แนวทางพัฒนาการบริหารงานกิจการนักเรียนยุคดิจิทัล ของสถานศึกษา สหวิทยาเขตพลนคร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาแพร่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) ศึกษาสภาพและปัญหาการบริหารงานกิจการนักเรียนยุคดิจิทัลของสถานศึกษา 2) เพื่อหาแนวทางพัฒนาการบริหารงานกิจการนักเรียนยุคดิจิทัลของ และ 3) เพื่อประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ในการปฏิบัติจริงของแนวทางพัฒนาการบริหารงานกิจการนักเรียนยุคดิจิทัลของสถานศึกษา สหวิทยาเขตพลนคร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาแพร่ ประชากรและแหล่งข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 11 คน ครูผู้สอน จำนวน 208 คน ปีการศึกษา 2568 รวมทั้งสิ้น จำนวน 219 คน และ ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 9 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
- สภาพการบริหารงานกิจการนักเรียนยุคดิจิทัลของสถานศึกษา สหวิทยาเขตพลนคร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาแพร่ โดยรวมรายด้าน รวมเฉลี่ยอยู่ในระดับ ปานกลาง
- แนวทางพัฒนาการบริหารงานกิจการนักเรียนยุคดิจิทัลของสถานศึกษา สหวิทยาเขตพลนคร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาแพร่ มี 7 ด้าน รวมทั้งหมดมี 54 แนวทาง
- ผลการประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ในการปฏิบัติจริงของแนวทางพัฒนาการบริหารงานกิจการนักเรียนยุคดิจิทัลของสถานศึกษาสหวิทยาเขตพลนคร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาแพร่ ด้านความเหมาะสม โดยรวมและรายด้าน อยู่ในระดับมากที่สุด และความเป็นไปได้ในการปฏิบัติจริง โดยรวมและรายด้าน อยู่ในระดับ มาก
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กฤษกนก ดวงชาทม. (2557). การศึกษาการมีส่วนร่วมในการบริหารโรงเรียนขนาดเล็กของคณะกรรมการสถานศึกษา ขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา มหาสารคาม เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ขวัญพิชชา มีแก้ว.(2562). การบริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
บุญชม ศรีสะอาด.(2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
พงศธร สรภูมิ และสุทธิพงศ์ บุญผดุง. (2565). การประยุกต์ใช้วงจรการบริหารงานคุณภาพ PDCA: กรณีศึกษาโรงเรียนวัดใหม่เนินพยอม. รายงานการประชุมวิชาการและนําเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
พรสวัสดิ์ ศิรศาตนันท์. (2555). ภาวะผู้นําทางการศึกษา. จันทบุรี: มหาวิทยาลัยราชภัฏรําไพพรรณี.
แพรพลอย พัฒนะแสง.(2565). การพัฒนาแนวทางการดําเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในสถานศึกษา สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 3. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ภูมิพิพัฒน์ รักพรมงคล. (2564). การพัฒนาการบริหารงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยใช้ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ โรงเรียนสรรพวิทยาคม สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาตาก. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 16(2), 28.
วราภรณ์ บุญดอก. (2559). สภาพและปัญหาการบริหารกิจการนักเรียนโรงเรียนมัธยม หนองจอก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (ศษ.ม.) ชลบุรี. มหาวิทยาลัยบูรพา.
สุนันท์ รุ่งอรุณแสงทอง. (2561). การบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานให้เกิดประสิทธิภาพ. ใน วิทยานิพนธ์หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). คู่มือการปฏิบัติงานสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา. เรียกใช้เมื่อ 12 มีนาคม 2569 จาก https://www.obec.go.th/wp-
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาแพร่. (2566). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน ระยะ 5 ปี พ.ศ.2566 - พ.ศ.2570. แพร่: สำนักงานสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาแพร่
_______. (2567). ข้อมูลบุคลากร. แพร่: สำนักงานสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาแพร่.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและ สังคมแห่งชาติ พ.ศ. 2566-2570. เรียกใช้เมื่อ 12 มีนาคม 2569 จากhttps://www.nesdc.go.th/ewt_news.php?nid =13651.
สุธาสินี โพธิจันทร์. (2562). PDCA หัวใจสำคัญของการปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง. กรุงเทพฯ: สถาบันเพิ่มผลผลิตแห่งชาติ.
ออระญา ปะภาวะเต. (2564). แนวทางการพัฒนาการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 2. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
อดิราช จันดาวัลย์. (2552). ยุทธศาสตร์การเสริมสร้างความรู้ความเข้าใจและความสามารถในการจัดทำแผนกลยุทธ์ของพนักงานสหกรณ์การเกษตรเพื่อการตลาดลูกค้าธนารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตรสกลนครจำกัด. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
อนุชิต สุขกสิ. (2560). การศึกษาบทบาทการบริหารสถานศึกษาให้เป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในจังหวัดระยอง จันทบุรี และตราด. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏรําไพพรรณี.
อาทิตยา เวชกรณ์. (2559). แนวทางการบริหารงานกิจการนักเรียนของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสํานักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชนในจังหวัดนครสวรรค์. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
Fred R. David. (2012). Fred R. David, Strategic Management : Concepts and Cases. (Edition #6), Prentice Hall. Charles W.L. Hill.Krejcie,
R.V. & Morgan D.W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities, Psychological measurement 607-610.
Welch, D. (2001). Benchmarking the performance of employment and training programs: A pilot Effort of the Annie E. Casey Foundation’s Jobs Initiative, Cambridge, MA: Abt Associates.
Yehya, N. (2021). Perspective: Ranking of the world’s top innovation management scholars and universities. Journal of Product Innovation Management, 29, 319-331.
Yukl, G. (2006). Leadership in organization. (6th ed.). Upper Saddle River, New Jersey: Prentice-Hall.
