FACTORS AFFECTING THE DECISION-MAKING OF FIRST-TIME VOTERS IN CHOOSING A POLITICAL PARTY: A COMPARATIVE STUDY OF SOCIAL MEDIA INFLUENCE AND FAMILY INFLUENCE IN LOEI PROVINCE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims to 1) study the level of social media influence on political party selection, 2) study the level of family influence on political party selection, and 3) compare the predictive power of these factors on the decision-making of first-time voters in Loei Province. A quantitative research methodology was employed, with a sample of 450 individuals aged 18-22 residing in Loei Province, selected through multi-stage sampling. The research instrument was a 5-point Likert scale questionnaire. Data were analyzed using descriptive statistics and multiple regression analysis.
The findings revealed that social media influence affected political decisions at the highest level (= 4.58), with the TikTok platform being the most influential. Conversely, family influence was at a low level (= 2.45). The hypothesis testing through multiple regression analysis indicated that social media influence significantly predicted political party choice at a .05 significance level, whereas family influence did not show statistical significance as a predictor. Furthermore, the study found that party policies and leadership image were primary factors considered by the youth alongside information from social media. These findings reflect a shift in the political culture of Loei Province, moving from kinship-based politics toward policy-driven politics empowered by digital media.
Article Details
บทความที่ได้รับการพิจารณาจากคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิและเผยแผ่ในวารสารฉบับนี้ เป็นทัศนคติและข้อคิดเห็นส่วนบุคคลของผู้เขียนแต่ละท่าน ไม่ถือว่าเป็นทัศนะคติและความรับผิดชอบของบรรณาธิการ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารสิทธิจินดา ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารสิทธิจินดา หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารสิทธิจินดา ก่อนเท่านั้น
References
โกวิท วงศ์สุรวัฒน์. (2550). การเมืองการปกครองไทย: จากยุคจารีตสู่ยุคโลกาภิวัตน์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ประจักษ์ ก้องกีรติ. (2562). การเมืองไทยสมัยใหม่: พลวัตและอุปสรรคสู่ประชาธิปไตย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มติชน.
สถิรพร เชาวน์ชัย. (2563). การกล่อมเกลาทางการเมืองกับการแสวงหาอัตลักษณ์ทางการเมืองของเยาวชนไทย. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 46(2), 112-135.
สมชัย ภัทรธนานันท์. (2559). การเมืองภาคประชาชนในภาคอีสาน. ขอนแก่น: สถาบันยุทธศาสตร์ทางปัญญา มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สมหวัง พิธิยานุวัฒน์. (2551). วิธีวิทยาการระบุและวัดตัวแปรในการวิจัยทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สิริพรรณ นกสวน สวัสดี. (2563). ระบบการเลือกตั้งและพรรคการเมืองไทย: พัฒนาการและความท้าทาย. กรุงเทพฯ: คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สิริพรรณ นกสวน สวัสดี. (2563). พรรคการเมืองและระบบเลือกตั้งไทย: ความย้อนแย้งใน กระบวนการประชาธิปไตย. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
สิริพรรณ นกสวน สวัสดี. (2566). โซเชียลมีเดียและการเปลี่ยนโฉมหน้าการหาเสียงเลือกตั้งไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง.
สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้งประจำจังหวัดเลย. (2566). รายงานสถิติจำนวนผู้มีสิทธิเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเลย. เลย: กองเลขาธิการ.
Bourdieu, P. (1986). The Forms of Capital. In J. Richardson (Ed.), Handbook of Theory and Research for the Sociology of Education (pp. 241-258). New York: Greenwood Press.
Castells, M. (2009). Communication Power. Oxford: Oxford University Press.
Creswell, J. W., & Creswell, J. D. (2018). Research Design: Qualitative, Quantitative, and Mixed Methods Approaches (5th ed.). Sage Publications.
Dalton, R. J. (2008). The Citizen Politics: Public Opinion and Political Parties in Advanced Industrial Democracies. Washington DC: CQ Press.
Habermas, J. (1989). The Structural Transformation of the Public Sphere: An Inquiry into a Category of Bourgeois Society. Cambridge, MA: MIT Press.
Hyman, H. H. (1959). Political Socialization: A Study in the Psychology of Political Behavior. Glencoe, IL: Free Press.
Jennings, M. K., & Niemi, R. G. (1968). The Transmission of Political Values from Parent to Child. American Political Science Review, 62(1), 169-184.
Likert, R. (1932). A Technique for the Measurement of Attitudes. Archives of Psychology, 140, 1-55.
McCombs, M. E., & Shaw, D. L. (1972). The Agenda-Setting Function of Mass Media. Public Opinion Quarterly, 36(2), 176-187.
Nunnally, J. C., & Bernstein, I. H. (1994). Psychometric Theory (3rd ed.). New York: McGraw-Hill.
Pariser, E. (2011). The Filter Bubble: What the Internet Is Hiding from You. New York: Penguin Press.
Sombat Chantornvong. (2000). Local Godfathers in Thai Politics: A Comparative Study of Chonburi and Loei. In R. McVey (Ed.), Money and Power in Thailand: Regional Resistance and Central Determinants (pp. 53-73). Singapore: Institute of Southeast Asian Studies.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.
