ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารทรัพยากรมนุษย์ กรณีศึกษาองค์กรแห่งหนึ่ง
คำสำคัญ:
ภาวะผู้นำ, นวัตกรรม, ประสิทธิผล, การบริหารทรัพยากรมนุษย์บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหาร กรณีศึกษาองค์กรแห่งหนึ่ง 2) ระดับประสิทธิผลการบริหารทรัพยากรมนุษย์ของผู้บริหาร กรณีศึกษาองค์กรแห่งหนึ่ง และ 3) อิทธิพลของภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารทรัพยากรมนุษย์ กรณีศึกษาองค์กรแห่งหนึ่ง เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ บุคลากรทางการศึกษาในองค์กรแห่งหนึ่ง ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างอย่างง่าย แบบวิธีจับฉลาก จำนวน 76 คน เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ การทดสอบสมการถดถอยพหุคูณ และการทดสอบสมมติฐาน
ผลการวิจัยพบว่า
- ระดับภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหาร โดยรวมอยู่ในระดับมาก
- ระดับประสิทธิผลการบริหารทรัพยากรมนุษย์ โดยรวมอยู่ในระดับมาก
- สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหาร มีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เท่ากับ 0.646, 0.690, 0.711, 0.756 และ 0.652 ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารทรัพยากรมนุษย์ กรณีศึกษาองค์กรแห่งหนึ่ง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ผลการวิเคราะห์วิธีการถดถอยพหุคูณประสิทธิผลการบริหารทรัพยากรมนุษย์ มีอำนาจพยากรณ์ร้อยละ 58.30 (R2=.583) และผลการทดสอบสมมติฐานภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารมีอิทธิพลในเชิงบวกต่อประสิทธิผลการบริหารทรัพยากรมนุษย์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
เอกสารอ้างอิง
กนกกาญจน์ พวงเพ็ชรม สุนิตดา เทศนิยม, ธีรพล กาญจนากาศ และสมคิด ดวงจักร. (2568). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ที่มีผลต่อประสิทธิภาพการบริหารงานของสำนักงานเทศบาลตำบลบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี. JSDP: Journal of Spatial Development and Policy, 3(2), 57-68.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2567). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2568–2570. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
กฤตญกร กลำพบุตร, สาธร ทรัพย์รวงทอง และฐิตินันท์ ด้วงสุวรรณ. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์กับความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากำแพงเพชร. วารสารรัชตภาคย์, 16(45), 213-228.
กุลชลี จงเจริญ. (2561). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรม. ในประมวลสาระชุดวิชานวัตกรรมการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ หน่วยที่ 12. นนทบุรี: สาขาวิชาศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
จันทร์จิรา แท่นแก้ว. (2568). การบริหารทรัพยากรทางการศึกษาของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษา จังหวัดชุมพร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุราษฎร์ธานี ชุมพร. วารสารวิชาการ นวัตกรรมการจัดการ, 1(1), 30-40.
ชนิดา จิตตรุทธะ. (2560). วัฒนธรรมองค์การปัจจัยสู่ความสำเร็จที่ยั่งยืน. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชลกร ตันประภัสร์ .(2556). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสร้างสรรค์และนวัตกรรมของโรงเรียนเอกชน ประเภทสามัญ ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยบูรพา, 7(2), 42-55.
ฐิตินันท์ นันทะศรี. (2563). การพัฒนาตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. ดุษฎีนิพนธ์ ปร.ด. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ดวงกมล บัวแจ่ม, สรรเสริญ หุ่นแสน และกัญภร เอี่ยมพญา. (2568). แนวทางการบริหารงานบุคคลในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสมุทรปราการ. วารสารวิชาการศรีปทุม ชลบุรี, 21(1), 132-145.
เดชา ลุนาวงค์. (2564). โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. ดุษฎีนิพนธ์ ปร.ด. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
นลธวัช ยุทธวงศ์. (2568). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาในโรงเรียนมัธยมศึกษา อำเภอเมือง จังหวัดตาก. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 8(3), 221-234.
บุญช่วย สายราม. (2561). ทักษะภาวะผู้นำสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. [ออนไลน์] http://wetoknows.blogspot.com/2018/04/21-21stcenturyleadership-skill-for.html. [20 ตุลาคม 2567].
พชร สันทัด. (2561). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ (Human resource management). กรุงเทพมหานคร: สมาคมส่งเสริมคุณธรรม.
พรวารีญา กิตติธรรม. (2568). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 2. วารสารสินธุ์โสธร, 1(2), 38-53.
ภูมิภัทร สุวรรณศรี. (2560). ภาวะผู้นำเชิงวิถีเป้าหมายของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในโรงเรียนคาทอลิก สังกัดสังฆมณฑลจันทบุรี. วิทยานิพนธ์. ค.ม. จันทบุรี: มหาวิทยาลัยราชภัฏราไพพรรณี.
มณีนุช การุญ. (2560). สภาพปัญหา ผลสำเร็จและแนวทางพัฒนาการบริหารงานบุคคลในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 21. วิทยานิพนธ์ ค.ม. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
รักกิจ ช้างจั่น และจารุนันท์ ขวัญแน่น. (2568). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิจิตร. ว.บจ.ศปขก, 2(2), 37-50.
วรญาภัค ยืนนาน และศักดิพันธ์ ตันวิมลรัตน์. (2567). การบริหารงานบุคคลของผู้บริหารกับประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาประจวบคีรีขันธ์. Journal of Dhamma for Life, 30(3), 456-478.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). การจัดการนวัตกรรมสาหรับผู้บริหาร. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2561). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุดาทิพย์ ถวิลไพร. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงานบุคคลกับประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูผู้สอน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 22. วิทยานิพนธ์ ค.ม. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
อมรรัตน์ เดชะนอก (2563). การจัดการศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 7(9), 1-15.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing (5th ed.). New York: Harper Collins Publishers.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
