ผลของการจัดการเรียนรู้โดยใช้เกมเพื่อส่งเสริมทักษะการฟังภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เปรียบเทียบทักษะการฟังภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้เกม (Game-Based Learning) และ (2) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้เกม กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/9 โรงเรียนแห่งหนึ่งในจังหวัดราชบุรี ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 40 คน ซึ่งได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling) การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลอง (Experimental Research) ใช้รูปแบบการวิจัยกลุ่มเดียววัดผลก่อนและหลังเรียน (One-Group Pretest-Posttest Design) ดำเนินการทดลองเป็นระยะเวลา 4 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 2 คาบ คาบละ 50 นาที    รวมทั้งสิ้น 8 คาบเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย (1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้เกมเพื่อพัฒนาทักษะการฟังภาษาอังกฤษ จำนวน 4 แผน ครอบคลุมเนื้อหาเรื่องการซื้อตั๋วรถโดยสาร การเช็คอินที่สนามบิน การฟังประกาศเที่ยวบิน และการฟังประกาศการเดินทาง ตามขั้นตอนการสอนทักษะการฟังของ Rixon (1986) (2) แบบทดสอบวัดทักษะการฟังภาษาอังกฤษ จำนวน 30 ข้อ และ (3) แบบสอบถามความพึงพอใจแบบมาตราส่วนประมาณค่า (Rating Scale) 5 ระดับ ตามแนวคิดของ Likert (1932) วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีแบบจับคู่ (Paired Samples t-test)

ผลการวิจัย พบว่า (1) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 มีคะแนนทักษะการฟังภาษาอังกฤษหลังเรียน (x̄ = 20.98, S.D. = 3.23) สูงกว่าก่อนเรียน (x̄ = 14.88, S.D. = 2.76) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (t = 19.071, p < .001) โดยคะแนนเฉลี่ยเพิ่มขึ้น 6.10 คะแนน คิดเป็นร้อยละ 20.33 ของคะแนนเต็ม และ (2) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 มีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้เกมโดยรวมอยู่ในระดับมาก (x̄ = 3.90, S.D. = 0.74) เมื่อพิจารณารายด้านเรียงลำดับจากสูงสุดไปต่ำสุด พบว่าด้านเนื้อหามีค่าเฉลี่ยสูงสุด (x̄ = 4.17) รองลงมาคือด้านประโยชน์ของเกมในการส่งเสริมทักษะการฟัง (x̄ = 3.94) ด้านการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน (x̄ = 3.90) ด้านภาษา (x̄ = 3.87) และด้านคุณภาพของสื่อเสียง (x̄ = 3.64) ตามลำดับ