ผลกระทบทางการปกครองจากโรคระบาดไวรัสโคโรนา ในเขตเทศบาลบางปลา อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) เพื่อศึกษาผลกระทบทางการปกครองจากการระบาดของไวรัสโคโรนา 2) เพื่อเปรียบเทียบผลกระทบทางการปกครองจากการระบาดของไวรัสโคโรนา 3.เพื่อเสนอแนะแนวทางแก้ไขปัญหาผลกระทบทางการปกครองจากการระบาดของไวรัสโคโรนา เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามเก็บรวบรวมข้อมูลกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 148 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ สถิติเชิงพรรณนา คือ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและสถิติเชิงอนุมาน คือ การทดสอบค่าที (t-test) และการทดสอบความแปรปรวนแบบทางเดียว (F-test or One-Way ANOVA)
ผลการวิจัยพบว่า 1. ผลกระทบทางการปกครองจากการระบาดของไวรัสโคโรนา ในเขตเทศบาลบางปลา อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร โดยรวม ทั้ง 3 ด้าน อยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้าน โดยเรียงลำดับตามค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย พบว่าด้านคุณภาพชีวิต มีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือด้านสาธารณภัย และด้านสาธารณสุข ค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด ตามลำดับ2. ผลการเปรียบเทียบบุคลากรในเขตเทศบาลบางปลา อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ที่มีเพศ อายุ ระดับการศึกษา และรายได้ ที่แตกต่างกัน ผลกระทบทางการปกครองจากโรคระบาดไวรัสโคโรนา โดยรวมทั้ง 3 ด้าน แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ส่วนที่มีอายุ ระดับการศึกษาที่ ต่างกัน โดยรวม ไม่แตกต่างกัน 3. ผลการวิเคราะห์ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับแนวทางการแก้ปัญหาต่อผลกระทบทางการ ปกครองจากโรคระบาดไวรัสโคโรนา ในเขตเทศบาลบางปลา อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร สามารถแยกเป็นรายด้าน ได้แก่ 1. ด้านสาธารณภัย ผลกระทบการปกครองจากการระบาดของไวรัสโคโรนา ทำให้การดำรงชีวิตของชุมชนได้รับผลกระทบมากขึ้น รองลงมาคือ ทำให้การดำรงชีวิต ด้านการสร้างความเชื่อมั่นในการป้องกันและแก้ปัญหามากขึ้น และข้อที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด ทำให้การปฏิบัติศาสนกิจประเพณีต่าง ๆ ในท้องถิ่นไม่สามารถดำเนินการไปได้ ตามลำดับ 2. ด้านคุณภาพชีวิต ผลกระทบทางการปกครองจากโรคระบาดไวรัสโคโรนา ในเขตเทศบาลบางปลา อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ด้านคุณภาพชีวิต อยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาโดยเรียงตามลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ดังนี้ ข้อที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุดได้แก่ ทำให้เกิดการวางแผนการสร้างอาชีพใหม่ของสมาชิกในครัวเรือนเพื่อการเพิ่มรายได้ ตามลำดับ รองลงมาคือ ทำให้จับจ่ายใช้สอยเพื่อการอุปโภคบริโภคสินค้าต่าง ๆ ลดลง และข้อที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด ส่งผลกระทบต่อการทำงาน ทำให้ไม่สามารถประกอบอาชีพตามปกติได้ ตามลำดับ 3. ด้านสาธารณสุข ผลกระทบทางการปกครองจากโรคระบาดไวรัสโคโรนา ในเขตเทศบาลบางปลา อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ด้านสาธารณสุข โดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาโดยเรียงตามลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ดังนี้ ข้อที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุดได้แก่ ทำให้มีการป้องกันการติดเชื้อและดูแลสุขภาพตัวเองและครอบครัวมากยิ่งขึ้น จากผลกระทบไวรัสโคโรนาเพิ่มมากขึ้น รองลงมาคือ ทำให้เกิดผลกระทบทางด้านสุขภาพจิตต่อสมาชิกในครัวเรือน เช่นมีความเครียด วิตกกังวล และข้อที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด ทำให้มีการปรับเกี่ยวกับพฤติกรรมสุขภาพทำให้สมาชิกในครัวเรือนตื่นตัวในการป้องกันการติดเชื้อ ตามลำดับ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมควบคุมโรค. (2565). แนวทางปฏิบัติเพื่อการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) หรือโควิด 19 สำหรับประชาชนทั่วไปและกลุ่มเสี่ยง กรมควบคุมโรค. เรียกใช้เมื่อ 13 มกราคม 2566 จาก https://ddc.moph.go.th/.
กรรมาธิการการสาธารณสุข วุฒิสภา. (2563). หมอชี้โควิดส่งผลกระทบ ต่อวิถีชีวิตแบบใหม่ด้านสังคม. เรียกใช้เมื่อ 13 มกราคม 2566 จากhttps://www.dailynews.co.th/politics/771154.
กระทรวงสาธารณสุข. (2563). คู่มือการปฏิบัติตามมาตรการผ่อนปรนกิจการและกิจกรรมเพื่อป้องกันการแพร่ระบาดของโรคโควิด 19 สําหรับประเภทกิจการและกิจกรรม กลุ่มที่ 2.กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข.
กองระบาดวิทยา สำนักสื่อสารความเสี่ยง กรมควบคุมโรค .( 2564). หายป่วยแล้วทำไมยังเหมือนมีอาการโรคโควิด 19. สำนักสื่อสารความเสี่ยงและพัฒนาพฤติกรรมสุขภาพ. เรียกใช้เมื่อ 13 มกราคม 2566 จาก https://ddc.moph.go.th/brc/news.php?news=20647&deptcode=brc.
เกศรินทร์ วิงพัฒน์ และ โชติ บดีรัฐ. (2022). ผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตและการปรับตัวของผู้สูงอายุในสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรน่า 2019(COVID-19) กรณีศึกษาในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านบุ่ง อำเภอเมือง จังหวัดพิจิตร. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(7), 65.
จารุวรรณ กิตตินราภรณ์. (2564). การใช้สื่อกับการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมปกติใหม่ด้านสุขภาพในช่วงการระบาดของไวรัสโคโรน่า (COVID-19) : กรณีศึกษาจังหวัดปทุมธานี. วารสารนิเทศศาสตรปริทัศน์, 25(1), 15.
โชติ บดีรัฐ. (2563). เทคนิคการบริหาร. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธนทรัพย์บุรโชติ และ ศศิธร สำราญจิต. (2559). Bibliographic Citation. วารสาร Mahidol R2R e-Journal, 3(2), 57-70.
ธีระ วรธนารัตน์. (2563). โคโรน่าไวรัส 2019 (covid-19): ตอนนี้เรารู้อะไรบ้าง?. เรียกใช้เมื่อ 13 มกราคม 2566 จาก https://www.isranews.org/isranews-article/85871-covid.html.
ยงยุทธ แฉล้มวงษ์ และคณะ. (2563). วิเคราะห์และเปรียบเทียบตามสาขาการผลิตหลักแต่ละสาขาที่รับ ผลกระทบจากการระบาดของโควิด- 19 โดยใช้ข้อมูลจากผลการสำรวจภาวการณ์ทำงานของประชากร (LFS) ระหว่างเดือนมีนาคมและเมษายน ปีพ.ศ. 2563. กรุงเทพฯ: กรมควบคุมโรค.
วงพักตร์ ภู่พันธ์ศรี (2563). เอกสารประกอบการบรรยายกระบวนวิชาองค์การและนวัตกรรมในองค์การ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคาแหง, โครงการรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต.
วิเชียร มันแหล และคณะ. (2564). จากการศึกษาผลกระทบและการปรับตัวของประชาชนในสถานการณ์ การแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารมหาจุฬานาคทรรศน์, 8(11), 64.
สุพิชญา วงศ์วาสนา สุพิชญา วงศ์วาสนา. (2564). ปัจจัยผลกระทบทางลบจาก COVID-19 ส่งผลต่อความสุขในการทำงาน ของพนักงานฝ่ายการโดยสาร กรณีศึกษา บริษัทบางกอกไฟลท์เซอร์วิสเซส จำกัด (BFS), วารสารรัชต์ภาคย์, 15(39), 15-30.
