GUIDELINES FOR THE DEVELOPMENT OF ACADEMIC ADMINISTRATION IN PRIVATE SCHOOLS UNDER THE PHETCHABURI PROVINCIAL EDUCATION OFFICE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to 1) study the current conditions, desirable conditions, and priority needs of academic administration in educational institutions under the Phetchaburi Provincial Education Office, and 2) investigate guidelines for the development of academic administration in educational institutions under the Phetchaburi Provincial Education Office. This study employed a mixed methods research design conducted in two phases. Phase 1 was quantitative research. The population consisted of 758 school administrators and teachers from private schools under the Phetchaburi Provincial Education Office. The sample group consisted of 260 participants determined by using the Krejcie and Morgan table and selected through stratified random sampling based on school size. The research instrument was a five-level rating scale questionnaire with a reliability coefficient of 0.928. Data were collected through Google Forms and analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, and the Modified Priority Needs Index (PNImodified). Phase 2 was qualitative research. The key informants consisted of 5 school administrators and heads of academic departments selected through purposive sampling. The research instrument was a semi-structured interview form. Data were collected through individual interviews and analyzed using content analysis.
The research findings revealed that 1) the overall current conditions of academic administration in educational institutions under the Phetchaburi Provincial Education Office were at a high level (x̄ = 4.22, S.D. = 0.54), and the overall desirable conditions were also at a high level (x̄ = 4.34, S.D. = 0.61). 2) Regarding the priority needs of academic administration, the highest priority need was measurement, evaluation, and credit transfer (PNImodified = 0.04), followed by educational supervision and school curriculum development (PNImodified = 0.03). 3) The guidelines for the development of academic administration indicated that educational institutions should collaboratively develop school curricula, promote active learning management, improve authentic assessment systems, support classroom research, develop positive educational supervision systems, and encourage the use of media, technology, and artificial intelligence (AI) to enhance the quality of educational management.
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กฤตวีร์วัจน์ ธูปประสม. (2566). แนวทางการบริหารงานวิชาการในภาวะวิกฤตของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอ่างทอง. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา, 10(1), 1–15.
กนกอร สมปราชญ์. (2562). ภาวะผู้นำและการบริหารการศึกษาในยุคดิจิทัล. ขอนแก่น: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
กษมา ชนะวงศ์. (2564). รูปแบบการบริหารจัดการหลักสูตรสถานศึกษาเพื่อส่งเสริมคุณลักษณะในศตวรรษที่ 21 ของนักเรียนโรงเรียนเอกชน. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
จิราวรรณ รินทรา. (2562). แนวทางการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมของบุคลากรสถานศึกษาในอำเภอสามง่าม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิจิตร เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
จันทรานี สงวนนาม. (2566). การบริหารงานวิชาการในศตวรรษที่ 21 ของผู้บริหารสถานศึกษา. เรียกใช้เมื่อ 3 สิงหาคม 2568 จาก https://mbuisc.ac.th/
จิรารัตน์ กระจ่างดี. (2562). การบริหารงานวิชาการของโรงเรียนขยายโอกาสในอำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอน. วารสารบัณฑิตวิจัย, 10(1), 57–75.
ชิโรบล วรรณธะนะ และศรีสะอาด. (2562). การพัฒนาแนวทางการบริหารงานวิชาการของกลุ่มโรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียง
เหนือ. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ชวลิต ชูกำแพง. (2565). ชุมชนแห่งการเรียนรู้สู่การวิจัยในชั้นเรียน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไชย โพธิ์ร่มโพธิ์. (2567). การประยุกต์ใช้แนวคิดและทฤษฎีภาวะผู้นำเพื่อการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารวิจัยนวัตกรรมการศึกษาและเทคโนโลยี, 5(1), 12–25.
ไชยา ภาวะบุตร. (2565). หลักทฤษฎีและปฏิบัติการบริหารการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 3). สกลนคร: สมศักดิ์การพิมพ์.
ณัฐธยาน์ จะนต. (2562). แนวทางการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์
ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
ทรงพล เจริญคำ. (2563). หลักการและทฤษฎีการบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ: โอเอส พริ้นติ้งเฮาส์.
นารี ปราถนาม. (2567). การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 5. วารสารวิชาการแสงอีสาน, 21(1), 1–15.
นุชเรศ คำดีบุญ. (2564). การพัฒนาแนวทางการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 4. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 74 ก หน้า 1 (19 สิงหาคม 2542).
ปฏิญญา ศรีสุข. (2563). แนวทางการบริหารงานโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ปิยะนาถ ไชยวุฒิ. (2562). การศึกษาสภาพและแนวทางการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดในภาคเหนือ. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
ปานฤทัย เนื่องศรี. (2567). แนวทางการพัฒนาการบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 1. ใน การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
Bush, T. (2020). Theories of educational leadership and management. (5th ed.). SAGE Publications.
Campbell, R. F. (1977). Introduction to educational administration. (5th ed.). Allyn and Bacon.
Barnard, C. I. (1938). The functions of the executive. Harvard University Press.
Schön, D. A. (1983). The reflective practitioner: How professionals think in action. Basic Books.
Granville-Chapman, K., & Waddington, D. (2024). The development of a new model of educational leadership: Leadership for teacher flourishing. Journal of Religious Education, 72(1), 1–15.
Dewey, J. (1916). Democracy and education. Macmillan.
Fullan, M. (2022). Leading change in a new era. Victorian Academy of Teaching and Leadership.
Glickman, C. D., Gordon, S. P., & Ross-Gordon, J. M. (2018). Supervision and instructional leadership: A developmental approach. (10th ed.). Pearson.
Bower, G. H., & Hilgard, E. R. (1975). Theories of learning. (5th ed.). Prentice-Hall.
Hattie, J. A. C. (2023). Visible learning: The sequel: A synthesis of over 2,100 meta-analyses relating to achievement. Routledge.
Hallinger, P., Liu, S., & Niu, X. (2025). Cultural context, principal instructional leadership, and teacher efficacy: A meta-analytic review, 1989–2024. Educational Management Administration & Leadership.
van der Steen, J., van Schilt-Mol, T., van der Vleuten, C., & Joosten-ten Brinke, D. (2023). Designing formative assessment that improves teaching and learning: What can be learned from the design stories of experienced teachers? Journal of Formative Design in Learning, 7(2), 182–194. https://doi.org/10.1007/s41686-023-00080-w
Leithwood, K. (2023). Psychometric properties of the successful school leadership survey. Journal of Educational Administration, 61(4), 385–404.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Harvard University Press.
OECD. (2020). OECD learning compass 2030. OECD Publishing.
Ornstein, A. C., & Hunkins, F. P. (2018). Curriculum: Foundations, principles, and issues. (7th ed.). Pearson Education.
Tyler, R. W. (2013). Basic principles of curriculum and instruction. University of Chicago Press.
Sergiovanni, T. J. (1992). Moral leadership: Getting to the heart of school improvement. Jossey-Bass.
Skilbeck, M. (1984). School-based curriculum development. Harper & Row.
