GUIDELINES FOR DEVELOPING STUDENT AFFAIRS ADMINISTRATION OF SARASAS WITAED NIMITMAI SCHOOL
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were 1) to study the current state of student affairs administration at Sarasas Witaed Nimitmai School, and 2) to establish guidelines for developing student affairs administration. The sample consisted of 7 school administrators and 92 teachers, totaling 99 participants. The research instruments included a questionnaire on the current state and in-depth interviews. The statistical methods used for data analysis were frequency, percentage, mean, and standard deviation. And analyze qualitative data using content analysis.
The research findings revealed that the overall current state of student affairs administration was at a "Moderate" level. Specifically, "Promoting Discipline, Morality, and Ethics" received the highest score at a "High" level, while "Evaluation of Student Affairs Operations" received the lowest score at a "Moderate" level. the highest priority for development was Evaluation, followed by the Student Support System and Democratic Promotion. The developed guidelines cover 6 main areas, focusing on participatory evaluation strategies, strengthening student support networks, and expanding democratic participation within the school.
Article Details
References
กวินญาดา ชัยเดช. (2561). การบริหารกิจการนักเรียนของผู้บริหารสถานศึกษาในอำเภอเมือง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรี เขต 1. ใน การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยปทุมธานี.
กิตติชัย ภัทรธาดาสิริ, ทินกร ชอัมพงษ์ และเยาวเรศ ภักดีจิตร. (2565). การศึกษาปัญหาการบริหารงานกิจการนักเรียนของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา
สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์เขต 2. Education journal Faculty of Education, NakhonSawan RajabhatUniversity, 5(3), 98.
เกริกก้อง มังคละพฤกษ์. (2560). กลยุทธ์การบริหารโรงเรียนอาชีวศึกษาตามแนวคิดการเสริมสร้างค่านิยมในการทำงาน. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เฉลิมพล สโมรินทร์ และนงลักษณ์ ใจฉลาด. (2563). การศึกษาสภาพการบริหารงานกิจการนักเรียนของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 39. Journal of Legal Entity Management and Local Innovation, 6(5), 291-305.
ทองแดง แสวงบุญ และ สุรางคนา มัณยานนท์. (2564). การบริหารกิจการนักเรียนโรงเรียนปทุมราชวงศา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 29. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 4(1), 179.
เดชาธร ดอกตะเคียน. (2567). แนวทางการพัฒนาการบริหารกิจการนักเรียนของโรงเรียนสารสาสน์วิเทศนิมิตใหม่. ใน สารนิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต. สถาบันสารสาสน์เทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ.
วณิชย์ เอื้อน้อมจิตต์กุล. (2561). การบริหารกิจการนักเรียนของโรงเรียนงิ้วรายบุญมีรังสฤษฏ์. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 134 ตอนที่ 40 ก หน้า 1 (6 เมษายน 2560).
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.
สำนักบริหารงานการมัธยมศึกษาตอนปลาย. (2562). มาตรฐานการปฏิบัติงานโรงเรียนมัธยมศึกษา พ.ศ. 2560 (ปรับปรุง พ.ศ. 2562). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
Bandura, A. (1977). Social learning theory. Prentice-Hall.
Cohen, J., McCabe, E. M., Michelli, N. M., & Pickeral, T. (2009). School climate: Research, policy, practice, and teacher education. Teachers College Record, 111(1), 180-213.
Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2000). The “what” and “why” of goal pursuits: Human needs and the self-determination of behavior. Psychological Inquiry, 11(4), 227-268.
Fayol, H. (1949). General and industrial management (Translated by C. Storrs). Pitman Publishing.
Likert, R. (1967). The human organization: Its management and value. McGraw-Hill.
OECD. (2019). Future of education and skills 2030: OECD learning compass 2030. OECD Publishing.
Office of the National Education Commission. (2010). National education plan (2017-2036). Ministry of Education.
Senge, P. M. (2006). The fifth discipline: The art & practice of the learning organization. (Revised ed.). Doubleday.
UNESCO. (2021). Global citizenship education: Topics and learning objectives. UNESCO.