Local Government Politicians’ Roles in Community Participatory Development Through Buddhist Principles in Phrae Municipality, Phrae Province
Keywords:
Role of local politicians, community development, public participation, Buddhist principlesAbstract
The objectives of the study are : 1) to study the level of the role of local politicians in community development with public participation in Phrae Municipality, Phrae Province; 2) to examine the relationship between the principles of Sangkawattadhammika (the four requisites of social harmony) and the role of local politicians in community development with public participation in Phrae Municipality, Phrae Province; and 3) to propose guidelines for applying the principles of Sangkawattadhammika to promote the role of local politicians in community development with public participation in Phrae Municipality, Phrae Province. This research uses Mixed Method Research, combining quantitative research through a Survey Research using a questionnaire, a sample of 1,226 people obtained by random sampling using Taro Yamane's formula using a tolerance level of 0.05. and qualitative research using in-depth interviews to collect qualitative data from 9 key informants.
The study's findings revealed that :
- The level of the role of local politicians in promoting community development with public participation in Phrae Municipality, Phrae Province, across all four aspects, was generally at a moderate level (
= 3.05, S.D. = 0.79).
- The level of the role of local politicians in promoting community development with public participation in Phrae Municipality, Phrae Province, according to the four principles of Sangkhavatthu (social welfare principles), was generally at a high level (
= 4.30, S.D. = 0.34).
- The relationship between the four principles of Sangkhavatthu and the role of local politicians in promoting community development with public participation in Phrae Municipality, Phrae Province, was found to have a moderately strong positive correlation (r = 0.726**).
References
กรมการพัฒนาชุมชน. (2527). การพัฒนาชุมชน. กรุงเทพมหานคร : กรมการพัฒนาชุมชน.
โกวิทย์ พวงงาม. (2554). การปกครองท้องถิ่นไทย หลักการและมิติใหม่ในอนาคต. กรุงเทพมหานคร : วิญญูชน.
ชูวงศ์ ฉายะบุตร. การปกครองท้องถิ่นไทย. กรุงเทพมหานคร : บริษัทพิฆเนศพริ้นท์ติ้ง
ชูศักดิ์ เที่ยงตรง. (2518). การบริหารการปกครองท้องถิ่นไทย. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ฐิรวุฒิ เสนาคำ. (2549). มานุษยวิทยาข้ามพรมแดน. นนทบุรี : วัฒนศาลา.
ธนดล ขยันการ. (2565). บทบาทนักการเมืองท้องถิ่นในการพัฒนาชุมชนองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเหล่า อำเภอสูงเม่น จังหวัดแพร่. สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
นครินทร์ เมฆไตรรัตน์. (2547). สารานุกรมการปกครองท้องถิ่นไทย หมวดที่ 4 องค์ประกอบ ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ลำดับที่ 2 เรื่องภารกิจหน้าที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. นนทบุรี : สถาบันพระปกเกล้า.
ปธาน สุวรรณมงคล. (2547). การปกครองส่วนท้องถิ่นไทย ในบริบทของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย. นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช.
ประคอง กรรณสูตร. (2542). สถิติเพื่อการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร : ด่านสุทธาการพิมพ์.
ประธาน คงฤทธิศึกษากร. (2525). ทฤษฎีการปกครองท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร : คณะรัฐศาสตร์ สถาบัน บัณฑิตบริหารศาสตร์.
ประเสริฐ ปอนถิ่น. (2551). พุทธธรรมกับงานสังคมสงเคราะห์. เชียงใหม่ : ดาวคอมฟิวกราฟฟิค.
ประหยัด หงส์ทองคำ. (2520). การปกครองท้องถิ่นไทย. กรุงเทพมหานคร : บัณฑิตวิทยาลัยจุฬาลงกรณ มหาวิทยาลัย.
ปาริชาติ วลัยเสถียร และคณะ. (2546). กระบวนการและเทคนิคการทำงานของนักพัฒนา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
พระใบฎีกาไพโรจน์ กนฺตธมฺโม (สุปินะ). (2567). การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมพฤติกรรมทางการเมืองแบบมีส่วนร่วมของประชาชนในการเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นเทศบาลตำบลจริม อำเภอท่าปลา จังหวัดอุตรดิตถ์. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2550). ธรรมนูญชีวิต. พิมพ์ครั้งที่ 82. กรุงเทพมหานคร : บริษัท พิมพ์สวย จำกัด.
พระมหาหน่อทราย รตนเมธี (นามแก้ว). (2565). การส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมืองภาคประชาชนตามวิถีประชาธิปไตยในชุมชนบ้านดง ตำบลสวนเขื่อน อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่. สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรราชวิทยาลัย.
พัฒน์ บุณยรัตพันธ์. (2517). การสร้างพลังโดยขบวนการพัฒนาชุมชน. กรุงเทพมหานคร : ไทยวัฒนาพานิช.
พุทธทาสภิกขุ. บริหารธุรกิจแบบพุทธ. กรุงเทพมหานคร : อตัมมโย, มปป.
ไพโรจน์ แก่สาร. (2551). หลักการคิดอย่างมีเหตุผลและกระบวนการตกลงใจ. นครปฐม : สถาบันวิชาการ การทหารชั้นสูง.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ยุทธพงษ์ กัยวรรณ์. (2543). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร : สุวิริยาศาสตร์.
วรวุฒิ โรมรัตนพันธ์. (2554). ทฤษฎีการพัฒนาชุมชน. กรุงเทพมหานคร : ฟิสิกส์เซ็นเตอร์.
วิชชุกร นาคธน. (2550). นักการเมืองถิ่นจังหวัดพระนครศรีอยุทธยา. นนทบุรี : สถาบันพระปกเกล้า.
วิญญู อังคณารักษ์. (2519). หัวอกอธิบดี. กรุงเทพมหานคร : บรรณกิจ.
ศักดิ์ไทย สุรกิจบวร. (2545). จิตวิทยาสังคม. กรุงเทพมหานคร : พิมพลักษณ์.
สมนึก ภัททิยธนิ. (2549). การวัดผลการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 5. กาฬสินธุ์ : ประสานนักการพิมพ์.
สัญญา สัญญาวิวัฒน์. (2526). การพัฒนาชุมชน. กรุงเทพมหานคร : ไทยวัฒนาพานิช.
สิน พันธุ์พินิจ. (2547). เทคนิคการวิจัยทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพมหานคร : บริษัทจูนพับลิชชิ่งจำกัด.
สุภาวดี ปันเต็ม. (2565). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในการเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นเทศบาลตำบลห้วยอ้อ อำเภอลอง จังหวัดแพร่. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
อุทัย หิรัญโต. (2523). การปกครองส่วนท้องถิ่น รายงานพิเศษ ลำพูนนคราประชาธิปไตย ตอนที่ 1 ประชาธิปไตยไม่ได้หล่นมาจากฟ้า. กรุงเทพมหานคร : สหายบล็อกและการพิมพ์.
Adrian, Charles R. (1996). Local Government. Encyclopedia America Vol. 17 : Connecticut : Grolier Incorporated
Bruce, & J. Cohen. (1979). Introduction of Sociology. New York : McGraw Hill.
Hinkle, D.E. (1998). Applied Statistics for the Behavioral Sciences. Boston : Houghton Mifflin.
Levingson. (1964). Role Person Ality and Social Structure. New York : Macmillan.
Robson, William A. (1953). Local Government. Encyclopedia of Social Sciences, Vol. X. New York : Macmillan.
