BUDDHIST LEADERSHIP: THE FOUR SUBLIME STATES OF MIND (BRAHMAVIHARA)
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article aims to study the concept of Buddhist leadership that applies the Four Sublime States of Mind (Brahmavihara), consisting of loving-kindness (Metta), compassion (Karuna), sympathetic joy (Mudita), and equanimity (Upekkha), as a foundation for leadership development in the present era. The objectives are to analyze the relationship between the Four Sublime States and leadership development in modern organizations, to examine the impact of Buddhist leadership on organizational effectiveness, and to propose guidelines for applying these principles in leadership development. This article employs documentary research methods and case study analysis of organizations that have applied the Four Sublime States in their management.
The findings reveal that Buddhist leadership based on the Four Sublime States can lead to efficient and sustainable organizational development through building employee engagement, fostering a supportive work environment, promoting learning and development, and ensuring fair management practices. However, the application of the Four Sublime States in modern organizations still faces significant challenges, including misunderstandings about the principles, limitations in time and continuity of development, and business pressures that focus on short-term results. This study presents approaches to address these challenges and recommends holistic leadership development, integration with modern management concepts, establishment of supportive organizational systems and culture, and continuous research and knowledge development to promote the application of the Four Sublime States in leadership development in alignment with the context of contemporary organizations.
Article Details
บทความที่ได้รับการพิจารณาจากคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิและเผยแผ่ในวารสารฉบับนี้ เป็นทัศนคติและข้อคิดเห็นส่วนบุคคลของผู้เขียนแต่ละท่าน ไม่ถือว่าเป็นทัศนะคติและความรับผิดชอบของบรรณาธิการ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารสิทธิจินดา ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารสิทธิจินดา หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารสิทธิจินดา ก่อนเท่านั้น
References
กันยารัตน์ รินศรี. (2562). ภาวะผู้นำเชิงพุทธกับประสิทธิผลองค์กร: กรณีศึกษาองค์กรภาครัฐ. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 45(1), 112-127.
ชูชัย สมิทธิไกร. (2562). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำตามหลักพรหมวิหาร 4 กับความพึงพอใจและผลการปฏิบัติงานของพนักงาน. วารสารจิตวิทยา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 7(2), 15-31.
ณัฐวุฒิ พงศ์สิริ. (2563). อุเบกขาในการบริหาร: กุญแจสู่ความไว้วางใจในองค์กร. วารสารพุทธศาสน์ศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 27(2), 78-93.
ทิพวรรณ หล่อสุวรรณรัตน์. (2561). ภาวะผู้นำเชิงพุทธกับผลการดำเนินงานขององค์กร: การศึกษาเชิงประจักษ์ในองค์กรธุรกิจไทย. วารสารการจัดการสมัยใหม่, 16(2), 45-57.
ธวัชชัย บุญมี. (2562). ผลของการประยุกต์ใช้หลักกรุณาในการลดความเครียดในการทำงาน. วารสารพฤติกรรมศาสตร์, 25(2), 112-129.
นิตยสารผู้จัดการ. (2562). ธรรมนิติ: ต้นแบบองค์กรธรรมาภิบาล. ฉบับที่ 469, หน้า 48-52.
นิสดารก์ เวชยานนท์. (2563). วัฒนธรรมองค์กรเชิงพุทธ: กรณีศึกษาองค์กรที่นำหลักพรหมวิหาร 4 มาประยุกต์ใช้. วารสารพัฒนบริหารศาสตร์, 60(3), 112-135.
ประเวศน์ มหารัตน์สกุล. (2563). ภาวะผู้นำตามหลักมุทิตากับการสร้างบรรยากาศการทำงานเชิงบวก. วารสารพัฒนาทรัพยากรมนุษย์, 12(1), 78-94.
พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2559). พุทธวิธีบริหาร. โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2561). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 48). ธรรมสภา.
พระพรหมบัณฑิต (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2558). การพัฒนาศักยภาพภาวะผู้นำเชิงพุทธในศตวรรษที่ 21. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาบุญเลิศ อินฺทปญฺโญ. (2560). พรหมวิหาร 4: หลักธรรมแห่งผู้นำในยุคดิจิทัล. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์, 5(1), 245-260.
พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี. (2563). ผู้นำแห่งอนาคต: วิสัยทัศน์และคุณธรรม. สำนักพิมพ์ศยาม.
พระมหาสุทิตย์ อาภากโร. (2560). นวัตกรรมการเรียนรู้: คนและความรู้คู่การพัฒนา. โครงการสร้างเสริมองค์ความรู้เพื่อการเปลี่ยนแปลงสังคม.
พระมหาหรรษา ธมฺมหาโส. (2561). พุทธสันติวิธี: การบูรณาการหลักการและเครื่องมือจัดการความขัดแย้ง. 21 เซ็นจูรี่.
พระราชวรมุนี (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2562). ภาวะผู้นำเชิงพุทธในโลกยุคใหม่. วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา, 10(1), 1-18.
พิชิต พิทักษ์เทพสมบัติ. (2561). การพัฒนาบุคลากรตามหลักพุทธธรรม. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
ศ.ดร.สมภาร พรมทา. (2563). พุทธปรัชญากับการบริหารองค์กร. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2561). พฤติกรรมองค์การและการบริหารทรัพยากรมนุษย์. ธีระฟิล์มและไซเท็กซ์.
ศุภชัย ยาวะประภาษ. (2562). ภาวะผู้นำกับการจัดการความขัดแย้งในองค์กร. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์, 17(1), 73-92.
สุวิญ รักสัตย์. (2560). การพัฒนาภาวะผู้นำเชิงพุทธในยุคไทยแลนด์ 4.0. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, 4(2), 13-28.
วรากรณ์ สามโกเศศ. (2563). ผู้นำกับการพัฒนาที่ยั่งยืนในศตวรรษที่ 21. วารสารเศรษฐศาสตร์ธรรมศาสตร์, 38(1), 1-22.
วารสารการบริหารสาธารณสุข. (2563). กรณีศึกษา: การบริหารโรงพยาบาลตามหลักพรหมวิหาร 4. ฉบับที่ 49, หน้า 78-94.
วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา. (2562). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย: ต้นแบบมหาวิทยาลัยพุทธศาสตร์แห่งโลก. ฉบับที่ 26, หน้า 112-128.
วิจิตร ศรีสอ้าน. (2563). การพัฒนาผู้นำองค์กรยุคใหม่. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2561). ภาวะผู้นำกับการเปลี่ยนแปลงในยุคโลกาภิวัตน์. ทิพยวิสุทธิ์.
อานันท์ ปันยารชุน. (2562). ธรรมาภิบาลในการบริหารธุรกิจ. สำนักพิมพ์ตะวันออก.
อาภรณ์ ภู่วิทยพันธุ์. (2562). การจัดการความรู้เชิงพุทธบูรณาการ. เอช อาร์ เซ็นเตอร์.
Bass, B. M. & Avolio, B. J. (1994). Improving organizational effectiveness through transformational leadership. Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
Marques, J. (2015). Business and Buddhism. New York: Routledge.
Payutto, P. A. (2017). Buddhist economics: A middle way for the market place. Bangkok: Buddhadhamma Foundation.
Senge, P. M. (1990). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. New York: Doubleday/Currency.
