ความคิดเห็นต่อการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ปีพุทธศักราช 2569 ของประชาชนในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาระดับความคิดเห็นต่อการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ปีพุทธศักราช 2569 ของประชาชนในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา 2) เพื่อศึกษาความคิดเห็นของประชาชนในจังหวัดพระนครศรีอยุธยาต่อการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในด้านต่าง ๆ ได้แก่ ด้านกระบวนการเลือกตั้ง ด้านความสำคัญของการเลือกตั้ง ด้านผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ด้านนโยบาย ด้านแรงจูงใจในการตัดสินใจเลือกตั้ง และ 3) เพื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของประชาชนในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง คือ ประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งใน 4 อำเภอ ได้แก่ อำเภอพระนครศรีอยุธยา อำเภอวังน้อย อำเภอบางปะอิน อำเสนา ของจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที (t-test) การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way ANOVA) และเมื่อพบความแตกต่างจะทดสอบ ความแตกต่างค่าเฉลี่ยรายคู่ด้วยวิธี LSD
ผลการศึกษา พบว่า 1) ความคิดเห็นต่อการเลือกตั้งในภาพรวมอยู่ในระดับมาก (x̄ = 4.02) 2) ความคิดเห็นของประชาชนในจังหวัดพระนครศรีอยุธยาต่อการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในด้านต่าง ๆ พบว่า ด้านความสำคัญของการเลือกตั้งมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาด้านนโยบาย ด้านผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ด้านแรงจูงใจในการตัดสินใจเลือกตั้ง และด้านกระบวนการเลือกตั้ง ตามลำดับ 3) ความคิดเห็นในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของประชาชนในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า เพศ รายได้ต่อเดือน ไม่ส่งผลต่อระดับความคิดเห็นต่อการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ปีพุทธศักราช 2569 ของประชาชนในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ขณะที่ปัจจัยด้านอายุ ปัจจัยด้านระดับการศึกษา ปัจจัยด้านอาชีพ ปัจจัยด้านสถานภาพสมรสมี และปัจจัยด้านที่อยู่ในอำเภอ มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
Article Details
เอกสารอ้างอิง
เกรียงศักดิ์ โชติจรุงเกียรติ์. (2558). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชน โดยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในเขตอำเภอเมือง จังหวัดอุดรธานี. วารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล, 1(1), 50-62.
จิรัชยา เคล้าดี, เชิงฐิภัทร์ เดชครึฑธานนท์, ธีรวุฒิ ยุติธรรม, อนันต์ มะมิง และ มูฮัมมัดอัยมัน หะยีมะมิง. (2564). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจไปใช้สิทธิเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของประชาชนอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา. วารสารรัชต์ภาคย์, 15(41), 259-271.
ชยพล ธานีวัฒน์. (2562). ความสำคัญของการเลือกตั้งกฎหมายเกี่ยวกับการหาเสียงเลือกตั้งปี 2562. บทความใช้เพื่อการนำออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงรัฐสภา. สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
ชาคริยา โกรัตนะ. (2564). ความคิดของประชาชนต่อการดำเนินงานตามบทบาทของผู้ใหญ่บ้านหมู่ 1 ตำบลนาป่า อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี. ใน งานนิพนธ์หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต วิทยาลัยบริหารรัฐกิจ. มหาวิทยาลัยบูรพา.
ณัฐทลิกา กาลมิตร. (2563). ความคิดเห็นของการใช้ห้องเรียนส่วนกลางและความต้องการสนับสนุนทางการศึกษาของนิสิตมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตร์
ณัฐวุฒิ สุทธิประภา, อภินันท์ ทะสุนทร และ สุกาญดา ทองคำ. (2567). ทัศนคติของนักศึกษาต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองและการเลือกตั้ง: กรณีศึกษานักศึกษาสาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์. วารสารสังคมศาสตร์เพื่อการพัฒนาท้องถิ่น, 8(1), 102-109.
พรรณรัตน์ ดิษฐ์เจริญ. 2562. ระบบการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบผสมตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. ใน ดุษฎีนิพนธ์นิติศาสตรดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พิชัย เข็มทอง. 2542. คุณลักษณะผู้นำทางการเมืองไทยในความคาดหวังของนิสิตหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. ใน หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานโยบายสาธารณะ. มหาวิทยาลัยบูรพา.
ภูษณิษา ปัจชามาตย์. 2560. ความคิดเห็นและความเชื่อมั่นของผู้บริโภคชาวไทยที่อาศัยในเขตกรุงเทพมหานครในการเลือกจองโรงแรมผ่านออนไลน์เอเจนซี่. ใน สารนิพนธ์มหาบัณฑิตสาขาวิชาการจัดการท่องเที่ยว. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
มั่นเศรษฐ์ ไตรชลาสินธุ์. 2554. ปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรีในการเลือกตั้ง เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม 2550. ใน การศึกษาค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. มหาวิทยาลัยสุโขทัย.
สหรัฐ กุลศรี. 2557. แนวคิดการเลือกตั้งที่บริสุทธิ์และยุติธรรมในท้องถิ่น. เอกสารของการศึกษาหลักสูตรการพัฒนาการเมืองและการเลือกตั้งระดับสูง รุ่นที่ 6 ประจำปี 2557. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการเลือกตั้ง.
สำนักงานคณะกรรมการเลือกตั้ง. 2559. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร. กรุงเทพฯ: ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ.
สำนักงานสถิติจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. (2564). รายงานสถิติจังหวัดพระนครศรีอยุธยา พ.ศ.2564. สำนักงานสถิติแห่งชาติกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม เรียกใช้เมื่อ 13 มกราคม 2569 จาก https://ayuttaya.nso.go.th/images/2024/2/pdf/all stat2564_compressed.pdf
สำนักประชาสัมพันธ์ สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง. 2568. คู่มือประชาชนการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง.
สุรพล พรมกุล และ ทองแพ ไชยต้นเชือก. (2559). พฤติกรรมการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ.2557 ในจังหวัดขอนแก่น. วารสารธรรมทรรศน์, 18(3), 103-117.
Castells, M. (2010). The Rise of the Network Society. Oxford: Wiley-Blackwell.
Verba, S., & Nie, N. H. (1972). Participation in America: Political Democracy and Social Equality. New York: Harper & Row.
Downs, A. (1957). An Economic Theory of Democracy. New York: Harper & Row.
Key, V. O. (1966). The Responsible Electorate. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Lipset, S. M. (1960). Political Man: The Social Bases of Politics. New York: Doubleday.
Norris, P. (2000). A Virtuous Circle: Political Communications in Postindustrial Societies. Cambridge: Cambridge University Press.