FLOOD RISK MANAGEMENT A CASE STUDY OF BANGRAKAM SUBDISTRICT MUNICIPALITY AND SUKHOTHAITHANI MUNICIPALITY
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research article are fourfold: 1) to analyze the flood risk management of Bang Rakam Subdistrict Municipality and Sukhothai Thani Town Municipality; 2) to analyze the effectiveness of flood risk management in both municipalities; 3) to analyze the factors influencing the effectiveness of this flood risk management; and 4) to synthesize the flood risk management approaches of both municipalities. This study employs a qualitative research methodology, collecting data from a purposively selected sample of 56 participants, comprising local government officials and stakeholders involved in flood risk management within the designated municipal areas. Data were analyzed using inductive thematic analysis.
The research findings reveal the following: 1) Both Bang Rakam Subdistrict Municipality and Sukhothai Thani Town Municipality implement an integrated flood risk management approach, shifting from reactive to proactive strategies by utilizing nature-based solutions in conjunction with structural and non-structural measures. 2)The effectiveness of this management is demonstrated by the long-term mitigation of flood impacts, characterized by highly accurate and rapid early warning systems. 3) Factors influencing this effectiveness include flood risk reduction, preparedness, and early warning capabilities. 4) Flood risk management relies on proactive, long-term strategic planning and forecasting, integrated with collaborative efforts among state agencies, local authorities, and community participation.
Article Details
References
โครงการชลประทานพิษณุโลก. (2554). สถานการณ์อุทกภัยจังหวัดพิษณุโลกบางระกำโมเดล: การแก้ไขปัญหาที่เป็นรูปธรรม. เรียกใช้เมื่อ 10 พฤษภาคม 2567 จาก https://www.mwa.co.th› uploads › 2022/12 › บางระกำโมเดล.
มนัสนันท์ คำตัน. (2555). การบริหารจัดการอุทกภัยภายใต้แนวคิดบางระกำโมเดล กรณีศึกษาอำเภอบางระกำ จังหวัดพิษณุโลก. ใน การศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง. ปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สรวิศ วิฑูรทัศน์. (2559). คู่มือการประเมินความเสี่ยงภัยพิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: สำนักงานโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ สำนักงานประเทศไทย.
สำนักงานทรัพยากรน้ำภาค 9. (2558). โครงการวิจัยเรื่องตอบโจทย์ผลสำเร็จการบริหารจัดการ น้ำต้นแบบ บางระกําโมเดลอำเภอบางระกําจังหวัดพิษณุโลกและแนวทางแก้ไขให้ได้รับผลกระทบเสียหายน้อยที่สุด. ใน รายงานผลการวิจัย. สำนักงานทรัพยากรน้ำภาค 9 กรมทรัพยากรน้ำ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.
อรทัย เลียงจินดาถาวร, อนุวัฒน์ วัฒนพิชญากูล, ขนิษฐา นามโคตร และรพินทร์ ยืนยาว. (2020). การมีส่วนร่วมของชุมชนท้องถิ่นและหน่วยงานจังหวัดอุบลราชธานีในการเพิ่มประสิทธิภาพการจัดการอุทกภัยในพื้นที่น้ำท่วมซ้ำซาก. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 11(2), 1-31.
Dordi, T., Henstra, D., & Thistlethwaite, J. (2022). Flood risk management and governance: A bibliometric review of the literature. Journal of Flood Risk Management, 15(2), e12797. เรียกใช้เมื่อ 10 สิงหาคม 2568 จาก https://doi.org/10.1111/jfr3.12797
Coppola, D. P. (2006). Introduction to international disaster management. Amsterdam, Netherlands: Elsevier.
Edgington, D. W. (2017). ‘Building back better’ along the Sanriku coast of Tohoku, Japan: Five years after the ‘3/11’ disaster. Town Planning Review, 88(6), 615-638. doi:10.3828/tpr.2017.38
German, J. D., Redi, A. A. N. P., Ong, A. K. S., Prasetyo, Y. T., & Sumera, V. L. M. (2022). Predicting factors affecting preparedness of volcanic eruption for a sustainable community: A case study in the Philippines. Sustainability, 14(18), 11329. doi:10.3390/su141811329
Ha, K. M. (2021). Mitigating psychological impact: The experience of Korean disaster management. Community Mental Health Journal, 57(3), 416-423. doi:10.1007/s10597-020-00671-y
Hochrainer-Stigler, S., Bachner, G., Knittel, N., Poledna, S., Reiter, K., & Bosello, F. (2024). Risk management against indirect risks from disasters: A multi-model and participatory governance framework applied to flood risk in Austria. International Journal of Disaster Risk Reduction, 106, 104425. เรียกใช้เมื่อ 20 สิงหาคม 2568 จาก https://doi.org/10.1016/j.ijdrr.2024.104425
Li, C., Tian, J., & Shen, R. (2020). Review on assessment of flood and waterlogging risk. Journal of Catastrophology, 35(3), 131-136. doi:10.1108/S2040726 220210000023009
Norizan, N. Z. A., Hassan, N., & Yusoff, M. M. (2021). Strengthening flood resilient development in Malaysia through integration of flood risk reduction measures in local plans. Land Use Policy, 102, 105178. เรียกใช้เมื่อ 4 ตุลาคม 2568 จาก https://doi.org/10.1016/j.landusepol.2020.105178.
Rahmati, O., Pourghasemi, H. R., & Zeinivand, H. (2016). Flood susceptibility mapping using frequency ratio and weights-of-evidence models in the Golastan Iran.Province,. Geocarto International, 31(1), 42–70. เรียกใช้เมื่อ 23 มิถุนายน 2568 จาก https://doi.org/10.1080/10106049.2015.1041559
Rosmadi, H. S., Ahmed, M. F., Mokhtar, M. B., & Lim, C. K. (2023). Reviewing challenges of flood risk management in Malaysia. Water, 15(13), 2390. doi:10.3390/w15132390
Saad, M. S. H., Ali, M. I., Razi, P. Z., Ramli, N. I., & Bawono, A. S. (2024). Integrated approach to flood risk Management: A comprehensive thematic review in the Malaysia context. International Journal of Engineering Technology and Natural Sciences, 6(1), 1-10. doi:10.46923/ijets.v6i1.337
Sayers, P., Yuanyuan, L., Galloway, G., Penning-Rowsell, E., Fuxin, S., Kang, W., & Le Quesne, T. (2013). Flood risk management: A strategic approach. Paris: UNESCO.
Yang, H., Wu, Q., Dong, J., Xie, F., & Zhang, Q. (2023). Landslide risk mapping using the weight-of-evidence method in the Datong mining area, Qinghai Province. Sustainability, 15(14), 11330. doi:10.3390/su151411330