GUIDELINES FOR DEVELOPING STUDENT AFFAIRS ADMINISTRATION IN THE DIGITAL ERA OF EDUCATIONAL INSTITUTIONS UNDER THE PHON NAKHON SCHOOL NETWORK, SECONDARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE PHRAE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were: 1) to study the current state and problems of student affairs administration in the digital age of educational institutions; 2) to find guidelines for developing student affairs administration in the digital age; and 3) to evaluate the suitability and feasibility of implementing the developed guidelines for student affairs administration in the digital age of educational institutions under Phon Nakhon Inter-School Area, Phrae Secondary Educational Service Area Office. The population and sources of information used in this research included 11 school administrators and 208 teachers during the academic year 2025, totaling 219 people, along with 9 experts. The instruments used were questionnaires and interview forms. Data analysis involved calculating percentage, mean, standard deviation, and content analysis.
The findings revealed that;
- The current state of student affairs administration in the digital age of educational institutions under Phon Nakhon Inter-School Area, Phrae Secondary Educational Service Area Office, was overall at a moderate level when considering all aspects.
- The guidelines for developing student affairs administration in the digital age of educational institutions under Phon Nakhon Inter-School Area, Phrae Secondary Educational Service Area Office, comprised 7 aspects, totaling 54 guidelines.
- The results of the evaluation on the suitability and feasibility of implementing the developed guidelines were as follows: 3.1) The suitability of the guidelines for developing student affairs administration in the digital age of educational institutions was rated at the highest level both overall and in every aspect. And 3.2) The feasibility of implementing the guidelines for developing student affairs administration in the digital age of educational institutions was rated at a high level both overall and in every aspect.
Article Details
References
กฤษกนก ดวงชาทม. (2557). การศึกษาการมีส่วนร่วมในการบริหารโรงเรียนขนาดเล็กของคณะกรรมการสถานศึกษา ขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา มหาสารคาม เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ขวัญพิชชา มีแก้ว.(2562). การบริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
บุญชม ศรีสะอาด.(2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
พงศธร สรภูมิ และสุทธิพงศ์ บุญผดุง. (2565). การประยุกต์ใช้วงจรการบริหารงานคุณภาพ PDCA: กรณีศึกษาโรงเรียนวัดใหม่เนินพยอม. รายงานการประชุมวิชาการและนําเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
พรสวัสดิ์ ศิรศาตนันท์. (2555). ภาวะผู้นําทางการศึกษา. จันทบุรี: มหาวิทยาลัยราชภัฏรําไพพรรณี.
แพรพลอย พัฒนะแสง.(2565). การพัฒนาแนวทางการดําเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในสถานศึกษา สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 3. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ภูมิพิพัฒน์ รักพรมงคล. (2564). การพัฒนาการบริหารงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยใช้ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ โรงเรียนสรรพวิทยาคม สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาตาก. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 16(2), 28.
วราภรณ์ บุญดอก. (2559). สภาพและปัญหาการบริหารกิจการนักเรียนโรงเรียนมัธยม หนองจอก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (ศษ.ม.) ชลบุรี. มหาวิทยาลัยบูรพา.
สุนันท์ รุ่งอรุณแสงทอง. (2561). การบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานให้เกิดประสิทธิภาพ. ใน วิทยานิพนธ์หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). คู่มือการปฏิบัติงานสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา. เรียกใช้เมื่อ 12 มีนาคม 2569 จาก https://www.obec.go.th/wp-
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาแพร่. (2566). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน ระยะ 5 ปี พ.ศ.2566 - พ.ศ.2570. แพร่: สำนักงานสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาแพร่
_______. (2567). ข้อมูลบุคลากร. แพร่: สำนักงานสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาแพร่.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและ สังคมแห่งชาติ พ.ศ. 2566-2570. เรียกใช้เมื่อ 12 มีนาคม 2569 จากhttps://www.nesdc.go.th/ewt_news.php?nid =13651.
สุธาสินี โพธิจันทร์. (2562). PDCA หัวใจสำคัญของการปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง. กรุงเทพฯ: สถาบันเพิ่มผลผลิตแห่งชาติ.
ออระญา ปะภาวะเต. (2564). แนวทางการพัฒนาการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
อดิราช จันดาวัลย์. (2552). ยุทธศาสตร์การเสริมสร้างความรู้ความเข้าใจและความสามารถในการจัดทำแผนกลยุทธ์ของพนักงานสหกรณ์การเกษตรเพื่อการตลาดลูกค้าธนารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตรสกลนครจำกัด. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
อนุชิต สุขกสิ. (2560). การศึกษาบทบาทการบริหารสถานศึกษาให้เป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในจังหวัดระยอง จันทบุรี และตราด. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏรําไพพรรณี.
อาทิตยา เวชกรณ์. (2559). แนวทางการบริหารงานกิจการนักเรียนของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสํานักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชนในจังหวัดนครสวรรค์. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
Fred R. David. (2012). Fred R. David, Strategic Management : Concepts and Cases. (Edition #6), Prentice Hall. Charles W.L. Hill.Krejcie,
R.V. & Morgan D.W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities, Psychological measurement 607-610.
Welch, D. (2001). Benchmarking the performance of employment and training programs: A pilot Effort of the Annie E. Casey Foundation’s Jobs Initiative, Cambridge, MA: Abt Associates.
Yehya, N. (2021). Perspective: Ranking of the world’s top innovation management scholars and universities. Journal of Product Innovation Management, 29, 319-331.
Yukl, G. (2006). Leadership in organization. (6th ed.). Upper Saddle River, New Jersey: Prentice-Hall.
