การนำเทคโนโลยีมาประยุกต์ใช้ในการบริหารจัดการท่องเที่ยว จังหวัดนครนายก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อวิเคราะห์สภาพการนำเทคโนโลยีมาประยุกต์ใช้ในการบริหารจัดการท่องเที่ยวจังหวัดนครนายก (2) เพื่อศึกษาปัญหาและอุปสรรคการนำเทคโนโลยีมาประยุกต์ใช้ในการบริหารจัดการท่องเที่ยวจังหวัดนครนายก และ (3) เพื่อเสนอแนะแนวทางการนำเทคโนโลยีมาประยุกต์ใช้ในการบริหารจัดการท่องเที่ยวจังหวัดนครนายก รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ ผู้บริหารและเจ้าหน้าที่ภาครัฐ ผู้ประกอบการภาคเอกชน นักวิชาการ ผู้นำชุมชน และนักท่องเที่ยวจำนวน 24 คน ใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์
ทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้วิธีวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า (1) สภาพการนำเทคโนโลยีมาประยุกต์ใช้ในการบริหารจัดการท่องเที่ยวจังหวัดนครนายก ยังอยู่ในช่วงพัฒนา หน่วยงานต่าง ๆ มีการเผยแพร่ข้อมูลผ่านเว็บไซต์ เฟซบุ๊ก และแอปพลิเคชัน แต่ขาดการเชื่อมโยงข้อมูลและแผนระยะยาว การมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้เสียยังน้อย (2) ปัญหาและอุปสรรคการนำเทคโนโลยีมาประยุกต์ใช้ในการบริหารจัดการท่องเที่ยวจังหวัดนครนายก พบว่า ข้อจำกัดด้านงบประมาณ เทคโนโลยีมีต้นทุนสูง ขาดระบบข้อมูลกลาง บุคลากรและชุมชนยังขาดทักษะ โครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลไม่ครอบคลุม และนโยบายภาครัฐขาดความต่อเนื่อง และ (3) แนวทางการนำเทคโนโลยีมาประยุกต์ใช้ในการบริหารจัดการท่องเที่ยวจังหวัดนครนายก พบว่า ควรจัดทำฐานข้อมูลกลางที่เชื่อมโยงทุกภาคส่วน กำหนดมาตรฐานข้อมูล พัฒนาทักษะบุคลากรและผู้นำชุมชน ส่งเสริมการแบ่งปันข้อมูล ปรับปรุงช่องทางออนไลน์ และเปิดโอกาสให้ชุมชนมีส่วนร่วมในการจัดเก็บและปรับปรุงข้อมูลอย่างต่อเนื่อง
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กชกร กรีรัตน์. (2565). การพฒนาบคลากรเพอรองรบการทางานในยคดจทลของที่ทำการปกครองอำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี. ใน การค้นคว้าอิสระ
รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
กวีรัตน์ เกียรติบุญสนอง. (2567). การปรับตัวและการพัฒนาบุคลากรด้านเทคโนโลยีดิจิทัล. วารสารเมธีวิจัย Savant Journal of Social Sciences, 1(2), 12–18.
ณัฐพร บรมคุณากร. (2563). การวิเคราะห์องค์ประกอบการจัดการท่องเที่ยวเชิงนิเวศจังหวัดนครนายกสำหรับกลุ่มนักท่องเที่ยวเจเนอเรชันวาย. ใน วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการ. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ทวีสินธุ์ ตั้งเซ่ง และคณะ. (2559). การพัฒนาระบบสารสนเทศของเครือข่ายการ ท่องเที่ยวโดยชุมชนจังหวัดสตูล. วารสารวิทยาลัยทักษิณ, 19(2), 67-80.
นันทวดี ดีพร้อม และศรัณยา เลิศพุทธรักษ์. (2564). การบริหารจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม : กรณีศึกษา จังหวัดนครนายก. วารสารวิทยาลัยพาณิชยศาสตร์บูรพาปริทัศน์, 16(2), 1-14.
นิกร บุญล้น. (2563). การพัฒนาศักยภาพบุคลากรเพื่อรองรับระบบเทคโนโลยีสารสนเทศในการปฏิบัติงาน กรณีศึกษาเทศบาลตำบลบ้านซ่อง อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา. ใน การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสหวิทยาการเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ประภัสศรี โคทส์, น้ำทิพย์ วิภาวิน, สุนันทา ชูตินันท์ และโกวิท รพีพิศาล. (2562). การพัฒนารูปแบบการบริการสารสนเทศด้านการท่องเที่ยวประเทศไทย. วารสารห้องสมุด สมาคมห้องสมุดแห่งประเทศไทยฯ, 63(1), 109–132.
ปัชฌา ตรีมงคล และกิตติยา ปัญญาเยาว์. (2564). การพัฒนาระบบสารสนเทศการท่องเที่ยวโดยชุมชนของกลุ่มจังหวัดภาคกลางตอนบน 1. RMUTT Global Business and Economics Review, 16(1), 41-54.
พรทิพย์ รุ่งเรือง. (2564). กลยุทธ์การพัฒนาจังหวัดนครนายกให้กลายเป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวกีฬาเชิงผจญภัย. ในดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการการท่องเที่ยวและโรงแรม. มหาวิทยาลัยพะเยา.
รัฐพล วงศาโรจน์. (2565). 8 เทคโนโลยีตอบโจทย์รูปแบบการท่องเที่ยวยุคใหม่. กรุงเทพฯ: สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (องค์การมหาชน).
วราภรณ์ ทนงศักดิ์, อรจิรา สิทธิศักดิ์ และชีวนันท์ คุณพิทักษ์. (2565). แพลตฟอร์มการจัดการฐานข้อมูลสำรับการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ กรณีศึกษา ชุมชนปากบารา. อินทนิลทักษิณสาร, 17(2), 9-34.
วัลลภ วรรณโอสถ. (2564). รูปแบบการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชน OTOP นวัตวิถีเพื่อการพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืน. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการแบบ 2.1. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วีระ แก่นเพชร. (2564). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวของประเทศไทยเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มในยุคดิจิทัล. วารสารนวัตกรรมและการจัดการ, 6(1), 148-160.
สิทธิชัย สวัสดิ์แสน และปริญญา นาคปฐม. (2565). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนจังหวัดนครนายกภายหลังสถานการณ์โควิด-19. วารสารเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวสู่ความยั่งยืน, 4(2), 38-55.
สโรธร ล้อมกำปัง. (2564). แนวทางการพัฒนาและส่งเสริมศักยภาพการท่องเที่ยวจังหวัดนครนายก ผลจากการศึกษาแนวทางการพัฒนาและส่งเสริมศักยภาพการท่องเที่ยวจังหวัดนครนายก. วารสารศิลปศาสตร์ มทร.ธัญบุรี, 2(1), 83-94.
สุปราณี ศรีฉัตรภิมุข. (2557). การบริหารทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานจังหวัดนครนายก. (2561). แผนพัฒนาจังหวัดนครนายก (พ.ศ. 2561 – 2565). นครนายก: สำนักงานจังหวัดนครนายก.
สำนักงานจังหวัดนครนายก. (2566). แผนพัฒนาจังหวัดนครนายก (พ.ศ. 2566 – 2570). นครนายก: สำนักงานจังหวัดนครนายก.
โสมวลี ชยามฤต. (2564). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เพื่อรองรับยุคดิจิทัลขององค์การภาครัฐและเอกชน. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 4(1), 38-50.
อนพัทย์ หนองคู. (2563). พฤติกรรมและปัจจัยด้านสื่อดิจิทัลทางการตลาดที่มีผลต่อการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของนักท่องเที่ยวในเขตพื้นที่สวนดุสิต. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. 12(2), 1-15.
Kunchompoo, S., et al. (2017) Study on the Trends of Application on Information Technology to Promote Participation Cultural Tourism Using EDFR Technique. Journal of Information Technology Management and Innovation Rajabhat Maha Sarakham University, 4(1), 16-26.
Yorks, L. (2005). Strategic human resource development. Mason: South Western Thomson.
Swu.ac.th. (2019). The impact of IT advancement on human daily life. http://swu141km.swu.ac.th/index.php/
