กลยุทธ์การบริหารงานวิชาการของโรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดร้อยเอ็ด
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นในการพัฒนาการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดร้อยเอ็ด และ 2) พัฒนากลยุทธ์การบริหารงานวิชาการของโรงเรียนเอกชน โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี ดำเนินการ 2 ระยะ ระยะที่ 1 ศึกษาสภาพและความต้องการจำเป็น กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารและครู จำนวน 275 คน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่นด้านสภาพปัจจุบันเท่ากับ 0.956 และด้านสภาพที่พึงประสงค์เท่ากับ 0.954 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และดัชนีความต้องการจำเป็น ระยะที่ 2 เป็นการพัฒนากลยุทธ์ โดยจัดสนทนากลุ่มกับผู้ทรงคุณวุฒิ 7 คน วิเคราะห์สภาพแวดล้อมด้วย TOWS Matrix และประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของกลยุทธ์โดยผู้ทรงคุณวุฒิ 7 คน
ผลการวิจัย พบว่า สภาพปัจจุบันของการบริหารงานวิชาการโดยรวมอยู่ในระดับมาก ส่วนสภาพที่พึงประสงค์อยู่ในระดับมากที่สุด ความต้องการจำเป็นเร่งด่วนเรียงลำดับ ได้แก่ การพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา ระบบประกันคุณภาพภายใน กระบวนการจัดการเรียนรู้และการนิเทศภายใน สื่อและเทคโนโลยีทางการศึกษา การวัดและประเมินผล การพัฒนาบุคลากร และการบริหารงานวิจัยและพัฒนา นอกจากนี้ กลยุทธ์ที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 8 กลยุทธ์หลัก และ 32 กลยุทธ์รอง ครอบคลุมทุกด้านของการบริหารงานวิชาการ โดยผลการประเมินพบว่ามีความเหมาะสมและความเป็นไปได้อยู่ในระดับมากที่สุดทุกด้าน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2566). นโยบายและจุดเน้นของกระทรวงศึกษาธิการ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. เรียกใช้เมื่อ 9 เมษายน 2567 จาก https://www.moe.go. th/360policy-and-focus-moe-fiscal-year-2024/
ชลชัย ศรีเชียง, พิชญาภา ยืนยาว, นภาภรณ์ ยอดสิน และธีรวุธ ธาดาตันติโชค. (2567). กลยุทธ์การ บริหารสถานศึกษาอัจฉริยะของโรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน เขตภาคกลาง. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 12(6), 2404–2417.
ธีระศักดิ์ ทองทัพ, อดุลย์ ขันทอง และพิชญ์สินี กิตติโกสีย์. (2566). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษายุคดิจิทัล. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น, 20(2), 287–298.
ธัญกิตติ์ ธนานวสวัสดิ์. (2567). การพัฒนากลยุทธ์การบริหารงานวิชาการที่มีประสิทธิผลของโรงเรียนในสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 1. สิกขา วารสารศึกษาศาสตร์, 11(1), 1–15.
ธนัฏฐา คุณสุข. (2565). การบริหารงานวิชาการที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษาในจังหวัดจันทบุรี. ใน วิทยานิพนธ์ ค.ม. การบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
บรนัน สาแหละ. (2564). การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนเอกชนสังกัดสำนักงานการศึกษาเอกชน. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 12(1), 45–58.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2555). จิตวิทยาการบริหารงานบุคคล. กรุงเทพฯ: บริษัทพิมพ์ดีจำกัด.
พชรวิทย์ จันทร์ศิริสิร. (2560). การพัฒนาสมรรถนะหลักและประสิทธิภาพในการทำงานของข้าราชการครูในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ฉวีวรรณ เฟื่องทอง. (2561). รูปแบบการบริหารงานวิชาการโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 20(2), 186–198.
ภาสกร สุขไสย, อนิรุธ หนูนาค และอนันต์ บุญสำราญ. (2566). การบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัลของสถานศึกษา. วารสารการบริหารและนวัตกรรมการศึกษา, 6(1), 1–12.
สุมารินทร์ แสงคำ, พิสิฐพล ตรีเวค และบัญชา สุขแก้ว. (2566). การบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 16(2), 236–248.
สุรเดช รอดเชื้อ, อนิรุธ หนูนาค และ อนันต์ บุญสำราญ. (2566). การบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์, 13(2), 182–192.
สันติ บุญภิรมย์. (2552). การบริหารงานวิชาการ. กรุงเทพฯ: บุ๊คพอยท์
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2560 – 2579. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. (2554). รายงานผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน.
สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. (2566). รายงานผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน.
สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดร้อยเอ็ด. (2567). แผนการพัฒนาการศึกษา. ร้อยเอ็ด: สำนักงานศึกษาธิการ จังหวัดร้อยเอ็ด.
สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดร้อยเอ็ด. (2568). แผนการพัฒนาการศึกษา. ร้อยเอ็ด: สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดร้อยเอ็ด
สุพัตรา ทองงาม, สุทธิศักดิ์ มีศรี และ สิทธิพงศ์ ชำนาญคิด. (2566). การบริหารงานวิชาการ ในยุคดิจิทัลของสถานศึกษาเอกชน. วารสารการบริหารและนวัตกรรมการศึกษา, 6(2), 322–333.
สุมาลี จิระจรัส. (2557). การจัดการเชิงกลยุทธ์. สงขลา: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
เสนาะ ติเยาว์. (2546). หลักการบริหาร. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุรีย์ ชุมภู, สมชาย เชื้อกอบกิจ และ ทวี แหลมหลัก. (2566). การบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 14(1), 23–34.
อนิรุธ หนูนาค, ชื่นสุข สุริยะ และ ธนกร มั่นศิลป์. (2565). การบริหารงานวิชาการของ สถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 24(2), 237–248.
Bryson, J. M. (1995). Strategic Planning for Public and Nonprofit Organization: A Guide to Strengthening Organization Achievement. San Francisco: Jossey-Bass Publishers.
Certo, S.C., and Peter, J.P. (1991). Strategic Management : Concept and Applications. New York: MacGraw–Hill.
Good, C.V. (1973). Dictionary of Education. New York: McGraw-Hill.
Julia Miller Vick, Jennifer S. Furlong and Mary Morris Heiberger. (1995). The Academic Job Search Handbook. 4 th ed. Philadelphia : University of Pennsylvania Press.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Small Sample Techniques. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Mintzberg, H. (1994). The Rise and Fall of Strategic Planning. New York: Prentice-Hall. New York: Holt, Rinehart and Winston.
Rowley, D.J. & Lujan, H.D. (1997). Strategic change in college and university. San Francisco: Jossey-Bass.
Saylor, J. Galen and William M. Alexander. (1974). Planning Curriculum for School. Holt, Rinehart and Winston.
Skilbeck, M. (1984). School Based Curriculum Development. London: Harper & Row Publishers.
