MODEL STRUCTURAL EQUATION OF CAUSAL FACTORS INFLUENCING THE PERFORMANCE OF THE REAL ESTATE DEVELOPMENT INDUSTRY GROUP LISTED ON THE STOCK EXCHANGE OF THAILAND
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objective of this research were 1) To study the causal factors influencing the performance of the real estate development industry group listed on the Stock Exchange of Thailand 2) To analyze the size of the direct influence, indirect influence and total influence of causal factors that influence the performance of the real estate development industry group in the Stock Exchange of Thailand and 3) To develop a structural equation model of the causal factors influencing the performance of the real estate development industry group in the Stock Exchange of Thailand, this research is a mixed-methods research, combining qualitative and quantitative research. The population studied in this research consisted of 4,793 individuals listed in the real estate and construction industry group, specifically the real estate development business sector, on the Stock Exchange of Thailand. The sample size was determined using the clarity rule of Hair et al., which included 440 business owners and entrepreneurs. Quantitative research used questionnaires, while qualitative research used interviews. A purposive sampling method was used to select 15 key informants, namely executives and experts. The statistical methods used were percentage, mean, standard deviation, and structural equation modeling analysis using LISREL software.
Major Findings: 1) The structural equation model of the causal factors influencing the performance of the real estate development industry group listed on the Stock Exchange of Thailand includes strategic management, transformational leadership, distinctiveness-focused management, competitive advantage, innovative capabilities, and business performance. 2) Strategic management, transformational leadership, management focused on excellence, competitive advantage, and innovation capabilities an impact on business performance. The structural equation modeling model fit index values with empirical data, with values of c2 = 685.09, c2/df = 2.455, df = 279, p-value < .001, SRMR = .043, RMSEA = .062 NNFI = .91, CFI = .92 and 3) the structural equation model of the causal factors influencing the performance of the real estate development industry group in the Stock Exchange of Thailand is interconnected with strategic management, transformational leadership, distinctiveness-focused management, competitive advantage, innovation knowledge and business performance.
Article Details
References
กิ่งพร ทองใบ. (2549). กลยุทธ์และนโยบายธุรกิจ. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: ฝ่ายตำราสำนักวิชาการ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช.
จิรัทชวิน แสงสว่าง. (2565). ลักษณะความเสี่ยงของบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยในระหว่างปี 2560-2565. กรุงเทพฯ: ภาควิชาเคหการ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชนินทร์ ชุนหพันธรักษ์ (2560). นโยบายและการบริหารเชิงกลยุทธ์. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ:ศูนย์เอกสารและตำรา สถาบันราชภัฏสวนดุสิต.
ปนิฎฐา ชีสังวรณ์. (2562). การวิเคราะห์อัตราผลตอบแทนความเสี่ยงและปัจจัยที่มีผลกระทบต่อราคาหลักทรัพย์หมวดธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. ใน วิทยานิพนธ์สาขาวิชาวิทยาการจัดการ. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
พิบูล ทีปะปาล. (2561). การจัดการเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ: อมรการพิมพ์.
แพรวลัย เสนาวุธ. (2565). กลยุทธ์การพัฒนาธุรกิจอสังหาริมทรัพย์เพื่อความยั่งยืนของบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย พ.ศ. 2564. กรุงเทพฯ: ภาควิชาเคหการคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ภุชงค์ สถิรพิพีฒน์กุล. (2563). กลยุทธ์การปรับตัวต่อผลกระทบจากโควิด-19 ของบริษัทพัฒนา
อสังหาริมทรัพย์ที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. ในช่วงปี พ.ศ.2563. สาระศาสตร์ ฉบับที่ 2/2564, หน้า 451-464.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ (2561). กลยุทธ์การตลาด การบริหารการตลาด และกรณีศึกษา. กรุงเทพฯ: ไดมอนด์อินบิซสิเนสเวิร์ล.
ศูนย์ข้อมูลอสังหาริมทรัพย์. (2568). สังหาริมทรัพย์. เรียกใช้เมื่อ 12 มีนาคม 2569 จาก https://reic.or.th/Activities/PressRelease/271
สมคิด บางโม. (2561). องค์การและการจัดการ. กรุงเทพฯ: บริษัทวิทยพัฒน์จำกัด
สมนึก เอื้อจิระพงษ์พันธ์. (2563). นวัตกรรม: ความหมาย ประเภท และความสำคัญต่อการเป็นผู้ประกอบการ. วารสารบริหารธุรกิจ, 33(128), 49-65.
Barney, J. B., & Hesterly W. S. (2012). Strategic management and competitive Advantage. (4th ed.). Upper Saddle River, N.J.: Pearson/Prentice-Hall.
Hair; et al. (2010). Cutoff Critria for Fit Indexes in Covariance Structure Analysis: Conventional Criteria Versus New Alternatives. Structural Equation Modelling, 6, 1-55.
Hitt, M. A., & Ireland, R. D. (1985). Strategy, Contextual Factors, and Performance. Human Relations, 38(8), 793-812.
Kaplan, R. S.; & Norton, D. P. (1996). The Balanced Scorecard: Translating Strategy into Action. Boston. Massachusetts: Harvard Business School Press.
Lussier, Robert N. and Achua, Christopher F. (2004). Effective Leadership. 4 th ed.Canada: Nelson Education, Ltd.
Porter, M. E. (1985). Competitive strategy. New York: The Free.
Walter, F.; & Bruch, H. (2010). Structural Impacts on the Occurrence and Effectiveness of Transformational Leadership: An Empirical Study at the Organizational Level of Analysis. The Leadership Quarterly, 21, 765-782.
