แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นําเชิงผู้ประกอบการของผู้บริหารสถานศึกษาตามทัศนะของครูโรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงานศึกษาธิการ จังหวัดสมุทรปราการ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับภาวะผู้นำเชิงผู้ประกอบการของผู้บริหารสถานศึกษาตามทัศนะของครูโรงเรียนเอกชน และ (2) ศึกษาแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงผู้ประกอบการของผู้บริหารสถานศึกษา การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี (Mixed Methods Research) โดยกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูผู้สอนในโรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดสมุทรปราการ จำนวน 353 คน ซึ่งกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางของ Krejcie and Morgan และใช้วิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้นและสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.986 และแบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง การเก็บรวบรวมข้อมูลดำเนินการโดยการแจกแบบสอบถามและการสัมภาษณ์เชิงลึก วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้ความถี่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัย พบว่า (1) ระดับภาวะผู้นำเชิงผู้ประกอบการของผู้บริหารสถานศึกษาโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( = 3.87, S.D. = 0.67) และทุกด้านอยู่ในระดับมาก โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านการทำงานเชิงรุก รองลงมา ได้แก่ ด้านการมีวิสัยทัศน์ ด้านการสร้างนวัตกรรม และด้านความมั่นใจในตนเอง ขณะที่ด้านการคิดสร้างสรรค์และด้านการเผชิญความเสี่ยงมีค่าเฉลี่ยต่ำกว่า และ (2) แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงผู้ประกอบการควรมุ่งเน้นการส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ การพัฒนาวิสัยทัศน์ร่วม และการเสริมสร้างทักษะการบริหารความเสี่ยง เพื่อให้สามารถบริหารสถานศึกษาได้อย่างมีประสิทธิภาพในศตวรรษที่ 21
Article Details
เอกสารอ้างอิง
บุญจักรวาล รอดบำเรอ และคณะ. (2565). การวิเคราะห์องค์ประกอบภาวะผู้นำเชิงผู้ประกอบการของผู้บริหารสถานศึกษาเอกชน. วารสารการบริหารการศึกษา, 15(2), 45–60.
ปิยะพร ชัยศักดิ์. (2567). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงผู้ประกอบการของผู้บริหารโรงเรียนเอกชนในจังหวัดอุบลราชธานี. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาศึกษาศาสตร์. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สุกัญญา สายลอด และคณะ. (2564). ความคิดสร้างสรรค์กับการพัฒนาองค์กรทางการศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์, 12(1), 78–90.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. (2567). แผนพัฒนาการศึกษาเอกชน พ.ศ. 2566–2570. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน (สช.).
Cai, W., Lysova, E. I., Khapova, S. N., & Bossink, B. A. G. (2018). Entrepreneurial leadership and employee creativity: The role of creative self-efficacy and team creativity efficacy. Journal of Management, 44(2), 1–25.
Hodgetts, R. M., & Kuratko, D. F. (1998). Effective small business management. Orlando, FL: Harcourt Brace College Publishers.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Sánchez, J. C., Ward, A., Hernández, B., & Florez, J. L. (2017). Entrepreneurial leadership and organizational performance: A study of innovation and competitiveness. Journal of Business Research, 70, 1–10.
Smith, B. S. (2016). Entrepreneurial leadership: Theory and practice. Journal of Leadership Studies, 10(2), 45–58.
Surie, G., & Ashley, A. (2008). Integrating pragmatism and ethics in entrepreneurial leadership for sustainable value creation. Journal of Business Ethics, 81(1), 235–246.
