GUIDELINES FOR DEVELOPING ENTREPRENEURIAL LEADERSHIP OF SCHOOL ADMINISTRATORS BASED ON TEACHERS’ PERSPECTIVES IN PRIVATE SCHOOLS UNDER THE SAMUT PRAKAN PROVINCIAL EDUCATION OFFICE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to (1) examine the level of entrepreneurial leadership of school administrators as perceived by teachers in private schools, and (2) explore guidelines for developing entrepreneurial leadership of school administrators. This study employed a mixed-methods research design. The sample consisted of 353 teachers from private schools under the Office of the Provincial Education of Samut Prakan. The sample size was determined using the Krejcie and Morgan table, and stratified and simple random sampling techniques were applied. The research instruments included a five-point rating scale questionnaire with a reliability coefficient of 0.986 and a structured interview. Data collection was conducted through questionnaire distribution and in-depth interviews. Quantitative data were analyzed using frequency, mean, and standard deviation, while qualitative data were analyzed using content analysis.
The findings revealed that (1) the overall level of entrepreneurial leadership of school administrators was at a high level (X̄ = 3.87, S.D. = 0.67), and all dimensions were also rated at a high level. The highest mean score was found in proactive leadership, followed by vision, innovation, and self-confidence, while creativity and risk-taking showed relatively lower mean scores; and (2) the development guidelines emphasized enhancing creative thinking, developing a shared vision, and strengthening risk management skills in order to enable effective school administration in the 21st century.
Article Details
References
บุญจักรวาล รอดบำเรอ และคณะ. (2565). การวิเคราะห์องค์ประกอบภาวะผู้นำเชิงผู้ประกอบการของผู้บริหารสถานศึกษาเอกชน. วารสารการบริหารการศึกษา, 15(2), 45–60.
ปิยะพร ชัยศักดิ์. (2567). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงผู้ประกอบการของผู้บริหารโรงเรียนเอกชนในจังหวัดอุบลราชธานี. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาศึกษาศาสตร์. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สุกัญญา สายลอด และคณะ. (2564). ความคิดสร้างสรรค์กับการพัฒนาองค์กรทางการศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์, 12(1), 78–90.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. (2567). แผนพัฒนาการศึกษาเอกชน พ.ศ. 2566–2570. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน (สช.).
Cai, W., Lysova, E. I., Khapova, S. N., & Bossink, B. A. G. (2018). Entrepreneurial leadership and employee creativity: The role of creative self-efficacy and team creativity efficacy. Journal of Management, 44(2), 1–25.
Hodgetts, R. M., & Kuratko, D. F. (1998). Effective small business management. Orlando, FL: Harcourt Brace College Publishers.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Sánchez, J. C., Ward, A., Hernández, B., & Florez, J. L. (2017). Entrepreneurial leadership and organizational performance: A study of innovation and competitiveness. Journal of Business Research, 70, 1–10.
Smith, B. S. (2016). Entrepreneurial leadership: Theory and practice. Journal of Leadership Studies, 10(2), 45–58.
Surie, G., & Ashley, A. (2008). Integrating pragmatism and ethics in entrepreneurial leadership for sustainable value creation. Journal of Business Ethics, 81(1), 235–246.