INDUSTRIAL MANAGEMENT OF THAILAND'S COFFEE SECTOR THROUGH SUPPLY CHAIN INTEGRATION: A CASE STUDY OF BAN POK COFFEE IN MAE CHAEM DISTRICT CHIANG MAI
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims to: (1) analyze the improvement of Arabica coffee quality and the returns from coffee bean production, with a focus on post-harvest processes; (2) examine the supply chain of coffee bean production and processing to enhance efficiency and propose guidelines for improving production management systems to maximize the use of materials and equipment; and (3) propose approaches to enhance supply chain management efficiency for the Ban Pok Community Coffee Enterprise in Mae On District, Chiang Mai Province. This study employed a mixed-methods research design. Data were collected from 26 coffee farmers in Ban Pok community and five key informants, including an agricultural academic from Mae On District, representatives from the Teen Tok Royal Project, community development officers, coffee experts (Q Graders) in Thailand, and members of the Specialty Coffee Association (SCA) of the United States. Data were analyzed using questionnaires and interview methods.
The supply chain analysis of Ban Pok coffee indicates that the community has strong potential in coffee production, but value addition through processing and product development in the midstream and downstream stages remains limited. Improving coffee bean quality through grading based on Specialty Coffee Association (SCA) standards is necessary to enter the specialty coffee market. The project therefore developed training across five stages of the supply chain and proposed strategies to enhance supply chain efficiency, emphasizing farmer participation and cost reduction.
Article Details
References
กรวิทย์ ฟักคง และสมรรถชัย แย้มสอาด. (2564). โซ่อุปทานและโอกาสทางการตลาดของอุตสาหกรรมกาแฟและผลิตภัณฑ์กาแฟบนที่สูงของไทย เพื่อเพิ่มความสามารถในการแข่งขันทางการตลาด ในประเทศกลุ่มประชาคมอาเซียน. Journal of Humanities and Social Sciences Thonburi University, 16(1), 56–67.
ทัดพงษ์ อวิโรธนานนท์. (2561). การจัดการด้านการเงินของผู้ประกอบการกาแฟอินทรีย์ อำเภอ ดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่. วารสารปาริชาต มหาวิทยาลัยทักษิณ, 31(1), 263–275.
ปิยะชาติ คุณะเวคิน. (2564). แนวทางการพัฒนาขีดความสามารถของเกษตรกรผู้เพาะปลูกกาแฟเชิงอนุรักษ์เพื่อการพึ่งตนเองบนพื้นที่สูง จังหวัดน่าน. ใน วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.
ภูริพัฒน์ แก้วศรี. (2561). การเสริมสร้างศักยภาพการบริหารจัดการอย่างมีส่วนร่วมของกลุ่มวิสาหกิจชุมชน วาวี อำเภอแม่สรวย จังหวัดเชียงราย. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์, 6(1), 293–305.
วิภาดา ญาณสาร และศักดิ์สายันต์ ใยสามเสน. (2564). กาแฟป่าอินทรีย์: รูปแบบการพัฒนานวัตกรรมภูมิปัญญาสร้างสรรค์บนฐานทรัพยากรท้องถิ่นของวิสาหกิจกาแฟชุมชนบ้านป๊อก อำเภอแม่ออน จังหวัดเชียงใหม่. วารสารบัณฑิตแสงโคมคำ, 6(3), 408–422.
ศิริพงษ์ เหมมั่น. (2567). การศึกษาสภาพการดำเนินงานวิสาหกิจชุมชนกลุ่มเกษตรกรผู้ปลูกกาแฟ: กรณีศึกษาวิสาหกิจชุมชนผู้ปลูกกาแฟ อำเภอน้ำหนาว จังหวัดเพชรบูรณ์. วารสารวิทยาการจัดการวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์, 6(1), 1–12.
สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร. (2566). ระบบสารสนเทศการผลิตสินค้าเกษตร. เรียกใช้เมื่อ 20 มีนาคม 2566 จาก https://mis-app.oae.go.th
Lourenço, H. R., & Ravetti, M. G. (2025). Supply chain management. In R. Martí, P. M. Pardalos, & M. G. C. Resende (Eds.), Handbook of heuristics (pp. 1697–1714). Springer. https://doi.org/10.1007/978-3-032-00385-0_54