PEOPLE'S DECISION IN PRACHIN BURI PROVINCE TO CHOOSE POLITICAL PARTIES IN THE GENERAL ELECTION
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were to 1) examine the level of people's decision in Prachin Buri province to choose political parties, 2) analyze the factors affecting people's decision in Prachin Buri province to choose political parties in the general election, and 3) propose the guidelines for decision on people in Prachin Buri province in choosing political parties in the general election.This research methodology was mixed methods. The conceptual framework used in this research was applied from the concepts and theories of the concepts of Sombat Chanthrawong, Wisutthi Phothan, Kwanhathai Chaemchaeng, and Natthakorn Wititthanon. The population consisted of residents aged 18 years and older living in Prachinburi province, totaling 495,325 people. The sample size was determined using Krejcie and Morgan's table, resulting in a sample of 384 people. For the qualitative research, interviewees were conducted with 5 local politicians, 5 civil servants, and 5 community leaders, totaling 15 people. The research instruments were a Likert type 5- rating scale questionnaire and an interview form. The qualitative data were analyzed and summarized by using the content analysis. Statistics used in this research were frequency, percentage, mean, standard deviation, and multiple regression.
The research findings revealed that: 1) The overall decision-making level of the people in Prachinburi Province when choosing a political party was high. When considering individual aspects, three aspects were at a high level, while one was at a moderate level. The highest average was found in the aspect of political parties and party leaders, followed by the qualifications of candidates, the image of political parties, and the aspect at a moderate level was policy. 2) The analysis of factors influencing the decision-making of the people in Prachinburi Province in choosing a political party in the general election found that three factors—benefits or rewards, personal relationships with candidates, and the qualifications of vote canvassers—together predicted the decision-making of the people in Prachinburi Province in choosing a political party in the general election with 71.8% accuracy, at a statistically significant level of .05. 3) The approach to decision-making for the people of Prachinburi Province in choosing a political party in the general election should emphasize implementing awareness campaigns to change public perceptions through election education and political engagement activities to enhance public participation.
Article Details
References
เกรียงศักดิ์ อุดมศรี. (2563). พฤติกรรมการเลือกตั้งของประชาชนในภาคตะวันออก:กรณีศึกษา การเลือกตั้งปี 2562. วารสารการเมืองการปกครอง, 11(1), 55-70.
เกียรติกร พากเพียรศิลป์ และคณะ. (2552). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจลงคะแนนเสียงเลือกตั้ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร: กรณีศึกษาการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัด ปราจีนบุรี. ใน สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต (สื่อสารการเมือง). มหาวิทยาลัยเกริก.
ฉัตรสุรางค์ กองภา และคณะ. (2559). ภาพลักษณ์พรรคการเมืองอันพึง ประสงค์และภาพลักษณ์พรรคชาติพัฒนาตามการรับรู้ของประชาชนจังหวัดนครราชสีมา. วารสารชุมชนวิจัย, 13(3),237.
ณัฐวุฒิ อุนัยบัน. (2555). พฤติกรรมการลงคะแนนเสียงของประชาชนไทย: มุมมองจากทฤษฎีพฤติกรรมการเมือง. วารสารรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 34(2), 87-109.
ธนกร ภัทรบุญสิริ. (2561). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกตั้งสมาชิก สภาผู้แทนราษฎร จังหวัดชัยภูมิ ศึกษาในห้วงเวลา ปี พ.ศ. 2562. ใน การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชา สื่อสารการเมือง. มหาวิทยาลัยเกริก.
ธิดารัตน์ ชวรัตน์สกุลกิจ. (2557). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทน ราษฎร : ศึกษากรณี ประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งจังหวัดเชียงใหม่. ใน สารนิพนธ์ รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสื่อสารการเมือง. มหาวิทยาลัยเกริก.
เบญจพร อาจวิชัย. (2558). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกตั้ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม : ศึกษากรณีการเลือกตั้งทั่วไป วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2557. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกริก.
ประจักษ์ชัย มีสุข. (2564). พฤติกรรมการเลือกตั้งของประชาชนในจังหวัดปราจีนบุรี: ศึกษากรณีการเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2562. ใน รายงานวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.
ไพบูลย์ บุตรเลียบ. 2556). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของจังหวัด สมุทรสาคร : ศึกษาในห้วงเวลาปี 2557. ใน สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสื่อสารการเมือง. มหาวิทยาลัยเกริก.
มงคล รัตนพันธ์ และคณะ. (2554). ปัจจัยที่ใช้ในการตัดสินใจเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร : ศึกษากรณีผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งในเขตเลือกตั้งที่ 3 จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. ใน สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสื่อสารการเมือง. วิทยาลัยสื่อสารการเมือง มหาวิทยาลัยเกริก.
รัตนาภรณ์ บุตวาปี (2557). ภาพลักษณ์ของพรรคพลังประชารัฐในสายตาของวัยรุ่นเซตกรุงเทพมหานคร. ใน การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการประชาสัมพันธ์. มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
ล้วน สายยศ และ อังคณา สายยศ. (2553). เทคนิคการวิจัยทางการศึกษา. (พิมพ์ครังที่ 11). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
วิมลรัตน์ พรหมมา. (2561). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกพรรคการเมืองของประชาชนในเขตเทศบาลภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. ใน วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สวิตตา สุวรรณเนตร และสมปอง ผลเจริญจิต. (2554). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร: ศึกษากรณีประชาชนผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งจังหวัดเชียงใหม่. ใน วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสื่อสารการเมือง. มหาวิทยาลัยเกริก.
สิริพรรณ นกสวน. (2554). ประชาธิปไตยใช้ได้จริงๆ : คู่มือคนไทยสำหรับการเลือกตั้ง 2554. กรุงเทพฯ: Two Four Printing.
อภิญญา ฉัตรช่อฟ้า. (2559). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง : ศึกษาในห้วงเวลา ปี พ.ศ. 2559. ใน สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต. วิทยาลัยสื่อสารการเมือง มหาวิทยาลัยเกริก.
Campbell, A., Converse, P. E., Miller, W. E., & Stokes, D. E. (1960). The AmericanVoter. New York: Wiley.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. (5th ed.). New York: Harper Collins Publishers.
Krejcie R.V., and D.W. Morgan. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3).
Likert, R. (1967). The Method of Constructing and Attitude Scale, in Attitude Theory and Measurement. New York: Wiley & Son.
