ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จของการดำเนินงานวิสาหกิจชุมชนล่องแก่งบ้านเขาหลัก อำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ข้อมูลทั่วไปของสมาชิกและสภาพการดำเนินงาน 2) ปัจจัยความสำเร็จของการดำเนินงาน 3) ข้อเสนอแนะของการดำเนินงาน 4) การได้รับและความต้องการการส่งเสริมการดำเนินงาน และ 5) วิเคราะห์แนวทางการส่งเสริมการดำเนินงานวิสาหกิจชุมชน ประชากร คือ สมาชิกวิสาหกิจชุมชนล่องแก่งบ้านเขาหลัก ที่ขึ้นทะเบียนกับกรมส่งเสริมการเกษตร ปี 2560 ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 108 ราย ใช้แบบสัมภาษณ์เป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที การวิเคราะห์สหสัมพันธ์ การวิเคราะห์การถดถอยพหุ และวิเคราะห์เชิงเนื้อหา
ผลการวิจัย พบว่า 1) สมาชิกวิสาหกิจชุมชนส่วนใหญ่เป็นเพศชาย อายุเฉลี่ย 51.13 ปี จบการศึกษาระดับมัธยมปลาย โดย 87.0% มีอาชีพหลักเป็นเกษตรกร มีรายได้เฉลี่ยจากอาชีพหลัก 70,537.04 บาทต่อปี และรายได้จากวิสาหกิจชุมชนเฉลี่ย 13,072.22 บาทต่อปี สมาชิกส่วนใหญ่ (63.0%) ใช้วัตถุดิบและทรัพยากรหลักภายในชุมชน และจำหน่ายผลิตภัณฑ์ทั้งหมดในตลาดภายในชุมชน โดยใช้ทุนส่วนตัวเป็นแหล่งเงินทุนหลัก 2) สมาชิกเห็นด้วยต่อปัจจัยความสำเร็จของการดำเนินงานวิสาหกิจชุมชนโดยภาพรวมในระดับมากที่สุด โดยปัจจัยที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือด้านการมีส่วนร่วม 3) สมาชิกต้องการให้หน่วยงานภาครัฐและเอกชนสนับสนุนด้านการพัฒนาทักษะองค์ความรู้ วัสดุอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินกิจกรรม และการจัดการทุนและทรัพยากร 4) รายได้จากอาชีพหลัก มีผลต่อความสำเร็จของการดำเนินงานวิสาหกิจชุมชนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ 5) ควรดำเนินการให้ความรู้ด้านการบริหารจัดการวิสาหกิจชุมชนด้านต่าง ๆ โดยอาศัยความร่วมมือจากหน่วยงานภาครัฐ เอกชน และหน่วยงานภายนอก
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กองส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน กรมส่งเสริมการเกษตร. (2562). คู่มือนักส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์นิวธรรมดาการพิมพ์.
กองส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน กรมส่งเสริมการเกษตร. (2564). องค์ประกอบของวิสาหกิจชุมชน.เรียกใช้เมื่อ 15 มิถุนายน 2568 จาก https://smce.doae.go.th/faq/show. php?faq_id=97
ฐิตินันท์ หรั่งยิ้ม และคณะ. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จของวิสาหกิจชุมชน กรณีศึกษากลุ่มวิสาหกิจชุมชนข้าวฮางงอกบ้านโคกสว่าง จังหวัดสกลนคร. วารสารศิลปศาสตร์และวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 4(6), 56-57.
ณัฐนิชา ประสาทเขตวิทย์ และคณะ. (2562). ปัจจัยที่มีผลต่อความต่อเนื่องของวิสาหกิจชุมชนในตำบลห้วยสัก อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย. แก่นเกษตร, 47 (ฉบับพิเศษ 1), 441-446
พงษ์ศักดิ์ อังกสิทธิ์. (2560). แนวคิดเชิงวิเคราะห์เกี่ยวกับการส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร. ใน ประมวลสาระชุดวิชา การส่งเสริมการเกษตรเพื่อการพัฒนา (หน่วยที่ 4, น. 1-72). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ศราวุฒิ ครุฑศิริ นิรันดร์ ยิ่งยวด และอภิชาติ ใจอารีย์. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความเข้มแข็งของวิสาหกิจชุมชนชนตำบลหวายเหนียว อำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี. Journal of Politics and Governance, 12(1), 149-166
สุพาพร ลอยวัฒนกุล และคณะ. (2559). ปัจจัยแห่งความสำเร็จของวิสาหกิจชุมชนจังหวัดยะลา. การประชุมวิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 5 ประจำปี 2559. ยะลา: มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี. (2560). สรุปสาระสำคัญแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่สิบสอง (พ.ศ. 2560 - 2564). เรียกใช้เมื่อ 15 มิถุนายน 2568 จาก https://www.nesdc.go.th/main. php?filename=index
สำนักงานเกษตรจังหวัดตรัง. (2564). ข้อมูลวิสาหกิจชุมชนจังหวัดตรัง. เรียกใช้เมื่อ 15 มิถุนายน 2568 จาก http://www.trang.doae.go.th/
CBT Thailand. (2564). วิสาหกิจชุมชนล่องแก่งบ้านเขาหลัก. เรียกใช้เมื่อ 15 มิถุนายน 2568 จาก https://cbtthailand.dasta.or.th/webapp/community/content/71/
Jump, N. (1978). Psychometric Theory (2nd ed). New York : McGraw Hill.
Yamane, Taro. (1973). Statistics : An Introductory Analysis. 3rd ed. New York : Harper International Edition.
