AN EVALUATION OF THE SCHOOL BASED CURRICULUM IN MATHEMATICS OF PHATTANASARTWITTAYATHARANG SCHOOL BY CIPPI MODEL
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were: 1) to evaluate the Mathematics Learning Area Curriculum of Phattanasartwittayatharang School, Phetchaburi Province (Revised Edition B.E. 2561 [2018]) using the CIPPI evaluation model, and 2) to provide guidelines for improving the school curriculum. The sample consisted of 377 participants. The research instruments included interview forms, focus group discussion guidelines, questionnaires with an index of item-objective congruence (IOC) of 0.67, and document analysis forms. The data were analyzed using percentage, mean, standard deviation, and content analysis.
The research findings revealed that: 1) The overall appropriateness was at a High level in all evaluated aspects: Context, Input, Process, Product, and Impact. The order of appropriateness from highest to lowest was Input, Process, Product, Context, and Impact, respectively. The evaluation of all individual aspects, whether the curriculum’s philosophy and vision, personnel qualifications, instructional materials, instructional management, measurement and evaluation, learning achievement, application of knowledge in daily life, and impact on the community, all received opinions from the sample group that they were at a High level of appropriateness. 2) The researcher synthesized guidelines for improving the Mathematics Learning Area Curriculum of Phattanasartwittayatharang School for the academic year 2025, which include adjusting instructional time and curriculum structure to be appropriate for learners, developing teachers and technology media to be modern, promoting active learning and diverse assessment, and increasing activities and content that link to daily life and Islamic principles.
Article Details
References
เกษราภรณ์ สรวลเส และคณะ. (2566). การประเมินหลักสูตรวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับ
ปรับปรุง พ.ศ. 2560) ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายของโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น ฝ่ายมัธยมศึกษา (มอดินแดง) โดยใช้รูปแบบการประเมินแบบซิปป์ไอโมเดล. วารสารบัณฑิตแสงโคมคำ, 9(1), 56-77
เจมจิรา เชาว์ดี. (2567). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้การศึกษาคณิตศาสตร์ที่สอดคล้องกับชีวิตจริง (RME) เพื่อส่งเสริมความฉลาดรู้ด้านคณิตศาสตร์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(2), 345-258.
ตุลา บินล่าเต๊ะ (2567). การพัฒนาการคิดเชิงสถิติโดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้แบบบูรณาการอิสลาม วิชาคณิตศาสตร์ (สาระสถิติ) สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นในโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี, 35(2), 129–149.
ธีรชัย เนตรถนอมศักดิ์. (2561). การพัฒนาหลักสูตรและกระบวนการเรียนรู้ในระดับประถมศึกษา. คลังนานาวิทยา: ขอนแก่น.
ยามีละห์ ยาหมาย. (2565). การประเมินการใช้หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551สังกัดสำนักงานการศึกษาเอกชนจังหวัดสตูล. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
วีรยุทธ พลายเล็ก (2566). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิด Active Learning เพื่อเสริมสร้างทักษะและกระบวนการและจิตคณิตศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากรม, 19(1), 384 - 400
ศิวะลักษณ์ มหาชัย. (2565). การพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 5(2), 169-185
สุดารัตน์ อมรชาติ. (2564). การประเมินหลักสูตรสถานศึกษากลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยของโรงเรียนบ้านหินดาน อำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยใช้รูปแบบซิปเปี้ยสท์. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี
สุภา นิลพงษ์. (2554). การประเมินหลักสูตรโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ พุทธศักราช 2552. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทวิโรฒ
Goodlad, J. I. (1979). Curriculum Inquiry: The Study of Curriculum Practice. New York: McGraw-Hill.
Stufflebeam, D. L. (1975). The CIPP Model for Program Evaluation. In Evaluation Models. Boston: Kluwer-Nijhoff Publishing.
Tyler, R. W. (1950). Basic Principles of Curriculum and Instruction. Chicago: University of Chicago Press.
