THE GUIDELINES OF COACHING AND MENTORING TO PROMOTE PROACTIVE LEARNING MANAGEMENT BY TEACHERS IN SMALL SCHOOLS UNDER THE SUPHANBURI PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 1
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to: 1) investigate problems related to coaching supervision for promoting active learning management among teachers in small-sized schools under the Suphanburi Primary Educational Service Area Office, District 1; and 2) examine guidelines for coaching supervision to promote active learning management among teachers in small-sized schools under the same jurisdiction. The research employed a mixed-methods design consisting of two phases. Phase 1 examined problems related to coaching supervision for promoting active learning management in small-sized schools. The sample consisted of 260 school administrators and teachers from small-sized schools under the Suphanburi Primary Educational Service Area Office, District 1, selected through stratified random sampling. The research instrument was a questionnaire with a reliability coefficient of 0.978. Data were analyzed using means and standard deviations. Phase 2 involved the development of supervision guidelines through in-depth interviews with seven experts in coaching supervision and active learning management, selected through purposive sampling based on specified criteria. The instrument used was a semi-structured interview with open-ended questions, and data were analyzed using content analysis.
The findings revealed that: 1) The overall level of problems concerning coaching supervision for promoting active learning management among teachers in small-sized schools under the Suphanburi Primary Educational Service Area Office, District 1, was at a moderate level (x̄ = 3.26). When considered by individual aspects, the dimension rated as most problematic was goal-setting and operational planning for coaching supervision of active learning management (x̄ = 3.22). 2) The guidelines for coaching supervision to promote active learning management among teachers in small-sized schools under the Suphanburi Primary Educational Service Area Office, District 1, comprised three main operational phases: (1) the pre-development phase, consisting of two sub-dimensions: preparation, and goal-setting and planning; (2) the development phase, consisting of two sub-dimensions: supervision implementation, and evaluation and monitoring; and (3) the post-development phase, consisting of one sub-dimension: post-supervision reflective thinking.
Article Details
References
กิตติ บุญปรุง. (2560). การพัฒนาแนวทางการนิเทศแบบสอนแนะสำหรับครูคณิตศาสตร์ ของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 21. ใน วิทยานิพนธ์ ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
จริยาภรณ์ เรืองเสน. (2563). แนวทางพัฒนากระบวนการนิเทศภายในสถานศึกษาของโรงเรียนขยายโอกาส สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชร เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
เชาวนีย์ สายสุดใจ. (2557). ชุดนิเทศการดำเนินงานโรงเรียนปฏิรูปการเรียนรู้ก้าวสู่ศตวรรษที่ 21.
ราชบุรี: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรี เขต 2.
ธนา ธุศรีวรรณ. (2562). การพัฒนารูปแบบการชี้แนะเพื่อส่งเสริมทักษะการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สำหรับครูระดับมัธยมศึกษา. ใน ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ประภาภรณ์ พลรักษ์. (2560). แนวทางการส่งเสริมกระบวนการนิเทศภายในสถานศึกษาของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
เยาวลักษณ์ หนองคำ. (2567). แนวทางการนิเทศภายในของสถานศึกษา สังกัดสำนักงาน ส่งเสริมการเรียนรู้จังหวัดน่าน. วารสารการบริหารและสังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 7(5), 216.
ระย้า คงขาว. (2557). การพัฒนารูปแบบการนิเทศเพื่อเสริมสมรรถภาพการวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนรู้สำหรับครูผู้สอนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
วรรณิภา ไชยมาตย์. (2560). การพัฒนาแนวทางการนิเทศภายในแบบสอนแนะสําหรับสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 2. ใน ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
วัชรพัทธ์ เหล่างาม. (2565). การนิเทศแบบโค้ชชิ่งของโรงเรียนอ้อมน้อยโสภณชนูปถัมภ์ สำนักงานเขตพื้นที่มัธยมศึกษาสมุทรสาคร. ใน สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วาสนา บุญมาก. (2562). การพัฒนารูปแบบการนิเทศแบบบูรณาการเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครู. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
วีรยุทธ พลายเล็ก. (2563). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิด Active Learning เพื่อเสริมสร้างทักษะและ กระบวนการและจิตคณิตศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษา. ใน วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วุฒิชัย เผ่าภูรี. (2563). สภาพการนิเทศภายในสถานศึกษา กลุ่มสถานศึกษาภูกระจาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 4. วารสารJournal of Modern Learning Development. 5(6), 38 - 47.
ศักดิ์ไทย สุรกิจบวร และคณะ. (2554). รูปแบบการพัฒนาประสิทธิผลการบริหารงานในโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สันติ อุดคำ. (2560). การพัฒนาแนวทางการนิเทศภายในแบบสอนแนะสำหรับสถานศึกษา สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 26. ใน ปริญญาการศึกษา มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
อรไท แสงลุน. (2564). การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมความสามารถในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูโดยใช้การศึกษาชั้นเรียนผ่านชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพ. ใน วิทยานิพนธ์ ปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
Goldhammer, R., & others. (1980). Clinical Supervision: Special Methods for the Supervision of Teachers. New York : Wiley.
Jackson, P. & McKergow. M. (2007). The Solutions Focus Making Coaching and Change SIMPLE. Boston : published by Nicholas Brealey International.
Knight, J. (2007). Instructional coaching : A partnership approach to improving instruction. Thousand Oaks, CA : Corwin Press.