PERSONNEL MANAGEMENT IN EDUCATIONAL INSTITUTIONS UNDER THE SECONDARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE BANGKOK 2
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aimed to 1) examine the current conditions of personnel management in schools within the Ratchavipha Educational Network under the Secondary Educational Service Area Office Bangkok 2, and 2) compare personnel management in these schools classified by gender, position, educational qualification, and work experience. A quantitative research approach was employed. The sample consisted of 285 teachers from the Ratchavipha Educational Network under the same service area office. The research instrument was a five-point Likert scale questionnaire, and the statistical methods used for data analysis included frequency, percentage, mean, standard deviation, t-test, and one-way ANOVA with Scheffé’s post hoc comparison.
The results revealed that 1) the overall level of personnel management in the five studied aspects was rated at the highest level; and 2) when comparing personnel management according to gender, position, educational qualification, and work experience, no significant differences were found either in the overall analysis or in each specific aspect.
Article Details
References
เกศริน ทองไสล. (2567). แนวทางการพัฒนาบุคลากรทางการศึกษาในยุคการเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ทางการศึกษา.
คณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. (2567). แนวทางการบริหารงานบุคคลสำหรับข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงาน ก.ค.ศ.
ณรงค์วิทย์ ศักดิ์ทิพยรัตน์. (2566). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัชพล เอี่ยมสะอาด. (2566). การพัฒนาทักษะดิจิทัลของครูในศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร์, 17(1), 89–104.
ธนภูมิ มากแก้ว. (2567). การบริหารทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์ในสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เดือนเพ็ญ อนุตรพงศ์. (2567). การบริหารงานบุคคลในสถานศึกษายุคดิจิทัล. วารสารการพัฒนาการศึกษา, 12(3), 23–38.
ปุณณิฐฐา มาเชค. (2565). การบริหารทรัพยากรบุคคลในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พัชรินทร์ สอนศรี. (2567). การวางแผนอัตรากำลังและการพัฒนาศักยภาพบุคลากรทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สุชาดา คำพิทูรณ์. (2565). การเรียนรู้ตลอดชีวิตกับการพัฒนาบุคลากรทางการศึกษา. วารสารวิชาการครุศาสตร์, 14(2), 101–116.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). แนวทางการพัฒนาครูและบุคลากรทางการศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). นโยบายและจุดเน้นการบริหารจัดการศึกษา. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2. (2566). รายงานผลการดำเนินงานประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566. กรุงเทพฯ: ผู้จัดทำ.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2. (2568). ประกาศนโยบายและจุดเน้นการดำเนินงาน ปีงบประมาณ พ.ศ. 2568–2569. กรุงเทพฯ: ผู้จัดทำ.
โรงเรียนหอวัง. (2567). แผนพัฒนาการศึกษาโรงเรียนหอวัง. กรุงเทพฯ: โรงเรียนหอวัง.
โรงเรียนรัตนโกสินทร์สมโภชบางเขน. (2567). รายงานการพัฒนางานด้านสวัสดิการและการบริหารงานบุคคล. กรุงเทพฯ: โรงเรียนรัตนโกสินทร์สมโภชบางเขน.
Cakir, A. (2024). Human resource management in educational organizations. International Education Studies, 17(3), 9–20.
https://doi.org/10.5539/ ies.v17n3p9
Charlita, F., Fadhilah, & Neneng. (2021). Human resource management in Islamic education institutions. Al-Tanzim: Jurnal Manajemen Pendidikan Islam, 5(2), 145–153. https://doi.org/10.33650/al-tanzim.v5i2.2325
Kyereh, M. O., Addai-Amoah, A. K., & Owusu-Addo, A. (2023). Human resources management practices and the effectiveness of school management. Educational Research: Theory and Practice, 34(3), 73–85.
Rawat, P. B. (2022). Human resource management in public colleges. SSRN Electronic Journal. https://ssrn.com/abstract=3745721
Scheffé, H. (1953). A method for judging all contrasts in the analysis of variance. Biometrika, 40(1–2), 87–110. https://doi.org/10.2307/2333100
