การพัฒนารูปแบบการใช้ปัญญาประดิษฐ์ และสภาพแวดล้อมภายในองค์กรมีอิทธิพลต่อผลประกอบการธุรกิจจากการใช้ปัญญาประดิษฐ์ของธุรกิจโมเดิร์นเทรดในกรุงเทพมหานคร
คำสำคัญ:
ปัญญาประดิษฐ์, สภาพแวดล้อมภายใน, ธุรกิจโมเดิร์นเทรด, กรุงเทพมหานครบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ศึกษาปัจจัยรูปแบบการใช้ปัญญาประดิษฐ์ มีอิทธิพลต่อผลประกอบการธุรกิจจากการใช้ปัญญาประดิษฐ์ของธุรกิจโมเดิร์นเทรด ในกรุงเทพมหานคร และ 2) ศึกษาปัจจัยสภาพแวดล้อมภายในองค์กร มีอิทธิพลต่อผลประกอบการธุรกิจจากการใช้ปัญญาประดิษฐ์ของธุรกิจโมเดิร์นเทรด ในกรุงเทพมหานคร ประชากรที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ ผู้ประกอบการและพนักงานโมเดิร์นเทรด ซึ่งมีจำนวน 42,323 แห่ง กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ประกอบการและพนักงานโมเดิร์นเทรดจำนวน 397 คนได้มาจากการคำนวณของทาโร่ ยามาเน่ ใช้วิธีสุ่มตัวแบบเฉพราะเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง
ผลการวิจัยพบว่า
- ปัจจัยรูปแบบการใช้ปัญญาประดิษฐ์ มีอิทธิพลต่อผลประกอบการธุรกิจจากการใช้ปัญญาประดิษฐ์ของธุรกิจโมเดิร์นเทรด ในกรุงเทพมหานครทางตรง และมีค่าเชิงบวก (0.38) เกิดขึ้นได้จากตัวแปรสังเกตได้ 4 ตัวชี้วัด ได้แก่ ด้านการประสานงานกับผู้จําหน่ายวัตถุดิบด้านการทำธุรกรรม ด้านการนำเสนอข้อมูลข่าวสาร และด้านการตอบสนองความต้องการ
- ปัจจัยสภาพแวดล้อมภายในองค์กร มีอิทธิพลต่อผลประกอบการธุรกิจจากการใช้ปัญญาประดิษฐ์ของธุรกิจโมเดิร์นเทรด ในกรุงเทพมหานครทางตรง และมีค่าเชิงบวก (0.13)
เอกสารอ้างอิง
กิตติ สิริพัลลภ. (2000). การตลาดอิเล็กทรอนิกส์ (Electronic Marketing). วารสารบริหารธุรกิจ, 87, 1–16.
จรัญญา ปานเจริญ, & ธนพล หรูอนันต์. (2567). การสื่อสารการตลาดดิจิทัลและคุณภาพการให้บริการทางอิเล็กทรอนิกส์ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าอุปโภคบริโภคผ่านแพลตฟอร์มดิจิทัลโมเดิร์นเทรดของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานคร. วารสารสุทธิปริทัศน์, 38(3), 47–64.
เจษฎา นกน้อย, & วิชชุดา หมาดหยัน. (2567). การปรับตัวของผู้ประกอบการขนาดเล็กในจังหวัดสงขลาในยุคปัญญาประดิษฐ์. Journal of Modern Learning Development, 9(12), 623–637. สืบค้นจาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jomld/article/view/279079
ธมลวรรณ ธีระบัญชร. (2567). การพัฒนาธุรกิจค้าปลีกแบบมีหน้าร้านด้วยนวัตกรรมปัญญาประดิษฐ์เพื่อการชำระเงิน. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ, 12(2), (พฤษภาคม–สิงหาคม 2567).
นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2542). โมเดลลิสเรล: สถิติวิเคราะห์สำหรับการวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นิเวศน์ ธรรมะ, วันเพ็ญ อนิวรรตนพงศ์, วิไลวรรณ ทองประยูร, ประไพทิพย์ ลือพงษ์, & เมธาวี อนิวรรตนพงศ์. (2566). อิทธิพลของปัญญาประดิษฐ์ต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าออนไลน์ของผู้บริโภคครัวเรือนในประเทศไทย. วารสารดิจิทัลธุรกิจและสังคมศาสตร์, 9(1), (มกราคม–มิถุนายน 2566).
อมรรักษ์ สวนชูผล. (2563). การจัดการองค์กรธุรกิจกับปัญญาประดิษฐ์เพื่อความอยู่รอดทางธุรกิจ. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์, 10(3), 155–164
Acar, E., Koçak, İ., Sey, Y., & Arditi, D. (2005). Use of information and communication technologies by small and medium-sized enterprises (SMEs) in building construction. Construction Management and Economics, 23(7), 713–722.
Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50, 179–211.
Chaffey, D. (2009). E-business and e-commerce management: Strategy, implementation and practice (4th ed.). Harlow, UK: Pearson Education
Kotler, P., & Armstrong, G. (2018). Principles of marketing (17th ed.). New York, NY: Pearson.
Porter, M. E. (1980). Competitive strategy: Techniques for analyzing industries and competitors. New York, NY: Free Press.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). New York, NY: Harper & Row.
