แนวทางการจัดกิจกรรมฟื้นฟูสมรรถภาพเด็กพิการตามหลัก กัลยาณมิตรธรรม 7 ของโรงเรียนนครสวรรค์ปัญญานุกูล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. สังเคราะห์สภาพกิจกรรมฟื้นฟูสมรรถภาพเด็กพิการของโรงเรียนนครสวรรค์ปัญญานุกูล 2. เสนอแนวทางการจัดกิจกรรมฟื้นฟูสมรรถภาพเด็กพิการตามหลักกัลยาณมิตรธรรม 7 ของโรงเรียนนครสวรรค์ปัญญานุกูล การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยเก็บข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 20 ท่าน ได้แก่ ผู้อำนวยการโรงเรียน 1 ท่าน รองผู้อำนวยการ 4 ท่าน และครูผู้สอน 15 ท่าน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า
- ผลการสังเคราะห์สภาพกิจกรรมฟื้นฟูสมรรถภาพเด็กพิการ ในช่วงปีการศึกษา 2565-2567 พบว่าการดำเนินงานมีพัฒนาการอย่างต่อเนื่องจากระดับ “ดีมาก” สู่ระดับ
“ยอดเยี่ยม” โดยใช้รูปแบบการบริหารจัดการ NWP Model (วงจรคุณภาพ PDCA+A) มีกิจกรรมครอบคลุม 4 มิติหลัก คือ ด้านอารมณ์และสังคม ร่างกายและการเคลื่อนไหว สติปัญญาและความคิดสร้างสรรค์ และด้านการสื่อสารและพฤติกรรม อย่างไรก็ตาม ยังพบปัญหาอุปสรรคในด้านความหลากหลายของประเภทความพิการ ศักยภาพที่แตกต่างกันของนักเรียน ข้อจำกัดทางด้านการเคลื่อนไหว และรูปแบบการประเมินผลเชิงพัฒนาการที่ยังไม่หลากหลายเพียงพอ - แนวทางการจัดกิจกรรมตามหลักกัลยาณมิตรธรรม 7 ผู้วิจัยได้บูรณาการหลักธรรมเข้ากับขั้นตอนการฟื้นฟู 6 ขั้นตอน ดังนี้ 1) การคัดกรองเด็ก ใช้หลักปิโย สร้างบรรยากาศที่เป็นมิตรและอบอุ่นเพื่อให้เด็กไว้วางใจ 2) การวางแผนการบริการ ใช้หลักครุ โดยครูต้องแสดงความเชี่ยวชาญในการจัดทำแผน IEP ตามหลักวิชาการ 3) การให้บริการ ใช้หลักวัตตาและวจนักขโม สื่อสารอย่างเหมาะสมและอดทนต่อข้อจำกัดของเด็ก 4) การทบทวนและปรับเปลี่ยนการบริการ ใช้หลักภาวนีโย พัฒนานวัตกรรมและเทคโนโลยีเพื่อสร้างแรงบันดาลใจ 5) การยุติการบำบัด ใช้หลักโน จัฏฐาเน นิโยชเย รักษาจรรยาบรรณวิชาชีพและเน้นความปลอดภัยของเด็ก และ 6) การส่งต่อ ใช้หลักคัมภีรัญจะ กถัง กัตตา ถ่ายทอดข้อมูลที่ซับซ้อนให้เข้าใจง่ายแก่ผู้ปกครองและผู้เชี่ยวชาญ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545 และ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2553. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
นครสวรรค์ปัญญานุกูล, โรงเรียน. (2567). รายงานผลการดำเนินงานฟื้นฟูสมรรถภาพเด็กพิการ ปีการศึกษา 2567. กรุงเทพฯ: โรงเรียนนครสวรรค์ปัญญานุกูล.
ปรียาภรณ์ วงศ์อนุตรโรจน์. (2553). จิตวิทยาการบริหารงานบุคคล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพมหานคร.
ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง กำหนดประเภทและหลักเกณฑ์ของคนพิการทางการศึกษา พ.ศ. 2552. ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 126 ตอนที่ 80 ง พิเศษ หน้า 45 (8 มิถุนายน 2552).
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2548). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ฉบับประมวลธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 13). กรุงเทพฯ: บริษัท เอสอาร์พริ้นติ้งแมส โปรดักส์ จำกัด.
พระราชบัญญัติการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการ พ.ศ. 2551. ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 125 ตอนที่ 28 ก หน้า 3 (27 มกราคม 2551).
ภารดี อนันต์นาวี. (2557). หลักการ แนวคิด ทฤษฎีทางการบริหารการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 5). มนตรี.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. (2561). การจัดกิจกรรมฟื้นฟูศักยภาพคนพิการหรือผู้เรียนที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ. ใน เอกสารศึกษาด้วยตนเอง วิชาความรู้พื้นฐานด้านการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการหรือผู้เรียนที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ. สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
