ความสัมพันธ์ระหว่างการมีส่วนร่วมของชุมชนกับประสิทธิผลการปฏิบัติหน้าที่ของผู้ใหญ่บ้านในอำเภอสามโก้ จังหวัดอ่างทอง
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการมีส่วนร่วมของชุมชนและประสิทธิผลการปฏิบัติหน้าที่ของผู้ใหญ่บ้าน 2) เปรียบเทียบประสิทธิผลการปฏิบัติหน้าที่จำแนกตามคุณลักษณะส่วนบุคคลของประชาชน และ 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการมีส่วนร่วมของชุมชนกับประสิทธิผลการปฏิบัติหน้าที่ของผู้ใหญ่บ้านในอำเภอสามโก้ จังหวัดอ่างทอง การวิจัยเป็นเชิงปริมาณแบบสำรวจ กลุ่มตัวอย่างจำนวน 392 คน ได้มาโดยการสุ่มตัวอย่าง เครื่องมือเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ แบ่งเป็น 3 ส่วน ได้แก่ ข้อมูลทั่วไป การมีส่วนร่วมของชุมชน 4 ด้าน (การตัดสินใจ การปฏิบัติงาน การรับผลประโยชน์ และการประเมินผล) และประสิทธิผลการปฏิบัติหน้าที่ของผู้ใหญ่บ้าน 3 ด้าน (การปฏิบัติหน้าที่ตามนโยบายสำคัญของรัฐบาล คุณลักษณะความเป็นผู้นำ และความพึงพอใจของประชาชน) ตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 3 ท่าน ได้ค่า IOC ระหว่าง 0.67–1.00 และค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ .965 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ t-test, One-Way ANOVA และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน กำหนดระดับนัยสำคัญที่ .05 และ .01
ผลการวิจัย พบว่า 1) การมีส่วนร่วมของชุมชนและประสิทธิผลการปฏิบัติหน้าที่ของผู้ใหญ่บ้านโดยรวมอยู่ในระดับมาก (𝑥̄ = 4.12) 2) ประสิทธิผลการปฏิบัติหน้าที่แตกต่างกันตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา และอาชีพ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แต่ไม่แตกต่างกันตามรายได้ และ 3) การมีส่วนร่วมของชุมชนมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับประสิทธิผลการปฏิบัติหน้าที่ในระดับสูง (r = .77) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยเฉพาะด้านการมีส่วนร่วมในการรับผลประโยชน์และการประเมินผลมีความสัมพันธ์สูง ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนในทุกมิติจะช่วยยกระดับประสิทธิผลของผู้ใหญ่บ้านและเสริมสร้างความเข้มแข็งของการบริหารจัดการชุมชนอย่างเป็นรูปธรรม
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมการปกครอง. (2564). คู่มือการปฏิบัติงานกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ฯลฯ . เรียกใช้เมื่อ 20 ธันวาคม 2568 จาก https://multi.dopa.go.th/svhad/work_manual/read8
คงฤทธิ์ กุลวงษ์. (2561). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองบ่อ อำเภอนาแก จังหวัดนครพนม. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนครพนม.
จุลศักดิ์ ชาญณรงค์. (2562). ความ “ใหม่” ของรัฐประศาสนศาสตร์. วารสารสหวิทยาการ วิทยาลัยสหวิทยาการ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 16(2), 56–83.
ชัยวัฒน์ ศรีโพธิ์. (2562). ประสิทธิผลการปฏิบัติงานของผู้ใหญ่บ้านในอำเภอหนองม่วงไข่ จังหวัดแพร่. ใน งานวิจัยอิสระรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยพะเยา.
ชลธิชา ทองทา. (2567). แนวทางการพัฒนาศักยภาพในการปฏิบัติหน้าที่ของกำนันผู้ใหญ่บ้าน อำเภอพรหมพิราม จังหวัดพิษณุโลก. ใน วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต.มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
ธนิศร ยืนยง. (2560). การมีส่วนร่วมของประชาชนที่ส่งผลต่อการพัฒนาท้องถิ่นในจังหวัดนครนายก. ใน การค้นคว้าอิสระรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยปทุมธานี.
ประวิช สุขุม. (2560). การศึกษาแนวทางการเพิ่มประสิทธิผลของโครงการสาน พลังประชารัฐ เพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. หลักสูตรการป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 60. กรุงเทพฯ: วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร.
พระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พุทธศักราช 2457 (ฉบับที่ 11). (2551). ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 125 ตอนที่ 27 ก หน้า 96 (5 กุมภาพันธ์ 2562).
วีระนนท์ จากผา. (2566). ภาวะผู้นำและการมีส่วนร่วมของประชาชนที่มีผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานตามหน้าที่ของกำนันและผู้ใหญ่บ้านในเขตอำเภอวานรนิวาส จังหวัดสกลนคร. ใน สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สมประสงค์ เกิดแก้ว. (2564). ประสิทธิผลการปฏิบัติหน้าที่ของผู้ใหญ่บ้านในจังหวัดสุโขทัยตามระเบียบกระทรวงมหาดไทย พ.ศ. 2559. ใน สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
อัญชลี มั่งคั่ง. (2562). การมีส่วนร่วมของประชาชนต่อโครงการพัฒนาท้องถิ่นขององค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดลพบุรี. ใน การศึกษาค้นคว้าอิสระ. มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.
Cohen, J. M., & Uphoff, N. T. (1980). Participation’s place in rural development: Seeking clarity through specificity. Ithaca, NY: Cornell University Press.