การพัฒนาทักษะการอ่านจับใจความด้วยกลวิธี อาร์ อี เอ พี

ผู้แต่ง

  • ชาคริยา ขันคำ โรงเรียนชุมชนบ้านมั่ว จังหวัดลำปาง
  • ปัญญา สุนันตา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย https://orcid.org/0009-0004-0098-7164
  • ปริวัฒน์ มีเดช สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแพร่ เขต 2

คำสำคัญ:

ทักษะการอ่าน, การอ่านจับใจความ, กลวิธีอาร์อีเอพี

บทคัดย่อ

การอ่านจับใจความเป็นการเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะการอ่านของผู้อ่านให้เกิดความเข้าใจในเนื้อหาที่อ่าน ซึ่งมีความสำคัญต่อการทำความเข้าใจในเนื้อหาที่มีการสื่อสารในปัจจุบันเป็นอย่างมาก การนำเอากลวิธีแบบ อาร์อีเอพี มาใช้เสริมเพื่อพัฒนาทักษะการอ่านจึงเป็นสิ่งที่สอดคล้องกับแนวทางในการพัฒนาทักษะการอ่านจับใจความ เนื่องจากแนวทางของกลวิธีนี้มีการตั้งจุดประสงค์ในการอ่านในขั้นแรก การวิเคราะห์ใจความสำคัญให้ตรงกับจุดประสงค์ การเรียบเรียงเนื้อหาที่เป็นความเข้าใจของตนเองที่สอดคล้องและถูกต้องกับเนื้อหา รวมถึงการตรวจสอบซ้ำเพื่อให้เกิดความถูกต้อง

เอกสารอ้างอิง

กรมวิชาการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร : การศาสนา.

ดวงใจ ไทยอุบล. (2552). ทักษะการเขียนภาษาไทย. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.

บุปผา ล้วนเล็ก. (2540). การพัฒนาชุดการสอนการอ่านจับใจความวิชาภาษาไทย สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โดยใช้หนังสือสำหรับเด็กเป็นสื่อหลัก. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต แขนงวิชาหลักสูตรและการสอน สาขาวิชาศึกษาศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ปัญญา สุนันตา. (2563). ความสามารถทางการอ่านภาษาอังกฤษของนิสิตชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตแพร่ ที่เรียนโดยใช้กลวิธี KWL PLUS. รายงานวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตแพร่

วชิราพรรณ จันทร์เทศน์. (2549). การพัฒนาชุดการเรียนด้วยตนเองวิชาภาษาไทยเรื่อง การอ่านจับใจความสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนสรรพาวุธวิทยากรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

วนิดา สายสุวรรณ. (2544). ผลของการเรียนแบบปรึกษากับการเรียนแบบช่วยเหลือที่มีต่อผลสัมฤทธิ์การอ่านจับใจความของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดเทศบาล จังหวัดนครราชสีมา. วิทยานิพนธ์ปริญญา ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต แขนงหลักสูตรและการสอน สาขาวิชาศึกษาศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สุนันทา มั่นเศรษฐวิทย์. (2547). หลักและการสอนอ่านภาษาไทย. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์ ไทยวัฒนาพานิช.

สุวรรณา ตั้งทีฆะรักษ์. (2548). การอ่าน. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

Manzo and Ula. (2002). iREAP: Improving Reading. Writing. and Thinking in the Wired Classroom. Journal of Adolescent & Adult Literacy International Literacy Association. 46(1).

Marilyn G. Eanet and Anthony V. Manzo. (1976). REAP - A Strategy for Improving Reading/Writing/ Study Skills. Journal of Reading International Literacy Association. 19(8).

Pui Lee Liu. (2013). Implementation of the Whole Language in Hong Kong Kindergartens: The Teachers’ Perceptive. Open Journal of Modern Linguistics. Vol.3 No.3.

Rosenblatt. (1988). Center for the Study of Reading: A Reading Research and Education Center Report. USA: Illinois.

Shomei Wang and Ken Goodman. (2014). Making Sense of Chinese Reading: Yi and Xing. Open Journal of Modern Linguistics. 4(5).

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

26-03-2025

รูปแบบการอ้างอิง

ชาคริยา ขันคำ, สุนันตา ป., & ปริวัฒน์ มีเดช. (2025). การพัฒนาทักษะการอ่านจับใจความด้วยกลวิธี อาร์ อี เอ พี. วารสาร มจร โกศัยปริทรรศน์, 1(2), 44–54. สืบค้น จาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/jmkr/article/view/2237