ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งความสุขของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 2 2) เพื่อศึกษาระดับการเป็นองค์กรแห่งความสุขของสถานศึกษา 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมของผู้บริหารสถานศึกษากับการเป็นองค์กรแห่งความสุขของสถานศึกษา 4) เพื่อศึกษาภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งความสุขของสถานศึกษา โดยใช้กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้บริหารสถานศึกษาและครู จำนวน 336 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลได้แเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ แบบสอบแบ่งออกเป็น 2 ตอน คือ ตอนที่ 1 ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมของผู้บริหารสถานศึกษา มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.923 และตอนที่ 2 การเป็นองค์กรแห่งความสุขของสถานศึกษา มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.834 และ สถิติที่ใช้ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติที่ใช้ในการทดสอบสมมติฐาน ได้แก่ ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สันและการถดถอยพหุคูณแบบมีขั้นตอน
ผลการวิจัย พบว่า (1)ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 2 อยู่ในระดับมาก (2) การเป็นองค์กรแห่งความสุขของสถานศึกษาอยู่ในระดับมาก (3) ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมของผู้บริหารสถานศึกษากับการเป็นองคกรแห่งความสุขของสถานศึกษา พบว่า มีความสัมพันธ์กันในระดับสูงมาก (r =0.981 ) และ เป็นไปในทิศทางบวก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (4) ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ด้านความรับผิดชอบ (X 3) ด้านความเคารพ (X 2 )ด้านความไว้วางใจ (X1) ด้านความเป็นพลเมืองดี (X 5 ) และด้านความยุติธรรม (X 4 ) โดยตัวแปรทั้ง 5 ด้าน ร่วมกันพยากรณ์การเป็นองคกรแห่งความสุขได้ร้อยละ ได้ร้อยละ 96.20 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จันทร์พิรุณ มหาหิงค์. (2566). ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
ชาญวิทย์ วสันต์ธนารัตน์. (2559). มาสร้างองค์กรแห่งความสุขกันเถอะ (ฉบับปรับปรุง 2559). กรุงเทพฯ: บริษัทแอทโฟรพริ้นท จำกัด.
ณัฐพงษ์ น้อยโคตร. (2565). แนวทางการพัฒนาสถานศึกษาสู่องค์กรแห่งความสุข สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ดวงพร อัตโน. (2565). การพัฒนาแนวทางเสริมสร้างภาวะผู้นำเชิงจริยธรรม ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด.
นนทวี จุลขันธ์. (2567). ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมของผู้บริหารที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการ ปฏิบัติงานของครูในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 3. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
บุญชม ศรีสะอ้าน. (2556). วิธีการทางสถิติสำหรับการวิจัย เล่ม 1. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 2. (2567). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568. ร้อยเอ็ด: กลุ่มนโยบายและแผน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 2.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 2. (2568). ข้อมูลครูและบุคลากร(รร.).เรียกใช้เมื่อ 24 พฤษภาคม 2568 จาก https://bigdata.ret2.info/index.php
สิริวิภา เหมุไทย. (2566). การปฏิบัติตามจรรยาบรรณวิชาชีพผู้บริหารที่สัมพันธ์กับองค์กรแห่งความสุขของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา
ประถมศึกษาราชบุรี เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัย ราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง.
อาริยา เมาะราศรี. (2566). ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาร้อยเอ็ด. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด.
Berghofer, D. (2009). Ethical leadership. Right Relationships and the Emotional Bottom Line the Gold Standard for Success.
Brown, M. E. (2007). Misconceptions of Ethical Leadership: How to Avoid Potential Pitfalls. Organizational Dynamics, 36(2), 140-155.
Burton, J. (2010). WHO healthy workplace framework and model: Background and supporting literature and practice. World Health Organization.
Catian, M. (2008). The Living Code Embedding Ethic into the Corporate DNA: The Diamond of Ethical Leadership .Electronic Journal, 14(3): 1-11.
Ciulla, J. B. (2005). Integrating Leadership with Ethics. Cheltenham: Edward Elgar.(Online). Available: .
Eranil, A. K., & Ozbilen, F. M. (2017). Relationship between school principals’ ethical leadership behaviors and positive climate practices. Journal of Education and Learning.
Gavin, J. H., & Mason, R. O. (2004). The virtuous organization: The value of happiness in the workplace. Organizational Dynamics, 33(4), 379–392.
Hester, J. P. (2003). Ethical Leadership for School Administrators and Teachers. North Carolina: McFarland.
Josephson, M. (2009). Ethics: Easier Said Than Done. The Josephson Institute of Ethics, 19(20): 80-81.
Karakose, T. (2007). High School Teachers’ Perceptions Towards Principals’ Ethical Leadership in Turkey. Asia Pacific Education Review, 8(3), 464-477.
Martin, A.J., Jones, E.S. and Callan, V.J. (2005). The role of psychological climate in facilitating employee adjustment during organizational change. European Journal of Work and Organizational Psychology, 14(3), 263–289.
Mihelic, K. K., Lipicnik, B., & Tekavcic, M. (2010). Ethical leadership. International Journal of Management & Information Systems-Fourth Quarter 2010, 14(5): 31–42.
Northouse, P. G. (2013). Leadership Theory and Practice (3rd ed.). Western University: SAGE.
Zinsmeister, D. (2009). Leadership, Ethics and character: Foundations for transformation. Wisconsin: Concordia University.
