THE INFLUENCE OF REAL-TIME FOOD TRACKING ON CONSUMER TRUST AND LOYALTY IN NAKHON RATCHASIMA PROVINCE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This quantitative study aimed to analyze the influence of real-time food tracking on consumer trust and loyalty in Nakhon Ratchasima province. The sample consisted of 400 consumers in Nakhon Ratchasima who had used food delivery applications at least three times within the preceding six months, selected via convenience sampling. Data were collected using structured questionnaires across various locations, including the old town district, educational institutions, residential areas, and industrial estates. Data were analyzed using descriptive statistics, namely mean and standard deviation, and inferential statistics, specifically multiple regression analysis.
The research findings as follows; The statistical analysis indicated that real-time food tracking had a positive influence on both consumer trust and loyalty among consumers in Nakhon Ratchasima province, which was statistically significant at the .01 level.
Article Details
References
กฤษณะ ดาราเรือง, จินต์ วิภาตะกลัศ และสมเดช สิทธิพงศ์พิทยา. (2567). คุณภาพการให้บริการของพนักงานส่งอาหารผ่านแอปพลิเคชั่นอาหารในเขตอำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์. วารสารการบริหารและสังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 7(3),131-140
นริส อุไรพันธ์, อัชฌาวรรณ สาหร่ายทอง และ วิชริณี สวัสดี. (2567). การรับรู้คุณค่าและความไว้วางใจที่ส่งผลต่อความภักดีในการใช้ระบบ IoT ทางการเกษตรสำหรับชาวสวนทุเรียนในจังหวัดจันทบุรี. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฎธนบุรี, 6(2), 42-60
พิทักษ์ จันทร์เจริญ. (2563) . “อาหารเดลิเวอรี่” จาก “ทางเบี่ยง” ช่วงโควิด-19…กลายเป็น “ทางหลัก”. เรียกใช้เมื่อ 20 สิงหาคม 2568. จาก https://delivery.dusit.ac.th/booklet/vol-2
ศูนย์วิจัยกสิกร. (2567). ตลาด Food Delivery ปี 2567 ยังมีเทรนด์ที่ลดลงต่อเนื่อง. เรียกใช้ เมื่อ 20 สิงหาคม 2568 จาก https://www.kasikornresearch.com/th/analysis/k-social-media/Pages/Food-Delivery-cis3452-FB-2023-02-02.aspx
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). ยุทธศาสตร์ชาติ ระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2561–2580) และแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2563). แผนปฏิบัติการด้านดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม พ.ศ. 2564–2565. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการ ดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล. (2566). รายงานความก้าวหน้าโครงการพัฒนาเมืองอัจฉริยะ (Smart City) ปี 2565–2566. กรุงเทพฯ: สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล.
สกรณ์ บุษบง, ณัฐพล จั้นพลแสน และศุภกร ชาติชัย. (2562). การพัฒนาต้นแบบระบบพร้อมชุดอุปกรร์ติดตามรถขนส่งพัสุดแบบเรียลไทม์โดยใช้เทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง. วารสารวิชาการซายน์เทค มรภ.ภูเก็ต, 3(2),20-26
Atzori, L., Iera, A., & Morabito, G. (2010). The internet of things: A survey. Computer Networks, 54(15), 2787–2805.
Brace, N., Kemp, R. & Snelgar, R. (2012). SPSS for Psychologists. 5thed. New York: Palgrave Mcmillan.
Cochran, W. G. (1977). Sampling Techniques. (3rd ed.). New York: John Wiley and Sons.
Chen, Y., Yu, J., Yang, S., & Wei, J. (2020). Exploring the impact of real-time communication and tracking technologies on consumer trust in food delivery services. International Journal of Information Management, 52, Article 102056.
Granados, N., Gupta, A., & Kauffman, R. J. (2010). Information transparency in business-to-consumer markets: Concepts, framework, and research agenda. Information Systems Research, 21(2), 207–226. https://doi.org/10.1287/isre.1090.0249
Hui, M. K., & Tse, D. K. (1996). What to tell consumers in waits of different lengths: An integrative model of service evaluation. Journal of Marketing, 60(2), 81–90.
Likert, R. (1967). The human organization: Its management and value. New York: McGrawe Hill.
Mayer, R. C., Davis, J. H., & Schoorman, F. D. (1995). An integrative model of organizational trust. Academy of Management Review, 20(3), 709–734. https://doi.org/10.2307/258792
Morgan, R. M., & Hunt, S. D. (1994). The commitment-trust theory of relationship marketing. Journal of Marketing, 58(3), 20–38.
Oliver, R. L. (1999). Whence consumer loyalty? Journal of Marketing, 63(4), 33–44.
Pavlou, P. A., Liang, H., & Xue, Y. (2007). Understanding and mitigating uncertainty in online exchange relationships: A principal-agent perspective. MIS Quarterly, 31(1), 105–136. https://doi.org/10.2307/25148783
Rovinelli, R. J. & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Tijdschrift voor Onderwijsresearch, 2(2), 49-60.
Zeithaml, V. A., Berry, L. L., & Parasuraman, A. (1996). The behavioral consequences of service quality. Journal of Marketing, 60(2), 31–46.