การมีส่วนร่วมในการบริหารงานบุคคลของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการมีส่วนร่วมในการบริหารงานบุคคลของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 2
2) เพื่อเปรียบเทียบการมีส่วนร่วมในการบริหารงานบุคคลของครู จำแนกตามประสบการณ์
ในการทำงาน และขนาดของโรงเรียน กลุ่มตัวอย่างเป็นครูจำนวน 331 คน โดยใช้วิธีการ
สุ่มแบบชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ
มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบบเท่ากับ 0.98 วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว
ผลการวิจัย พบว่า 1. การมีส่วนร่วมในการบริหารงานบุคคลของครู โดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมากทุกด้าน โดยด้านการคิดและตัดสินใจมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมา
ได้แก่ ด้านการดำเนินการ และด้านการประเมินผล ตามลำดับ 2. ผลการเปรียบเทียบการมี
ส่วนร่วมในการบริหารงานบุคคลจำแนกตามประสบการณ์การทำงาน โดยภาพรวมพบว่าครู
ที่มีประสบการณ์ 10 ปีขึ้นไปมีความคิดเห็นสูงกว่าครูที่มีประสบการณ์ต่ำกว่า 10 ปี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. ผลการเปรียบเทียบการมีส่วนร่วมในการบริหารงานบุคคลจำแนก
ตามขนาดสถานศึกษา โดยภาพรวมไม่แตกต่างกัน เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า ด้านการคิดและตัดสินใจ และด้านการวางแผน แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
คมสัน ไกรรักษ์ และรัตนา กาญจนพันธุ์. (2566). การมีส่วนร่วมของครูในการบริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยจังหวัดสุรินทร์. วารสารพุทธศาสตร์ มจร อุบลราชธานี, 5(2), 245–254.
จิรพันธ์ ประดิษฐขวัญ และวีรภัทร ภัทรกุล. (2568). แนวทางการบริหารงานบุคคลแบบมีส่วนร่วมของครูในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, 12(2), 40–58.
จอมพงศ์ มงคลวนิช. (2555). การบริหารองค์การและบุคลากรทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: วี.พริ้นท์.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 74 ก หน้า 1–23. (19 สิงหาคม 2542).
ศศิธร เจริญพันธุวงศ์. (2562). การมีส่วนร่วมในการบริหารงานของครูในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 32. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญา มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
สิทธิชัย อุตทาสา. (2562). การมีส่วนร่วมของครูในการบริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 4. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 5(3), 28–40.
สุรเดช เกตุพงษ์พันธุ์ และไมตรี จันทรา. (2562). การมีส่วนร่วมของครูต่อการบริหารงานบุคคลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตรัง เขต 2. วารสาร มหาจุฬานาครทรรศน์, 6(2), 582–596.
Bryman, A. (1986). Leadership and organizations. Routledge & Kegan Paul.
Cohen, J. M., & Uphoff, N. T. (1980). Rural development. Concept and measures for project design implementation and evaluation. Cornell University.
Dondero, G. M. (2006). Self-efficacy. In F. W. English (Ed.), Encyclopedia of educational leadership and administration (Vol. 2), (p. 1647).SAGE Publications.
Gupta, M. (2009). Principles of management. PHI Learning.
Kottennavar, G. R. (2016). Teachers' participation in school administration and attitude towards teaching profession of secondary school teachers. Indian Streams Research Journal, 6(1), 1-5.
Sashkin, M. (1982). A manager’s guide to participative management. American Management Associations.
Scheffé, H. (1953). A method for judging all contrasts in the analysis of variance. Biometrika, 40(1–2), 87–110. https://doi.org/10.2307/2333100