กลยุทธ์การใช้สื่อสังคมออนไลน์และช่องทางการตลาดเพื่อเพิ่มยอดขายของกลุ่มแม่ค้าทุเรียนหลงหลินลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์การใช้สื่อสังคมออนไลน์และช่องทางการตลาดในปัจจุบันของกลุ่มแม่ค้าทุเรียนหลงหลินลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ 2) ระบุปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพของกลยุทธ์การตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์ในการเพิ่มยอดขาย และ 3) เสนอแนวทางเชิงกลยุทธ์ในการพัฒนาและปรับปรุงการใช้สื่อออนไลน์และช่องทางการตลาดให้สามารถขยายตลาดและเพิ่มยอดขายได้อย่างยั่งยืน โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่างได้จากการเลือกแบบเจาะจง จำนวน 30 ราย ซึ่งเป็นผู้ประกอบการที่เป็นสมาชิกกลุ่มทุเรียนหลงหลินลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ และมีประสบการณ์ขายทุเรียนผ่านสื่อสังคมออนไลน์ไม่ต่ำกว่า 1 ปี ใช้เครื่องมือแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างในการเก็บข้อมูล และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) ผู้ประกอบการส่วนใหญ่เลือกใช้แพลตฟอร์ม Facebook เป็นช่องทางหลักในการขายสินค้า โดยมีการใช้กลยุทธ์สำคัญ เช่น การไลฟ์สด, การโพสต์ภาพสินค้าที่มีคุณภาพ การเล่าเรื่องราวของสินค้า การจัดโปรโมชั่น และการตอบกลับลูกค้าอย่างรวดเร็ว 2) ปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพของกลยุทธ์การตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์ในการเพิ่มยอดขาย ได้แก่ ความสามารถในการสื่อสารกับลูกค้าอย่างมีประสิทธิภาพ การสร้างความน่าเชื่อถือผ่านการโพสต์ภาพสินค้าที่มีคุณภาพ และการใช้โปรโมชั่นที่ดึงดูดความสนใจของลูกค้า และ 3) ความท้าทายที่ผู้ประกอบการพบ ได้แก่ ความรู้ด้านเทคโนโลยีที่ยังจำกัด ปัญหาการจัดส่งสินค้า และความสับสนในกระบวนการสื่อสารกับลูกค้า ซึ่งสามารถแก้ไขได้ด้วยการพัฒนาองค์ความรู้ด้านการตลาดดิจิทัล การสนับสนุนจากหน่วยงานภาครัฐ และการรวมกลุ่มผู้ประกอบการเพื่อเสริมสร้างศักยภาพการแข่งขันในตลาดออนไลน์ให้ยั่งยืน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมทรัพย์สินทางปัญญา. (2565). สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ (GI) ทุเรียนหลงหลินลับแล. กระทรวงพาณิชย์.
ณัฐธิดา เสถียรพันธุ์. (2562). กลยุทธ์การสื่อสารทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อ และใช้บริการ โรงภาพยนตร์ลิโด้ คอนเน็คท์ ของวัยรุ่นในเขตกรุงเทพมหานคร. ใน การค้นคว้าอิสระ นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสื่อสารเชิงกลยุทธ์. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
ณชัยศักดิ์ จุณณะปิยะ. (2566). การตลาดสื่อสังคมออนไลน์. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ, 11(1), 64-76
ธัญธัช วิภัติภูมิประเทศ. (2562). สังคมวิทยาดิจิทัล แนวคิดและการนำไปใช้. วารสารราชภัฎสุราษฎร์ธานี, 6(1), 43-56.
ปิยะบุตร โกศลกิติพงษ์. (2565) การศึกษาปัจจัยการสื่อสารทางการตลาดดิจิตอลที่มีผลต่อพฤติกรรมการตัดสินใจซื้อโครงการจัดสรร ของกล่มลูกค้าเจเนอเรชันวาย ในเขตกรุงเทพมหานคร. ใน สารนิพนธ์การจัดการมหาบัณฑิต. วิทยาลัยการจัดการ มหาวิทยาลัยมหิดล.
ศูนย์ส่งเสริมเทคโนโลยีการเกษตรด้านการพืชที่ 3 จังหวัดพิษณุโลก. (2566). รายงานแนวโน้มตลาดผลไม้ภาคเหนือ. กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.
สายสุนีย์ เกษม. (2566). การตลาดเชิงเนื้อหาเพื่อเปลี่ยนกลุ่มเป้าหมายให้กลายเป็นลูกค้า. วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ, 33(2), 227-242.
สินีนาถ วิกรมประสิทธิ. (2563). การสื่อสารการตลาดคุณภาพทุเรียนหลงลับแล-หลินลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฎลำปาง, 9(2), 76-86.
Kotler, Philip. (2003). Marketing Management. 11th ed. Upper Saddle River, N.J. : Pearson Prentice Hall.
