THE LEARNING ACHIEVEMENT OF TRADITIONAL THAI DANCE PRACTICED BY SIMPSON'S PRACTICAL SKILLS COMBINED WITH COOPERATIVE LEARNING (STAD) MODEL FOR MATHAYOMSUKSA 1 STUDENTS
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were 1) to compare the learning achievement in Drama/Dance Subject and 2) to compare the practical skill in dancing of Mathayom 1 students after studying with the criterion of 70 percent, and 3) to study the satisfaction of students who learned using Simpson's practical skills combined with the STAD technique cooperative learning management. The sample group was 40 Mathayom 1/3 students at Baan Kruat Wittayakarn School in the second semester of the academic year 2567, which was obtained by cluster sampling. The research instruments included 8 learning management plans, a learning achievement test (20 multiple-choice items, reliability value of 0.95), a practical skills assessment form (5 quality levels), and a satisfaction questionnaire (5-level rating scale, 10 items). The statistics used for data analysis were percentage, mean, standard deviation, and t-test (One Sample t-test and Dependent t-test).
The research results were as follows: 1) The students’ learning achievement after learning through Simpson’s Practical Skills combined with Cooperative Learning (STAD) was higher than before learning with statistically significant difference at .05 level. 2) The students’ practical skills after learning through learning management on Thai Classical Dance by using Simpson’s Practical Skills Combined With Cooperative Learning (STAD) for Matthayomsuksa 1 students was higher than the 70 percent criterion with statistically significant difference at .05 level and 3) The students’ satisfaction towards learning management by using Simpson’s Practical Skills combined with Cooperative Learning (STAD) as a whole was at the highest level.
Article Details
References
เกศกนก แวนสันเทียะ. (2564). การศึกษาทักษะการรำวงมาตรฐาน โดยใช้รูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วารสารสิรินธรปริทรรศน์, 22(1), 246-253.
เขมณัฏฐ์ มิ่งศิริธรรม. (2554). การบูรณาการวิธีการเรียนแบบร่วมมือกับการเรียนร่วมกัน. Veridian E-Journal SU, 4(1), 435-444.
จุฑารัตน์ ดวงเทียน. (2558). การพัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้ทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซันร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค STAD เรื่อง การประดิษฐ์ท่ารำ
ประกอบเพลงค่านิยม 12 ประการ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. ใน วิทยานิพนธ์ ศษ.ม. สาขาการวิจัยและพัฒนาหลักสูตร. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ทิศนา แขมมณี. (2545). รูปแบบการจัดการสอน : ทางเลือกที่หลากหลาย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
_____. (2551). 14 วิธีสอนสำหรับสำหรับครูมืออาชีพ. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มยุรี สุขมา. (2557). ผลของการจัดกิจกรรมตามรูปแบบการเรียนการสอนแบบร่วมมือกันด้วยเทคนิคกลุ่ม ผลสัมฤทธิ์เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง นาฏศิลป์ไทยเบื้องต้นของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. ใน วิทยานิพนธ์ ศษ.ม. สาขาเทคโนโลยีการวิจัยและพัฒนาหลักสูตร. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
บุสรินทร์ พาระแพน (2561). การพัฒนาชุดการเรียนรู้การแสดงนาฏศิลป์พื้นบ้านตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน ที่ส่งเสริมบุคลิกภาพและความคิดสร้างสรรค์การปฏิบัติท่ารำ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. ใน วิทยานิพนธ์ กศ.ม.สาขาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ภาณุรัชต์ บุญส่ง. (2560). การดำรงอยู่ของนาฏศิลป์ไทยในยุคประเทศไทย 4.0. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 5(1), 107-116.
ศศิกานตร์ วีระวัฒน์โยธิน. (2558). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์การจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือ รูปแบบ STAD เรื่องนาฏลีลา วิชาศิลปะ 2. วารสารบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 9(3), 13-20.
ศรินทิพย์ พิมพเสน. (2565). การวิจัยและพัฒนาทักษะปฏิบัตินาฏศิลป์ โดยใช้อสารประกอบการเรียนการสอน นาฏศิลป์พื้นเมืองสร้างสรรค์ ชุด ออนซอนโพนพิสัย ด้วยรูปแบบการเรียนการสอนทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซัน สำหรับนักเรียนที่เรียนชุมนุมนาฏศิลป์. วารสารสถาบันวิจัยพิมลธรรม, 9(1), 88.
สุมลมาลย์ นิ่มเนติพันธ์. (2545). การละครไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช.
อรรถพล อย่างสวย. (2564). การพัฒนาทักษะการปฏิบัติเมโลเดียนสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษา ปีที่ 4-6 ชุมนุมดนตรี ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบทางตรง ร่วมกับเทคนิค STAD. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 6(1), 510.
Simpson, C. (1972). Bali and Beyond. Sydney, Australia : Angus and Robertson.
Slavin, R. E. (1995). Cooperative Learning Theory, Research and Practice. 2 nd ed. Massachsetts : A Simom & Schuster.