THE PARTICIPATORY ACADEMIC ADMINISTRATION APPROACHES TO ENHANCE THE OCCUPATIONAL SKILLS OF ELEMENTARY SCHOOL STUDENTS
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This descriptive research aimed to: 1) investigate the context, needs, and readiness of the community in promoting occupational skills of upper elementary school students, 2) study the participatory academic administration approaches to enhance occupational skills of elementary school students, and 3) examine the appropriateness and feasibility of the participatory academic administration approaches for enhancing occupational skills of elementary school students at Bansansuk School. Key informants consisted of three groups: the first group comprised 60 participants including local scholars, school board members, parents, and upper elementary students; the second group included 8 school administrators and teachers; and the third group included 7 vocational skills specialists and educational supervisors. Research instruments were focus group discussion protocols, appropriateness assessment form, and feasibility assessment form. Data were analyzed using content analysis, mean, and standard deviation.
The findings revealed that:
- The majority of the community (80%) engaged in agricultural occupations and expressed a need for the school to promote occupational skills in three main areas: agricultural skills, trading and processing skills, and marketing and technology skills, with evidence of community readiness in terms of participation, learning resources, materials, and local expertise.
- The participatory academic administration approach should actively engage administrators, teachers, students, school committees, and community members, with each stakeholder having clearly defined roles in the occupational skills development process.
- The overall appropriateness of the participatory academic administration approach was at a high level (M = 4.41, SD = 0.58), and the overall feasibility was at the highest level (M = 4.55, SD = 0.50).
Article Details
References
กัญญาณัฐ สีเตา และอภิชาต เลนะนันท์. (2022). แนวทางการบริหารสถานศึกษาเพื่อพัฒนาทักษะอาชีพของนักเรียนโรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 20 จังหวัดชุมพร. วารสารสังคมศาสตร์ท้องถิ่น. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 6(1), 53–60.
จันทร์เพ็ญ สุวรรณคร. (2558). กระบวนทัศน์การจัดกิจกรรมแนะแนวเพื่อเสริมสร้างการใช้ทักษะชีวิตและอาชีพของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. ใน วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ทัศน์พล แก้วเพชรบุตร และวิภาดา ประสารทรัพย์. (2565). การบริหารวิชาการเพื่อพัฒนาทักษะอาชีพของผู้เรียน. ใน รายงานการประชุม Graduate School Conference (เล่ม 4, ฉบับที่ 1, น. 1372).
ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ. (2565). นโยบายและจุดเน้นของกระทรวงศึกษาธิการ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. เรียกใช้เมื่อ 13 พฤศจิกายน 2567 จาก https://www.moe.go.th/360policy-and-focus-moe-fiscal-year-2024/
ประภาศิริ คูนาคำ, ภมรพรรณ์ ยุระยาตร์ และฉลาด จันทรสมบัติ. (2559). รูปแบบการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 24. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 10(2), 59–70.
มีเกียรติ นาสมตรึก. (2563). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมที่มีประสิทธิผลของโรงเรียนอุบลปัญญานุกูล จังหวัดอุบลราชธานี. สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ.
เยาวลักษณ์ เกษรเกศรา. (2565). การพัฒนารูปแบบบริหารการเสริมสร้างทักษะชีวิตและอาชีพของนักเรียนโรงเรียนบ้านหมากหัววัง อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง ใน การประชุมสัมมนาวิชาการนำเสนอผลงานวิชาการระดับชาติเครือข่ายบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ ครั้งที่ 22 “ชีวิตใหม่ของการศึกษาในสังคมดิจิทัล (16 สิงหาคม 2565). นครสวรรค์: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
สายเพ็ญ บุญทองแก้ว. (2020). การพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาเพื่อพัฒนาทักษะอาชีพสำหรับนักเรียนในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา
สุราษฎร์ธานี เขต 2. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ
ราชวิทยาลัย, 7(9), 96–110.
สิริพันธุ์ สุวรรณมรรคา. (2554). แนวทางการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานเพื่อการประกอบอาชีพ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2561). แนวทางการเสริมทักษะและเสริมสร้างประสบการณ์อาชีพให้กับนักเรียน. เรียกใช้เมื่อ 10 พฤศจิกายน 2567 จาก https://www.shorturl.asia/2FLPx
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2568). นโยบาย Thailand Zero Dropout. เรียกใช้เมื่อ 19 มีนาคม 2568 จาก https://ops.moe.go.th/moe-coordinate-missions-6th-2568/
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2. (2566). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2566–2570. สุราษฎร์ธานี: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2579. บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
เสาวลักษณ์ ขาวเขียว, และคณะ. (2565). แนวทางการส่งเสริมทักษะอาชีพตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในโรงเรียนกลุ่มเครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษาสิชล 1 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 4. วารสาร มจร มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์, 8(1), 57–74.
ศิริวิมล กรวดนอก, และสุทธิพงศ์ บุญผดุง. (2565). การบริหารวิชาการเพื่อการจัดการศึกษาด้านภาษาที่สามสู่ทักษะอาชีพที่เป็นเลิศ. ใน การประชุมวิชาการนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 4 “Graduate School Conference 2022 Happiness: ความสุขและคุณภาพชีวิตที่ดีอย่างยั่งยืนในยุคสังคมดิจิทัล” (วันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2565). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
Ginzberg, E., Ginsburg, S. W., Axelrad, S., & Herma, J. L. (1951). Occupational choice: An approach to a general theory. Columbia University Press.
Keumala, E., Nurihsan, J., & Budiamin, A. (2018). The development of career learning program with modeling techniques to improve student career awareness Open Access. Islamic Guidance and Counseling Journal, 1(2), 53-61.
Lidyasari, A. T., Hidayah, N., & Triyono. (2023). A career guidance model design-based blended learning in primary schools. International Journal of Learning and Change, 15(3), 255–280.
Oliveira, Í. M., & Araújo, A. M. (2022). Career exploration as a foundation for career developmental learning and academic success in childhood. British Journal of Guidance & Counselling, 50(3), 351-370.
Peila-Shuster, J. J., Carlson, L. A., & Huff, A. E. (2019). Children’s career development: The building blocks for career adaptability. In J. G. Maree (Ed.), Handbook of innovative career counselling (pp. 231–249). Springer Nature Switzerland AG.
