DEVELOPMENT OF A PROBLEM-SOLVING SKILLS ASSESSMENT FOR GRADE 3 STUDENTS UNDER THE SARABURI PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 1
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aimed (1) to develop a problem-solving skills assessment for Grade 3 students under the Saraburi Primary Educational Service Area Office 1, and (2) to examine the quality of the problem-solving skills assessment for Grade 3 students. This research employed a quantitative research design. The sample consisted of 40 Grade 3 students, selected using a two-stage random sampling method. Data analysis included content validity, index of item-objective congruence (IOC), inter-rater agreement (RAI), item difficulty, discrimination index, and reliability. The research findings revealed that:
- The development and validation of the problem-solving skills assessment for Grade 3 students under the Saraburi Primary Educational Service Area Office 1 were based on the conceptual framework of Kriegler Shelley (2004). The assessment consisted of four situations: Clear Water Gives Life, This Smell Has a Solution, Good Air Circulation, and Environmental Detective. Each situation assessed four components: understanding the problem, planning a solution, implementing the plan, and reviewing the solution, using an analytic scoring rubric.
- The results of the instrument quality evaluation indicated that the assessment demonstrated content validity, with IOC values ranging from 0.60 to 1.00. The inter-rater agreement (RAI) ranged from 0.79 to 0.86, which was considered good. The item difficulty indices for each situation ranged from 0.56 to 0.75, while the discrimination indices ranged from 0.39 to 0.48, indicating that the assessment was effective in differentiating students’ problem-solving abilities. Furthermore, the overall reliability of the problem-solving skills assessment was at an acceptable level, suggesting that the instrument can be effectively used to assess students’ problem-solving skills.
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และสาระภูมิศาสตร์ฯ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560)
ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด
กัญจนา ลินทรัตนศิริกุล. (2552). การวัดและประเมินผลการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กฤษณา คิดดี. (2550). การสร้างและตรวจสอบคุณภาพเครื่องมือ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โกวิท วรพิพัฒน์. (2533). การจัดการศึกษาตามแนวการศึกษาตลอดชีวิตในประเทศไทย. วารสารการศึกษาแห่งชาติ, 24(3), 11–20.
ฉัตรศิริ ปิยะพลสิทธิ์. (2548). การประเมินความสอดคล้องระหว่างผู้ประเมิน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ดาราพร หาญกล้า. (2552). การวิเคราะห์คุณภาพข้อสอบ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พนม พงษ์ไพบูลย์. (2552). การปฏิรูปการเรียนรู้ผู้เรียนสำคัญที่สุด. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มิ่ง เทพครเมือง, & วาริน ชมตะคุ. (2555). การวัดและประเมินผล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไพศาล วรคำ. (2554). การวิจัยทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2544). การจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สถาบันวิจัยและพัฒนาประเทศไทย. (2557). การจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาทักษะแห่งศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยและพัฒนาประเทศไทย.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2560). คู่มือการใช้หลักสูตรกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). กรุงเทพฯ: สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา, กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สิรินภา กิจเกื้อกูล. (2558). สะเต็มศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อรนุช ศรีสะอาด. (2541). สถิติเพื่อการศึกษา 1. มหาสารคาม: ภาควิชาวิจัยและพัฒนาการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม .
Gange, R. M. (1970). The conditions of learning. New York: Holt, Rinehart and Winston.
Kriegler, S. (2004). Just what is a scenario?.
Piaget, J. (1962). Play, dreams, and imitation in childhood. New York: Norton.
National Research Council. (2012). A framework for K–12 science education: Practices, crosscutting concepts, and core ideas. Washington, DC: National Academies Press.
OECD. (2013). PISA 2012 assessment and analytical framework: Mathematics, reading, science, problem solving and financial literacy. Paris: OECD Publishing.
Polya, G. (1957). How to solve it: A new aspect of mathematical method. Princeton, NJ: Princeton University Press.
Whitney, D. R., & Sabers, D. L. (1970). Improving the reliability of essay tests. Journal of Educational Measurement, 7(1), 13–18.
