MODEL OF DEVELOPMENT OF BUDDHIST SUNDAY SCHOOL MAHACHULALONGKORNRAJAVIDYALAYA UNIVERSITY
Main Article Content
Abstract
This research The objectives are 1) to study the components of the development of the Buddhist Sunday School at Mahachulalongkornrajavid yalaya University. 2) To develop a model for developing a Buddhist Sunday school at Mahachulalongkornrajavidyalaya University. 3) To present a model for developing a Buddhist Sunday School at Mahachulalongkornrajavidyalaya University. Use mixed methods research, divided into 3 steps: Step 1: Qualitative research through documentary analysis and in-depth interviews with 15 key informants, and quantitative research conducted with a population of 330 administrators and teachers from branch schools nationwide. A sample of 179 participants was selected using Stratified Random Sampling. Research instruments included interview forms and questionnaires. Data were analyzed using descriptive statistics and Pearson’s Correlation Coefficient to verify component consistency. Step 2: Model development using inductive concluding to synthesize the research findings into a structured development framework. Step 3: Model presentation via a focus group discussion with 10 experts to evaluate and refine the final model.
The research results found that
1) Components of the development of a Buddhist Sunday school which includes 6 components: 1) general administration 2) academic administration 3) budget management 4) Personnel management 5) Community relations management and 6) Evaluation results were confirmed. All 6 components were found to be in harmony with the empirical data (Chi-square = 12.940, df = 8, p = 0.114, GFI = 0.825 AGFI = 0.611, RMR = 0.032).
2) From taking the elements Develop a model for developing a Buddhist Sunday school. The driving conditions are 1) general administration There is strategic planning and management. 2) Academic administration Academic excellence is promoted. 3) Budget management. Efficient in managing resources systematically and verifiably. 4) Personnel management has continuous human resource development. 5) Community relations management Promote community participation as one. and 6) measurement and evaluation results Youth progress is continuously monitored through evaluation measures.
3) From the presentation of the model for developing a Buddhist Sunday school. By group discussion, it was found to be appropriate. accurate It is possible to practice and can be put to beneficial use The knowledge from the research can be summarized as the SUNDAY Model.
Article Details
References
กิตติมา ปรีดีดิลก. (2542). การบริหารและการนิเทศการศึกษาเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: อักษรพิพัฒน์.
จันทรานี สงวนนาม. (2545). ทฤษฎีและแนวปฏิบัติในการบริหารสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: บุ๊ค พอยท์.
บุปผา พูลทาจักร. (2549). การดำเนินงานศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ อำเภอเมืองเชียงใหม่. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ประภัสสร ปรี่เอี่ยม และธรรมนูญ รวีผ่อง. (2554). ผลการส่งเสริมพัฒนาการกล้ามเนื้อมัดเล็กสำหรับเด็กพัฒนาการช้าโดยพ่อแม่ของเด็กที่มีความต้องการพิเศษในจังหวัดมหาสารคาม. ใน รายงานการวิจัย. สถาบันราชภัฎมหาสารคาม.
พระณัฐวุฒิ สุทธิโคตร. (2555). สภาพและปัญหาการดำเนินงานศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ในจังหวัดอุบลราชธานี. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
พระไพบูลย์ ปราบริปู. (2554). การใช้สื่อการสอนของพระภิกษุในวิชาธรรมศึกษาชั้นตรีของศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ วัดสพานสูง จังหวัดนนทบุรี. ใน การศึกษาค้นคว้าอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
พระมหาสุทัศน์ ไชยะภา. (2554). การบริหารการศึกษาของศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ วัดอนงคาราม เขตคลองสาน. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี.
พระมหาสุนทร ณฎฺฐภูมิ จงไกรจักร. (2550). ปัญหาและแนวทางการแก้ปัญหาการจัดการเรียนการสอนของครูผู้สอนในศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ จังหวัดนครราชสีมา. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ (ฉบับที่ 4). (2562). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 136 ตอนที่ 57 ก หน้า 49 (1 พฤษภาคม 2562).
พระสถาพร ปุณณนนฺโท (รำจวนจร) และคณะ. (2562). การวิเคราะห์การประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมในการทำงานจิตอาสา ของชุมชนวัดสระเกษ อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 3(2), 16-31.
พระสุดรักษ์ วิสุทฺโธ และเดชชาติ ตรีทรัพย์. (2561). บทบาทของผู้สูงอายุในการพัฒนาชุมชนในตำบลทรายขาว อำเภอหัวไทร จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 2(2), 8-13.
พระอธิการสุรินทร์ ฐานวโร (นราแหวว). (2555). การศึกษาการจัดการเรียนการสอนศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มณีวรรณ น้อยดัด. (2551). การบริหารงานของศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2526). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2525. กรุงเทพฯ: อักษรเจริญทัศน์.
โรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2567). ประวัติความเป็นมา นโยบาย และวัตถุประสงค์ของโรงเรียน. เรียกใช้เมื่อ 21 มกราคม 2569 จาก https://sunday.mcu.ac.th/?page_id=65
สมคิด บางโม. (2538). องค์การและการบริหาร. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: วิทยพัฒน์.
สำนักพัฒนาคุณธรรมจริยธรรม. (2551). การศึกษาสงเคราะห์งานวิจัยรูปแบบและกระบวนการบริหารจัดการที่ส่งผลต่อความสำเร็จของศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนา
วันอาทิตย์. ใน รายงานการวิจัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมชนการเกษตรแห่งประเทศไทย.
อุทัย บุญประเสริฐ. (2540). แนวทางการบริหารและจัดการศึกษาของโรงเรียนในรูปแบบการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.