ความต้องการจำเป็นในการพัฒนาสมรรถนะความปลอดภัยทางจิตใจ ของครูโรงเรียนบึงศรีราชาพิทยาคม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ของสมรรถนะความปลอดภัยทางจิตใจของครูโรงเรียนบึงศรีราชาพิทยาคม และ 2) เพื่อศึกษา
ความต้องการจำเป็นในการพัฒนาสมรรถนะความปลอดภัยทางจิตใจของครู การวิจัยนี้เป็น
การวิจัยเชิงสำรวจ ประชากรและผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ครูโรงเรียนบึงศรีราชาพิทยาคม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง ประจำปีการศึกษา 2568 จำนวน
87 คน โดยศึกษาจากประชากรทั้งหมด (Total Population) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหา โดยมีค่า I-CVI อยู่ระหว่าง 0.80–1.00 และค่า S-CVI/Ave เท่ากับ 0.96 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และดัชนีความต้องการจำเป็น (PNImodified)
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันของสมรรถนะความปลอดภัยทางจิตใจของครูโรงเรียนบึงศรีราชาพิทยาคมโดยรวมอยู่ในระดับมาก (M = 3.68, SD = 1.02) สะท้อนให้เห็นว่าครูให้ความสำคัญกับการสร้างบรรยากาศการเรียนรู้ที่ปลอดภัย แต่ยังขาดความรู้และทักษะเฉพาะที่สามารถนำไปใช้ในการจัดการชั้นเรียนได้จริง ขณะที่สภาพที่พึงประสงค์โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (M = 4.87, SD = 0.36) สะท้อนว่าครูตระหนักถึงความสำคัญของการพัฒนาสมรรถนะด้านนี้มากขึ้น ท่ามกลางสถานการณ์ที่ผู้เรียนต้องเผชิญกับความกดดันทางการเรียนและปัญหาสุขภาพจิตที่เพิ่มขึ้น 2) ค่าดัชนีความต้องการจำเป็นของสมรรถนะความปลอดภัยทางจิตใจของครูโรงเรียนบึงศรีราชาพิทยาคม โดยรวมมีค่า PNImodified = 0.33 โดยด้านความรู้มีความต้องการจำเป็นสูงสุด (PNImodified = 0.35) รองลงมา ได้แก่ ด้านทักษะ (PNImodified = 0.34) และด้านทัศนคติ (PNImodified = 0.29) ตามลำดับ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ร็อกเกต มีเดีย แล็บ. (2567). ผลสำรวจสุขภาพจิตเด็กไทย: เครียดเรื่องเรียนมากที่สุด แต่ ปัญหาครอบครัวทำให้ถึงขั้นอยากฆ่าตัวตาย ทำร้ายตัวเอง. เรียกใช้เมื่อ 8 ตุลาคม 2568 จาก https://rocketmedialab.co/student-q4-2024/
โรงเรียนบึงศรีราชาพิทยาคม. (2568). ข้อมูลบุคลากรโรงเรียนบึงศรีราชาพิทยาคม ปีการศึกษา 2568. ชลบุรี: งานบริหารบุคคล โรงเรียนบึงศรีราชาพิทยาคม.
สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล. (2567). สุขภาพคนไทย 2567: ความเครียด ภัยเงียบของสังคมไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดลร่วมกับสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริม สุขภาพ.
สภาองค์กรของผู้บริโภค. (2566). โรงเรียนไม่ใช่พื้นที่ปลอดภัย เปิดความจริง ผ่านมุมมอง นักเรียน. เรียกใช้เมื่อ 8 ตุลาคม 2568 จาก https://www.tcc.or.th/safe-zone/
สุวิมล ว่องวาณิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจําเป็น ฉบับปรับปรุง (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วีระยุทธ พรพจน์ธนมาศ. (2565). การศึกษาเปรียบเทียบการตรวจสอบความเที่ยงตรงเชิง เนื้อหาของเครื่องมือวิจัยด้วยเทคนิค IOC, CVR และ CVI. วารสารรังสิตสารสนเทศ, 28(1), 169-192.
Carrillo, I., et al. (2024). Psychological safety competency training during the clinical internship from the perspective of health care trainee mentors in 11 pan-European countries: Mixed methods observational study. JMIR Medical Education, 10, e64125.
Chaiyasat, C., & Intakaew, A. (2023). Communicative language teaching for Thai EFL students and classroom silences in English medium instruction. Issues in Educational Research, 33(4), 1323-1340.
Kassandrinou, M., et al. (2023). Employee silence, job burnout and job engagement among teachers: The mediational role of psychological safety. Health Psychology and Behavioral Medicine, 11(1), 2213302.
Malik, K., et al. (2025). Implementing psychosocial interventions for teachers’ mental health: Protocol for integrating scoping review with teachers’ lived experiences in LMICs. PLOS ONE, 20(1), e0317351.
Nukulkij, T., et al. (2023). “Safe Zone”—The environmental and psychological safe space for student well-being in Thai schools: A qualitative investigation. The International Journal of Interdisciplinary Educational Studies, 19, 115-140.
UNESCO. (2024). Building strong foundations: How to include the whole school in foundational education for health and well-being. Paris: UNESCO.