THE USE OF DASABIDHARAJADHARMA PRINCIPLES OF SCHOOL ADMINISTRATORS AFFECTING TEACHERS’ WORK MOTIVATION IN SCHOOLS UNDER THE SECONDARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE NAKHON SI THAMMARAT
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to: 1) examine the level of the application of the Dasabidharajadharma principles by school administrators under the Secondary Educational Service Area Office Nakhon Si Thammarat; 2) investigate the level of teachers’ work motivation in schools under the Secondary Educational Service Area Office Nakhon Si Thammarat; 3) study the relationship between the application of the Dasabidharajadharma principles by school administrators and teachers’ work motivation; and 4) identify predictive variables of the application of the Dasabidharajadharma principles by school administrators affecting teachers’ work motivation in schools under the Secondary Educational Service Area Office Nakhon Si Thammarat. This study employed a quantitative research design. The sample consisted of 304 teachers under the Secondary Educational Service Area Office Nakhon Si Thammarat. The research instrument was a questionnaire. Data were analyzed that used percentage, mean, standard deviation, Pearson’s correlation coefficient, and multiple regression analysis.
The research findings revealed that: 1) the overall level of the application of the Dasabidharajadharma principles by school administrators was at the highest level ( = 4.5, = 0.34); 2) the overall level of teachers’ work motivation was at the highest level ( = 4.5, = 0.34); 3) the relationship between the application of the Dasabidharajadharma principles by school administrators and teachers’ work motivation was highly correlated (r = 0.791) with statistical significance at the .001 level; and 4) the predictive variables of the application of the Dasabidharajadharma principles affecting teachers’ work motivation, ranked from the strongest predictors, were Avirodhana (X10) and Khanti (X9), followed by Sila (X2), Maddava (X5), and Pariccaga (X3), respectively. These five variables jointly explained 64.70 percent of the variance in teachers’ work motivation (R² = .647), with statistical significance at the .001 level.
Article Details
References
ขวัญใจ สุขเลิศ. (2566). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำในยุคปกติวิถีใหม่ตามหลักทศพิธราชธรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระบุรี เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาพุทธบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
จันทร์พิรุณ มหาหิงค์. (2566). ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
ชัชฎา เลพล. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างการใช้หลักทศพิธราชธรรมของผู้บริหารสถานศึกษากับการมีสวนร่วมของครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาเลย เขต 2. ใน สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
ณัฐนพิน ทินโน. (2566). การใช้หลักทศพิธราชธรรมที่ส่งผลต่อประสิทธิพลการบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ณัฐมน สมตน. (2565). การบริหารตามแนวทศพิธราชธรรมของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผล โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร. ใน วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ปิยสุดา พะหลวง และสุภาวดี ลาภเจริญ. (2565). บทบาทของผู้บริหารสถานศึกษาต่อการ สร้างแรงจูงใจในการทำงาน ตามความคิดเห็นของบุคลากรทางการศึกษาโรงเรียนโสต ศึกษา สังกัดสำนักงานบริหารการศึกษาพิเศษในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารสิกขาวารสารศึกษาศาสตร์, 9 (1), 89-99.
พงศ์ธร นาบอน. (2565). การประยุกต์ใช้หลักทศพิธราชธรรมในการบริหารงานที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2547). ภาวะผู้นำ. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ : สหธรรมิก
มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย. (2525). พระสูตร และ อรรถกถา แปล ขุททกนิกา คาถาธรรมบท เล่ม1 ภาคที่ 2 ตอนที่ 4. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
ศศลักษณ์ ศรีสมพงษ์. (2565). แรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูโรงเรียนขยายโอกาสกลุ่มโรงเรียนศรีพุทธในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 1. วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศน์, 7(4), 1-12.
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย (ป. อ. ปยุตฺโต). (2564). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 43). กรุงเทพฯ : มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครศรีธรรมราช. (2568). ข้อมูลสารสนเทศทางการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 1). นครศรีธรรมราช: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครศรีธรรมราช.
อาวัชนนท์ อิ่มเพ็ง. (2566). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารที่ส่งผลต่อการปฏิบัติงานของครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2.ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิตวิทยาลัย สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. (5thed.). New York : Harper Collins.
Krejcie, R.V. & Morgan D.W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement Journal, 30 (3) 607–610.
Herzberg, F. (1979). The motivation to work. (2nded.). New York : John Willey & Sons.
