.
