SUPER LEADERSHIP OF THE SCHOOL ADMINISTRATORS AFFECTING INNOVATIVE ORGANIZATION UNDER ROI-ET PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 2
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to: (1) examine the level of super leadership of school administrators under the Roi Et Primary Educational Service Area Office 2; (2) investigate the level of schools as innovative organizations under the Roi Et Primary Educational Service Area Office 2; (3) examine the relationship between the super leadership of school administrators and schools as innovative organizations under the Roi Et Primary Educational Service Area Office 2; and (4) identify aspects of super leadership of school administrators that influence schools’ development as innovative organizations under the Roi Et Primary Educational Service Area Office 2.
This study employed a quantitative research design. The sample consisted of 335 school administrators and teachers. The research instrument was a questionnaire. Data were analyzed using descriptive statistics, Pearson’s product–moment correlation coefficient, and stepwise multiple regression analysis.
The findings revealed that: (1) the overall level of super leadership of school administrators under the Roi Et Primary Educational Service Area Office 2 was high. This may be attributed to the office’s emphasis on enhancing educational quality in alignment with changes in the 21st century. (2) The overall level of schools as innovative organizations under the Roi Et Primary Educational Service Area Office 2 was at the highest level. This may be due to the implementation of policies driven by development plans that integrate innovation as a key tool in educational administration and quality improvement, which requires participation and teamwork among personnel. (3) The super leadership of school administrators was positively correlated with schools as innovative organizations at a very high level, with statistical significance at the .01 level. This finding indicates that administrators who focus on developing teachers and personnel to be self-directed, capable of thinking critically, analyzing situations, and making independent decisions contribute to a work environment that fosters learning, creativity, and educational innovation. (4) The aspects of super leadership of school administrators under the Roi Et Primary Educational Service Area Office 2 that significantly influenced schools as innovative organizations at the .01 level were encouraging personnel to become self-leaders, fostering positive thinking patterns, and providing constructive rewards and corrective feedback.
Article Details
References
กิจจา กสิกรรม. (2561). ภาวะผู้นำเหนือผู้นำของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาในเขตจังหวัดชลบุรีสังกัดสำนักงานเขตพื้นทีการศึกษามัธยมศึกษา เขต 18. ใน วิทยานิพนธ์ ศษ.ม. การบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยบูรพา.
กิตติศักดิ์ พันธุ์พรม. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเหนือผู้นำกับการบริหารการประกัน คุณภาพภายในสถานศึกษาของโรงเรียนในกลุ่มศรีเมือง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาระยอง เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์. มหาวิทยาลัยบูรพา.
กีรติ ยศยิ่งยง. (2552). องค์กรแห่งนวัตกรรม แนวคิดและกระบวนการ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กฤติยา มามีชัย. (2562). การศึกษาภาวะผู้นำเหนือผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
เกรียงศักดิ์ โชติวิชาศิริกุล. (2560). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นําผู้บริหารกับ ประสิทธิผลองค์กรของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัด นครสวรรค์. การประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 8 มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา 1,8 (มกราคม-มีนาคม 2560): 296-297
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2561). สุดยอดภาวะผู้นำ : Super leadership. กรุงเทพฯ: ซัคเซส
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). กรอบทิศทางแผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2574 สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
พรชัย กำหอม. (2560). โมเดลสมการโครงสร้างปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความเป็นโรงเรียนแห่งนวัตกรรมของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด.
ภัคณภัทร แสงคำ. (2567). ภาวะผู้นำเหนือผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการสร้างทีมงานที่มีประสิทธิภาพของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
ชัยเสฏฐ์ พรหมศรี. (2557). ภาวะผู้นำร่วมสมัย. กรุงเทพฯ: ปัญญาชน.
ดาวรุวรรณ ถวิลการ. (2558). “ภาวะผู้นำเหนือผู้นำ” แบบภาวะผู้นำ แห่งศตวรรษที่ 21. วารสารบริหารการศึกษา, 11 (2), 23-34.
ธัญญ์นภัส มณีพันธุ์วงศ์. (2564). ภาวะผู้นำเหนือผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อสมรรถนะของครูไทยในทศวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา นครปฐม เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
นวลชน สมบูรณ์สิน.(2564). รูปแบบการจัดการนวัตกรรมทางการบริหารในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2550). การพัฒนาคุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐ เกณฑ์คุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐ พ.ศ. 2550. กรุงเทพฯ: กลุ่มพัฒนาระบบบริหาร กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ. (2553). การจัดการนวัตกรรมสำหรับผู้บริหาร. กรุงเทพฯ : กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2553). การพัฒนานวัตกรรมกระบวนการนำนโยบายสู่การปฏิบัติของสำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. กรุงเทพฯ.
_________. (2567). การพัฒนานวัตกรรมกระบวนการนำนโยบายสู่การปฏิบัติของสำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. กรุงเทพ.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 2. (2568). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ 2568. ร้อยเอ็ด: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 2.
สายใจ ชูฤทธิ์ (2561). การศึกษาภาวะผู้นำเหนือผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาตามการรับรูของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากระบี่. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎรธานี.
สุกัญญา แช่มช้อย.(2561). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุธรรม ธรรมทัศนานนท์.(2564). การบริหารสู่องค์การแห่งนวัตกรรมการศึกษา. มหาสารคาม : ตักสิลาการพิมพ์.
สุภาวดี บุตตะวงค์. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเหนือผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษา กับประสิทธิภาพของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยบูรพา.
สุริศา ริมคีรี. (2562). การพัฒนาตัวบ่งชี้องค์การแห่งนวัตกรรมการศึกษาของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.
องค์อร ประจันเขตต์. (2557). องค์การแห่งนวัตกรรมการศึกษา ทางเลือกใหม่ของการบริหารการศึกษา. วารสารพยาบาลทหารบก, 15(1), 45-51.
อนุพงษ์ ชุมแวงสาปี. (2561). การพัฒนารูปแบบองค์การแห่งนวัตกรรมของโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
Manz, C. C., & Sims, H. P. Jr. (1991). The new super leadership leading other to lead themselves. San Francisco: Berreit-Koehler.
OECD. (2019). OECD Skills Outlook 2019: Thriving in a digital world (pp. 10–60). OECD Publishing.
Onhon, O. (2019, November). The relationship between organization climate for innovation and employees' innovative work behavior. Budapest ManagementReview, 50(11), 53-65.
UNESCO. (2021). Global Education Monitoring Report 2021/2: Non-State Actors in Education — Who Chooses? Who Loses? UNESCO, Paris.
