ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกพรรคการเมืองของกลุ่มผู้สิทธิเลือกตั้งครั้งแรก (First-time Voters): ศึกษาอิทธิพลของโซเชียลมีเดียเทียบกับอิทธิพลของครอบครัวในจังหวัดเลย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับอิทธิพลของโซเชียลมีเดียต่อการตัดสินใจเลือกพรรคการเมือง 2) ศึกษาระดับอิทธิพลของครอบครัวต่อการตัดสินใจเลือกพรรคการเมือง และ 3) เปรียบเทียบปัจจัยที่มีอำนาจในการพยากรณ์การตัดสินใจเลือกพรรคการเมืองของกลุ่มผู้มีสิทธิเลือกตั้งครั้งแรกในจังหวัดเลย ระเบียบวิธีวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือเยาวชนอายุ 18-22 ปี ที่มีภูมิลำเนาในจังหวัดเลย จำนวน 450 คน ได้มาโดยการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามแบบมาตรวัดประมาณค่า 5 ระดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ
ผลการวิจัยพบว่า อิทธิพลของโซเชียลมีเดียส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกพรรคการเมืองในระดับมากที่สุด (= 4.58) โดยแพลตฟอร์ม TikTok มีอิทธิพลสูงสุด ขณะที่อิทธิพลของครอบครัวส่งผลในระดับน้อย (= 2.45) ผลการทดสอบสมมติฐานด้วยการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณพบว่า อิทธิพลของโซเชียลมีเดียมีอำนาจในการพยากรณ์การตัดสินใจเลือกพรรคการเมืองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในขณะที่อิทธิพลของครอบครัวไม่มีนัยสำคัญทางสถิติในการพยากรณ์การตัดสินใจ นอกจากนี้ยังพบว่านโยบายพรรคการเมืองและภาพลักษณ์ผู้นำเป็นปัจจัยหลักที่เยาวชนใช้พิจารณาควบคู่ไปกับข้อมูลจากสื่อสังคมออนไลน์ ข้อค้นพบนี้สะท้อนให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงของวัฒนธรรมการเมืองในจังหวัดเลย จากการเมืองระบบเครือญาติไปสู่การเมืองเชิงนโยบายที่ขับเคลื่อนด้วยสื่อดิจิทัล
Article Details
บทความที่ได้รับการพิจารณาจากคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิและเผยแผ่ในวารสารฉบับนี้ เป็นทัศนคติและข้อคิดเห็นส่วนบุคคลของผู้เขียนแต่ละท่าน ไม่ถือว่าเป็นทัศนะคติและความรับผิดชอบของบรรณาธิการ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารสิทธิจินดา ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารสังคมศาสตร์บูรณาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารสิทธิจินดา ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
โกวิท วงศ์สุรวัฒน์. (2550). การเมืองการปกครองไทย: จากยุคจารีตสู่ยุคโลกาภิวัตน์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ประจักษ์ ก้องกีรติ. (2562). การเมืองไทยสมัยใหม่: พลวัตและอุปสรรคสู่ประชาธิปไตย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มติชน.
สถิรพร เชาวน์ชัย. (2563). การกล่อมเกลาทางการเมืองกับการแสวงหาอัตลักษณ์ทางการเมืองของเยาวชนไทย. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 46(2), 112-135.
สมชัย ภัทรธนานันท์. (2559). การเมืองภาคประชาชนในภาคอีสาน. ขอนแก่น: สถาบันยุทธศาสตร์ทางปัญญา มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สมหวัง พิธิยานุวัฒน์. (2551). วิธีวิทยาการระบุและวัดตัวแปรในการวิจัยทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สิริพรรณ นกสวน สวัสดี. (2563). ระบบการเลือกตั้งและพรรคการเมืองไทย: พัฒนาการและความท้าทาย. กรุงเทพฯ: คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สิริพรรณ นกสวน สวัสดี. (2563). พรรคการเมืองและระบบเลือกตั้งไทย: ความย้อนแย้งใน กระบวนการประชาธิปไตย. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
สิริพรรณ นกสวน สวัสดี. (2566). โซเชียลมีเดียและการเปลี่ยนโฉมหน้าการหาเสียงเลือกตั้งไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง.
สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้งประจำจังหวัดเลย. (2566). รายงานสถิติจำนวนผู้มีสิทธิเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเลย. เลย: กองเลขาธิการ.
Bourdieu, P. (1986). The Forms of Capital. In J. Richardson (Ed.), Handbook of Theory and Research for the Sociology of Education (pp. 241-258). New York: Greenwood Press.
Castells, M. (2009). Communication Power. Oxford: Oxford University Press.
Creswell, J. W., & Creswell, J. D. (2018). Research Design: Qualitative, Quantitative, and Mixed Methods Approaches (5th ed.). Sage Publications.
Dalton, R. J. (2008). The Citizen Politics: Public Opinion and Political Parties in Advanced Industrial Democracies. Washington DC: CQ Press.
Habermas, J. (1989). The Structural Transformation of the Public Sphere: An Inquiry into a Category of Bourgeois Society. Cambridge, MA: MIT Press.
Hyman, H. H. (1959). Political Socialization: A Study in the Psychology of Political Behavior. Glencoe, IL: Free Press.
Jennings, M. K., & Niemi, R. G. (1968). The Transmission of Political Values from Parent to Child. American Political Science Review, 62(1), 169-184.
Likert, R. (1932). A Technique for the Measurement of Attitudes. Archives of Psychology, 140, 1-55.
McCombs, M. E., & Shaw, D. L. (1972). The Agenda-Setting Function of Mass Media. Public Opinion Quarterly, 36(2), 176-187.
Nunnally, J. C., & Bernstein, I. H. (1994). Psychometric Theory (3rd ed.). New York: McGraw-Hill.
Pariser, E. (2011). The Filter Bubble: What the Internet Is Hiding from You. New York: Penguin Press.
Sombat Chantornvong. (2000). Local Godfathers in Thai Politics: A Comparative Study of Chonburi and Loei. In R. McVey (Ed.), Money and Power in Thailand: Regional Resistance and Central Determinants (pp. 53-73). Singapore: Institute of Southeast Asian Studies.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.
